Bad Iburg - Hagen am Teutoburgerwald

Urberg - Mentrup - Duvensteine - Hagen a.T.W. - Varusturm Lammersbrink - Karlsplatz - Urberg

 

 

(Laatste melding route OK: 06-2016 - Maarten N. )

Deze wandeling volgt vooral de Ahornweg, over bergkammen, door fraaie dalen en bossen, met overal mooie uitzichten. De ondergrond is deels asfalt rond het dorp Hagen a.T.W. en verder vooral bredere tot soms zeer smalle bospaadjes. De hele wandeling gaat het wel wat op en neer, en er zitten ook een paar langere sterke stijgingen in. Veel afwisseling dus.

Als startplaats hebben we gekozen voor een parkeerplek aan de L96 tussen Bad Iburg en Hagen am Teutoburgerwald. Vanuit Bad Iburg, (een klein uurtje rijden vanaf de grens bij Oldenzaal) wordt tegenover het kasteel van Bad Iburg de richting naar Hagen a.T.W. aangegeven. Na ongeveer 2.5 Km ligt links de parkeerplaats Urberg, midden in het bos.

wandelkaart Bad Iburg - Hagen a.T.W.

In deze omgeving loopt de LAW (lange afstand wandelroute) Ahornweg in een lus rond Hagen a.T.W. Van de uit zes dagetappes bestaande route met 100 kilometer lengte, loopt etappe 1 tot in Hagen waar kan worden overnacht, om dan op dag twee het dorp weer te verlaten. Onze route loopt deels samen met etappe 1, ontwijkt het centrum van Hagen, en gaat dan over op etappe 2 tot we een terugkeer mogelijkheid hebben naar de parkeerplaats. Een groot deel van de wandeldag zijn dus eenvoudig de markeringen Ahornweg te volgen, een wit Ahornblad (Esdoornblad) op zwarte achtergrond. (Foto onder)

De Ahornroute markering volgen over de bergkam Helemaal afgaan op de markeringen is altijd niet mogelijk, op sommige kruisingen ontbreken deze. Hou dus de routebeschrijving bij de hand.

Toen we in November 2013 de route weer liepen waren alle Ahorn markeringen weer fris aangebracht...

De wandelschoenen en rugzakken komen uit de kofferbak, en even later zijn we klaar voor een heerlijke dagtocht.

Het is nog wat mistig in de bergen, maar met een belofte van een zonnige dag lopen we de parkeerplaats verder af het bos in richting het Pension Zum Urberg.

Deze wordt al snel gevonden op de top van de Urberg, maar veel klimmen is het niet. De parkeerplaats ligt op 200m, het pension bij het hoogste punt op 213m.

Bij het kruispunt van wegen boven op de berg komen we op de Ahornroute aan. Rechts lopen twee asfaltwegen parallel elk aan een zijde van een huis langs. We nemen de weg links van de verderop gelegen woning. De eerste Ahorn markering staat er aangegeven op een straatnaambord.

Boven op de Urberg bij een vreemd kruispunt Voorbij dit huis rechtdoor het bos in, is het gedaan met het asfalt en al snel wordt het pad heel smal terwijl het langs een weiland loopt.

Verderop het bos in zijn we op een bergkam aangekomen en lopen dan over de Heidhornberg. Niets spectaculairs, want de berg is slecht 202m hoog. Het pad wordt dan wel leuk. Het bestaat al snel uit veel boomwortels, en gaat op en neer door het bos.

En het wordt nog mooier. Rechts wordt het bos opener en biedt ons een prachtig uitzicht in het dal beneden. In mei staan er de koolzaadvelden in bloei en dat levert een heel mooi plaatje op, ook al is het nog steeds mistig in de verte.

In het dal staan de koolzaadvelden in bloei

Bij dit uitzichtpunt staat ook een bankje, maar het is nog te vroeg om er al bij te gaan zitten. We volgen het pad over de bergrug nog een stukje verder en komen dan op een splitsing waar we kunnen kiezen uit rechts, of linksaf omlaag. Ook het linker pad gaat na een bocht naar rechts maar iets lager langs de berghelling. Deze moeten we hebben.

bij de boerderij geldt het recht van overpad We gaan links omlaag om dan rechts aanhoudend, verder afdalend, bij een schuilhut uit te komen.

(Kijk hier ook eens achter de schuilhut. Daar is een mooie rotswand te zien).

