Barkhausen, Dinosaurier sporen

Barkhausen - Dinosauriër sporen - Kellenberg - Grüner See - Nonnenstein - Barkhausen

 

 

(Laatste melding route OK: 02-2017 Janny en Bert S. Ter Apel)

Het moeilijkste van deze wandeling is het vinden van de startplaats. Wie op Google zoekt naar Barkhausen kan naar ergens achter Bremen worden gezonden. Onze tom-tom deed het iets beter, wij kwamen in een van de twee dorpen met die naam bij Melle terecht. Maar nog steeds niet de juiste plaats.

Maar als de juiste plek gevonden is, dan staat je een hele mooie wandeling te wachten door een schitterend heuvellandschap en langs bijzondere natuurmonumenten. Dat begint al gelijk met het bekijken van pootafdrukken van Dinosauriërs, daarna volgen nog veel andere bijzondere plaatsen. De paden zijn vooral onverharde bospaden, enkele smalle paadjes en een deel asfalt/beton. Veel afwisseling dus, maar ook veel hoogtemeters. De route verloopt in lusvormen en is dus eenvoudig in te korten.

routekaart rondwandeling Barkhausen Melle

Het juiste Barkhausen vind je door vanaf Oldenzaal de A30 af te rijden tot Melle, een plaats voorbij Osnabrück. Daar richting Buer, noordelijk van Melle, en dan via de L82 richting Rabber. Vanaf Melle is het ongeveer 4,5 km tot aan de 'Wanderparkplatz', net voor het correcte dorp Barkhausen. Er zijn meer parkeerplaatsen langs deze weg, maar de juiste kun je niet missen gezien de vele borden met 'Saurierspuren' vermelding. Vanaf Oldenzaal is het een uur rijden.

Navigatie: Barkhausen Bad Essen, Buersche Strasse 152. Coördinaten 52.284388, 8.416580.

hoogteprofiel rondwandeling Barkhausen Melle

Tip: Het 'foute' Barkhausen, het dichtst bij Melle gelegen, is een aanbevelenswaardige alternatieve route. Door dit dorpje rijden en dan richting Rabber gaat via een schitterend kronkelend weggetje door het heuvellandschap.

parkeerplaats We maken ons gereed voor een heerlijke dagtocht en lopen dan eerst de parkeerplaats over parallel langs de hoofdweg in de richting Melle, tot aan het einde waar we de hoofdweg kunnen oversteken.

We volgen er het bord 'Saurierspuren' aan de overkant van de weg een berg omhoog, een verharde weg.

Links vooraan komen we langs een eerste Dinosuariër en het eerste informatiebord over deze vindplaats. Dan nog 100m doorlopend komen we aan in een doodlopende kloof bij een steil omhooggaande rotswand. In de wand staan veel pootafdrukken van Dinosauriërs.

Toen de dino's hier rondliepen was het nog vlak gebied, maar er loopt hier een 'breuklijn' in de ondergrond. Later zijn de rotsen omhoog gekomen zodat de indrukwekkend grote pootafdrukken nu op een verticale wand te bewonderen zijn. Het geheel wordt tegen weersinvloeden beschermd door een overkapping en er zijn veel informatieborden geplaatst voor wie hier meer over wil weten.

Dinosuariër sporen centrum Dinosuariër sporen centrum Dinosuariër sporen centrum Dinosuariër sporen centrum Dinosuariër sporen centrum Dinosuariër sporen centrum Dinosuariër sporen centrum

klik op een kleine foto voor een vergroting

Nadat alles goed is bekeken starten we echt aan de wandeltocht. Eerst terug naar de hoofdweg, en linksaf over de parkeerplaats langs onze geparkeerde wagen tot we achteraan op de parkeerplaats rechtsaf het bos in kunnen. We volgen hier de wit/rood markeringen van de 'Wittekindsweg', een 95km lange wandelroute.

Al na enkele meters in het bos is er een splitsing waarop we rechtsaf slaan en waarmee we aan de beklimming van de 'Kleiner Kellenberg' beginnen. Omhoog naar 161m. Bijna op het hoogste punt aangekomen staat rechts in het bos een bordje verscholen. Alleen achteromkijkend kunnen we de tekst lezen. Daar een stukje rechtsaf wordt ons een eerste uitzichtpunt voor vandaag beloofd.

Het is maar een kort stukje naar dit uitzichtpunt waar een picknickbank ons uitnodigt om eerst maar eens een kop koffie te drinken.

uitzichtpunt langs de route

Daarna keren we terug naar de splitsing en gaan rechtsaf, verder op de route met de wit/rood markeringen. Dit pad over de bergrug is tevens een 'Waldlehrpfad' en overal vinden we informatieve bordjes.

Dan dalen we af in een 'Sattel' tussen twee bergtoppen. Net voor we op het laagste punt komen is er nog een Y-splitsing waarop we de wit/rood bordjes naar links aanhouden. Op het diepste punt kruisen we een brede bosweg, steken recht over en gaan weer omhoog. Deze keer gaat het naar de 'Grosser Kellenberg' op 211m hoogte.

kruising in de Sattel

Er volgt even een steil gedeelte maar daarna lopen we weer over de bergrug door een zeer afwisselend bosgebied. We steken nog eens rechtdoor een breder pad over en vervolgen de route via het steeds smaller wordende pad.