Op de kruising voor de schuilhut kiezen we de optie om het bos te verlaten en er linksaf het graspad recht over de berg te volgen. (Rechtdoor daalt af het dorp in).

Het pad door de weilanden met opnieuw een mooi uitzicht, brengt ons tot op het erf van een boerderij. Er geldt het recht van overpad.

Het erf wordt overgestoken naar de voorzijde van de boerderij, waar we dan rechtsaf verder gaan, nu weer over asfalt. We gaan afdalen naar het gehucht Mentrup.

De eerste weg links is een doodlopende weg, daarna volgt een kruispunt dat we ook rechtdoor oversteken. Dan daalt het wat sterker waarna we bij de volgende splitsing linksaf slaan. Het Ahornblad wijst daar duidelijk de weg.

Het hele wandeltraject tussen de verspreid liggende huizen en boerderijen van Mentrup door, kijken we uit op een prachtig glooiend landschap waar hier en daar nog de mooie en kenmerkende 'Fachwerk' huizen te vinden zijn.

door het dorpje Mentrup met verschillende Fachwerk huizen Er volgt in het dorp nog een splitsing waar we dan linksaf gaan en afwisselend aan hoogte winnen of juist weer afdalen in een dal naar een beek.

Dit blijven we volgen tot een splitsing voorbij de laatste boerderij links van de weg. Het asfalt houdt er op en we kunnen er rechtdoor de heuvel op of rechtsaf richting het bos 100m verder.

Een markering ontbreekt hier, maar de wandelkaart biedt uitkomst. (Alleen op de goot van de boerderij is er een aangebracht. Dat is echter alleen zinvol als de route andersom wordt gelopen).

Over het zandpad rechtsaf naar het bos wordt de wandeling vervolgt. In het bos daalt het gelijk af naar een al hoorbare beek, en deze wordt daarna ook overgestoken. Dan linksaf omhoog langs de forellenvijvers.

Al na enkele meters weer een splitsing waar de Ahorn markeringen ons naar links dirigeren en er nogmaals moet worden geklommen.

De bocht erna naar rechts volgend, worden we opnieuw verrast met een schitterend stukje landschap terwijl we een karrenspoor langs een weiland aflopen.

over een karrenspoor langs een weiland met prachtige uitzichten

bij gebrek aan bankje of rotsblok, lunchen we op de grond aan de bosrand Zodra het een beetje heuvelop het bos in gaat, komen we langs een prachtige boom rechts van het daar holle pad, daarna daalt het weer af en volgen meer mooie uitzichten.

Het pad komt uit op een T-splitsing voorbij een weiland links, dan gaat het rechtsaf verder op de Ahornroute het bos in richting de Duvensteine.

In de verwachting met de Duvensteine iets moois in de route opgenomen te hebben, komen we bedrogen uit.

Wie niet oplet zou er zo aan voorbij kunnen lopen. Het betreft enkele overwoekerde rotsformaties links in het bos, maar gelukkig staat er een informatiebord om ons er op te wijzen dat we er zijn aangekomen. (In 2013 treffen we er een nieuwer en informatiever bord aan.)

De Duvensteine zijn een uitloper van de Dörenther Klippen, een zandsteen formatie waarover we al eerder een wandeling hebben gemaakt.

Deze rotsen hadden we als mogelijk aantrekkelijke lunchplek uitgekozen, maar van zitten genieten op mooie rotsblokken is geen sprake. Naast het weiland met een mooie 'Fachwerkschuur' tegenover de 'Steine', zoeken we als alternatief een plekje in het bos om de broodjes te eten. Een goed gekozen moment, want eindelijk begint ook het zonnetje de mist te verdrijven en beloofd het 's middags warm te gaan worden.

de Duvensteine vallen tegen. Er is weinig anders te zien dan overwoekerde rotsblokken in het bos

Zodra de lekker belegde broodjes zijn weggewerkt stappen we in dezelfde richting verder, licht stijgend naar een T-splitsing bij een akker met weids uitzicht. Daar gaan we rechtsaf verder omhoog en komen bovenaan bij een grote boomkwekerij. Eerst gaan we er aan de linkerzijde maar eens kijken, er is een soort modeltuin aangelegd inclusief prieeltje, vijver en een prachtig uitzicht. Ook het woonhuis van de kweker mag er zijn.

In de modeltuin van de boomkwekerij kijken we even rond voor we verder trekken

Op het 'plein/kruispunt' tussen de eigenlijke kwekerij rechts en modeltuin links, vinden we opnieuw geen Ahorn markeringen. Het dalende pad links gaat naar het woonhuis, rechts de kwekerij in, dus het pad in het midden langs het hekwerk moet het zijn. Dat gaat rechtdoor bergop richting het bos in de verte.

Al snel volgt er links een prachtig uitzicht waarbij we zelfs Tecklenburg in de verte kunnen zien liggen. Het pad komt langs een hertenkamp links, en rechts wordt het weiland begraasd door enkele vervaarlijk uitziende koebeesten.

Boven de kwekerij volgt een prachtig uitzicht over het landschap met in de verte Tecklenburg

Heel geleidelijk stijgt het verder, dan het bos in tot aan een groot kruispunt. Ook daar weer rechtdoor verder het bos in, om even later via allerlei bochten door een schitterend heuvelachtig landschap te lopen. Op het hoogste punt, 200m, is er weer een afsplitsing naar links die we negeren. Dat pad gaat behoorlijk stijl omhoog naar de 225m hoge bergtop iets verderop links.

op het asfalt linksaf, daarna opnieuw mooie uitzichten. Deze keer over Hagen a.T.W. We zetten de daling in tot een grote T-splitsing, eigenlijk een kruispunt omdat er iets naar rechts nog een pad haast rechtdoor het dal in loopt. (Dat pad staat niet op onze wandelkaart)

Hier verlaten we de Ahornroute die nu linksaf Hagen a.T.W. in zal lopen. Als je hier nog een picknickplaats zoekt ga dan 100m links, daar is een prachtige schuilhut gebouwd.

Wij gaan haaks rechtsaf de brede bosweg volgen. (paadje links omlaag negeren) en lopen verder door het bos. We negeren de zijpaden en blijven het brede bospad volgen tot aan een weiland met uitzicht over Hagen.

Voorbij het weiland eindigt het pad op een kruispunt met een bredere halfverharde weg. Deze gaan we linksaf omhoog waarna het uitzicht steeds fraaier wordt. Weldra komt het hele Hagen a.T.W. beneden ons in zicht. De ondergrond wordt verderop beton en daarna asfalt.

We blijven afdalen en negeren de zijwegen. Ook de kruising met een wandelparkeerplaats voorzien van een informatiebord steken we recht over verder richting Hagen a.T.W. Op het volgende kruispunt gaan we rechts voor een prachtige ommuurde boerenhoeve in Fachwerk stijl langs.

langs de rand van het stadje Hagen am T.W.

een restaurant met fraai terras, een Biergarten Net voor het kruispunt, rechts over het veld kijkend, zagen we ook al een mooi Fachwerk gebouw staan. Daar lopen we via deze weg zo dadelijk aan langs.

Voorbij dit fraaie gebouw is er weer een T-splitsing waar we linksaf gaan. Er ligt links van de weg een voetpad.

Ondertussen zijn we weer afgedaald naar 110m terwijl we de weg met een bocht naar rechts volgen en zo om een restaurant met een prachtig terras heen lopen. Een 'Biergarten' waar bikers graag komen.

Links dan nog een grote vijver, voor we de drukke hoofdweg tussen Hagen a. T.W. en Bad Iburg bereiken. Deze kunnen we nagenoeg rechtdoor oversteken, en daar het voetpad iets naar rechts op.

Het voert nog eens langs een vijver, deze keer een kleinere, waar aan de andere zijde een beek in uitmond.

we lopen om de vijver en steken de brug over Om de vijver heen houden we links aan, steken de brug over, en volgende de weg het dorp in. Bij de eerste boerderij is er weer een T-splitsing.

We gaan er rechtsaf, de 'Im Brook' in, met links de huizen en rechts een veld, voorbij aan het bord 'Hagen a. T.W'.

Daarna buigt de weg naar links een woonwijk in. Bij de eerste kruising, een driehoek van wegen met in het midden een klein parkje, staat een bord 'Zum Wiesental' rechtsaf. Deze lopen we rechtsaf in en zijn weer op de Ahornroute aangekomen.

Voorbij aan nog enkele schitterende huizen kronkelt het asfaltweggetje weer bergop.

Na de laatste woning komt er weer bos in zicht. Op het kruispunt aan de bosrand gaan we echter nog niet het bos in over het fietspad, maar haaks linksaf langs het daar stromende beekje.

De beek wordt overgestoken, en direct erna gaat de Ahorn rechtsaf nog een laatste stukje woonwijk door. In de volgende bocht naar links staat een leuk kapelletje.

in het laatste stukje woonwijk van Hagen komen we langs enkele hele mooie optrekjes

prachtig uitzicht over de omgeving met bloeiende koolzaadvelden Met een wijde bocht naar rechts gaat de asfaltweg verder, langs een horeca gelegenheid rechts van de weg, en dan verder rechts aanhoudend het dorp weer uit over het asfalt.

Links is er een prachtig kijkje op een steile berghelling.

Na de laatste woningen steken we nogmaals een beekje over, en kort daarna bij een splitsing verlaten we het asfalt. We gaan er schuin rechts het bos in en gelijk weer links.

Het begint met een stukje klimmen, terwijl het pad verder het bos in gaat. Niet ver, want al snel komen we het bos weer uit en ruilen de bomen in voor een schitterend vergezicht over de weidse omgeving.

Een lang recht pad voert ons dan door deze prachtige velden, voorbij aan een 'Hochsitz', nu extra mooi met het in bloei staande koolzaad. Het pad eindigt bij een boerderij.

 

een lang recht pad door de heuvels tot aan een boerderij

Over het boerenerf gaan we linksaf, ook hier geldt het recht van overpad, en lopen tussen de gebouwen door een fraai laantje in. Voor het eerst vandaag zien we het koolzaad niet in de verte in de heuvels liggen, maar komen er nu ook vlak aan langs.

deze keer komen we pal langs een koolzaadveld

en opnieuw is het afdalen en mooie uitzichten Aan het einde van het laantje op de T-splitsing dan rechtsaf en na 30m bij het routebord weer links het smalle bospaadje omhoog.

Nu wordt het smal en steil. Een pittige klim brengt ons weer naar bijna 200m hoogte door een dicht bos. Het paadje kronkelt een beetje omhoog en is niet overal even goed zichtbaar.

Enkele Ahornblad markeringen op de boomstammen helpen daar de juiste koers vast te houden.

Ook dit pad komt weer op een splitsing uit, deze keer bij een breder bospad. We gaan er links en blijven deze volgen, voorbij een slagboom, en dan het bos weer uit tot het opnieuw asfalt wordt.

In dit gedeelte dalen we weer af en krijgen links een prachtig uitzicht over de heuvels waar we eerder zelf doorheen liepen aan de andere kant van het dal..

We komen weer langs enkele huizen, verder afdalend, tot we aan de rechterhand weer bos krijgen. Daar is een splitsing met om het hoekje een rustbank, waar we even pauzeren en een appeltje uit de rugzak zoeken.

De route gaat hier rechtsaf het bos in, maar gelijk achter het bankje nogmaals rechts het smalle paadje langs het weiland in.

achter het bankje nemen we een smal pad langs het weiland

een flinke klim, maar dan komen we toch bij de schuilhut aan Net voorbij het weiland in het bos aangekomen, wordt het een prachtig wandelpad.

We kunnen alle zijwegen negeren en volgen het pad rechtdoor kronkelend omhoog het bos in, tot er na een lichte afdaling bij een kruispunt weer huizen zichtbaar worden. Vlak achter de bomen aan de bosrand.

We zijn bij de Schöpper Siedlung aangekomen. Op dit kruispunt staat een wegwijzer met naar rechts de melding 'Schutzhütte 0.2km'.

Daar gaan we naar toe. Die 0.2 lijkt niet ver, maar het blijkt al snel een lastig stukje. Een zware klim naar 225m, dan wordt het boven op de berg aangekomen vlak, en staat verderop inderdaad de beloofde schuilhut.

(Net voor de schuilhut, op het vlakke deel, gaat nog een pad naar links verder omhoog naar het hoogte bergtopje op 245m. De Baumannsknollen. Voor het kleine stukje extra klimwerk krijg je als beloning een enorm wijds uitzicht over Georgsmarienhütte en de omgeving van deze stad. Zeker de moeite waard als de benen je nog kunnen dragen).

we naderen de eerste huizen van Georgsmarienhütte Het volgende doel is de Lammersbrink met op de top ervan de uitkijktoren Varusturm.

Voor de schuilhut linksaf gaat het verder. Dalend het bos weer in en verderop, langs de rand van Georgsmarienhütte, tot aan een T-splitsing met een asfaltweg.

Daar linksaf de woonwijk in, en na enkele meters op de volgende splitsing rechtsaf tussen de huizen door.

Het asfaltstraatje loopt iets omhoog en buigt dan naar links. Het eindigt verderop aan de bosrand bij een carport.

Als mooi geplaveid bospad gaat het dan verder. Dit pad kunnen we eenvoudig steeds blijven volgen, zijwegen negerend, tot aan de uitzichttoren die pas in het zicht komt als je er bent. Op dit pad zijn ook overal duidelijk de Ahorn markeringen aanwezig om te volgen.

Bij de toren aangekomen bezetten we een van de bankjes en beklimmen dan eerst de trappen om boven van het uitzicht te genieten. De Varusturm is qua constructie een kopie van de Hermannstürm op de Dörenberg waar we al eerder waren.

Het uitzicht is er enorm en extra mooi daar Georgsmarienhütte net onderaan de berghelling ligt, alleen jammer dat het vandaag niet helemaal helder weer is geworden.

op en rond de Varusturm op de Lammersbrink op en rond de Varusturm op de Lammersbrink op en rond de Varusturm op de Lammersbrink op en rond de Varusturm op de Lammersbrink op en rond de Varusturm op de Lammersbrink op en rond de Varusturm op de Lammersbrink op en rond de Varusturm op de Lammersbrink

op en rond de Varusturm op de Lammersbrink

Verder gaat de tocht door vanaf het plateau rechts de trap omlaag te nemen tot op het bospad onderlangs de bergtop. Daar gaan we linksaf, een lang recht pad door het bos volgend.

Bij de kruising met een grote wegwijzer waarop lokale bestemmingen staan, volgen we wederom de Ahornroute. Het gaat nu rechtsaf, een heel smal paadje tussen de struiken door dat na enkele meters sterk in het dal voor ons afdaalt. Een heel mooi paadje, waarbij regelmatig van boomwortel op boomwortel moet worden gestapt.

rechtsaf volgen we het leuke smalle paadje, steil afdalend het dal in

onder in het dal weer het bos uit, en nogmaals een mooi landschap Beneden aangekomen wordt het wat breder en komen we het bos uit bij een kruispunt.

We gaan er rechtdoor, het bouwland aan de linkerzijde houdend, richting het bos waar de weg zo dadelijk links aan langs loopt.

Bij de volgende T-splitsing staat links in het bos een horeca gelegenheid. Een restaurant met terras, een kippenweide er voor.

Vanaf hier willen we naar de Karlsplatz, maar op de splitsing wordt deze zowel naar links als rechtdoor aangegeven.

Met hulp van de wandelkaart kiezen we rechtdoor, de kortste route er naar toe.

Het is over lange afstand een asfaltweg door het bos, soms vlak en soms licht stijgend. We kunnen deze weg alsmaar rechtdoor blijven volgen tot aan een Rastplatz, waarbij het ergens onderweg van asfaltweg wijzigd in bospad.

een glooiend weiland waar we door een kudde koeien worden begroet

De hellinghoek neemt dan ook wat toe tot we langs een prachtig glooiend weiland komen waar de koeien ons begroeten.

Net voorbij dit weiland is er weer een kruispunt met de op onze wandelkaart aangegeven Rastplatz. Deze Rastplatz bestaat uit een bankje onder een boom en enkele informatieborden. Het mag een wonder heten dat dit een vermelding op de kaart heeft weten te krijgen.

na een zware klim staan we eindelijk op de 300 meter hoge Karlsplatz Rechtsaf staat de Karlsplatz aangegeven, dus dat volgen we op. Nu wordt het pas echt klimmen. Nagenoeg het hele stuk naar de Karlsplatz is een lange steile klim. De Platz ligt dan ook op 300 meter, het hoogste punt van vandaag.

De Karlsplatz is benoemd naar de Frankenkoning Karel de Grote, (747-814). Een rij informatieborden vertellen er het een en ander over deze bergtop en de geschiedenis. Een mooi plekje om even na te genieten voor de dagtocht straks ten einde loopt.

Op de Karlsplatz komen veel wegen en paden bij elkaar. Vanaf hier loopt een asfaltweg rechtstreeks terug naar de parkeerplaats. Het is de weg rechts omlaag, voorzien van vangrails.

Op het bord midden op het plein staat de parkeerplaats niet aangeven, maar na een stukje de weg in te zijn gelopen staat de Urberg Parkplatz wel vermeldt. Pas hier op niet het bospad verderop links omlaag te nemen, maar gewoon het asfalt te blijven volgen.

Het is een lange afdaling van 300 naar 200 meter, de hoogte waarop de wagen op ons staat te wachten aan de overzijde van de hoofdweg.