Bijna boven is er een enkel open stukje met uitzicht op de omgeving, daarna wordt de bergrug breed en kronkelt het paadje tussen fraaie bomen door.

een doorkijkje vanaf de bergrug

Net voor de top van de 'Grosser Kellenberg', gaat de Wittekindsweg bij een T-splitsing rechtsaf omlaag door een golvend stuk bos tot aan de bosrand. De bosrand is tussen de bomen door rechts al zichtbaar.

een mooi bos op de Kellenberg Daar worden we verrast met een heerlijk uitzicht op het golvende landschap van het Hasetal. Langs de bosrand staat een schuilhut met de opening naar het open heuvellandschap.

Het pad eindigt op een karrenspoor waar het nu linksaf verder gaat langs de afrastering. Daarbij passeren we een soort vakantie boerderij rechts van ons.

En dan is er opnieuw weer een mooi uitzicht over de velden en gaat het pad over in asfalt. Links dan nog een prachtig 'Fachwerkhaus' tegen de helling, en dan is er een volgende splitsing. Nu gaat het linksaf tot aan een hoofdweg.

We moeten een klein stukje linksaf langs deze hoofdweg tot aan een 'Wanderparkplatz' rechts van de weg. Het bord "P" is voor ons uit al snel te zien. Dit is tevens een bushalte. (Let op... op deze bochtige weg wordt soms zeer snel gereden)

vergezicht bij de bosrand

We steken de parkeerplaats over richting een informatiebord waar een bospad parallel aan de hoofdweg licht omlaag het bos in gaat met rechts een waterloopje. Deze weg brengt ons al snel naar de 'Grüner See'.

Net voor de 'See' gaat rechts een betonnen trap omhoog waar we straks verder gaan. Maar eerst lopen we natuurlijk de laatste meters tot aan het water.

Dit groene meertje, 'Grüner See' ligt helemaal ingesloten tussen hoge rotswanden in het bos. Door hier links van het meertje langs te lopen en de vlonderbrug over te steken, komen we daarna in een schitterende kloof. Daar zijn nog meer bruggen en er is een mooie waterval te bewonderen. Tussen de steile hellingen zijn we beschut tegen de koude wind en besluiten we op deze bijzondere plek aan de broodjes te beginnen voor we de tocht vervolgen.

Wie de totale wandeling te lang vindt, kan vanaf deze plaats de route bekorten. Kijk dan voor de retourweg onder bij het tweede bezoek aan dit meertje.

de Grüner See en een waterval de Grüner See en een waterval de Grüner See en een waterval de Grüner See en een waterval de Grüner See en een waterval de Grüner See en een waterval de Grüner See en een waterval

klik op een kleine foto voor een vergroting

door een gekapt stukje bos Als we zijn uitgekeken in de kloof gaan we terug naar de See en nemen de trap naar links omhoog. Daarmee verlaten we nu voor het eerst de 'Wittekindsweg' met zijn wit/rood markeringen, nu gaan we ons richten op de witte 'O' markeringen.

Boven aangekomen is het enkele meters tot aan een T-splitsing. We gaan er linksaf over de rotswand boven de 'See' langs en volgen nu een route aangeduid met een witte 'O' op een zwarte achtergrond. (Op donkere bomen is de zwarte achtergrond weggelaten en is er dus alleen sprake van een witte cirkel)

Al snel is er weer een Y-splitsing waar de 'witte cirkel' ons rechts omhoog verwijst. (In 2017 was hier een stuk bos gekapt en ontbrak de witte markering. Mocht dit nog zo zijn, ga dan boven de kloof gelijk rechts omhoog naar de hoger gelegen bosrand. Daar gaat een breed pad links het bos in en zijn er ook weer markeringen).

Bij de bosrand volgen we de brede zandweg naar links het bos in en op de volgende Y-splitsing houden we rechts aan. Daarna gaat het door prachtige bossen met slechts nu en dan een meer open stuk en voortdurend geleidelijk bergop lopend.

heerlijk lopen over de bergrug

op de splitsing met een sintelweg Wanneer we nog eens bij een Y-splitsing aankomen houden we deze keer links aan, ook hier is de 'O' aangegeven, een wat smaller pad dat daarna nog verder versmalt.

In een bosgedeelte waarin de bomen meer verspreid staan kronkelt het pad over de bergrug, daarna wordt het weer een breder pad door dichter bos.

Uiteindelijk brengt deze route ons tot op een T-splitsing met een zandweg en na 20m rechts een volgende splitsing met een brede weg bestaande uit sintelstenen.

Op deze halfverharde weg gaan we rechtsaf. Opnieuw gaat het licht bergop, maar korte tijd later wordt het vlak en komen we weer bij een T-splitsing.

Hier vinden we weer het wit/rood van de 'Wittekindsweg' terug en tevens de 'O' markering. Nu gaan we linksaf, langs een bankje, en volgen deze mooie weg over de bergrug.

weer op de Wittekindsweg

Bij de volgende splitsing gaat het weer rechts, dan is het maar een kort stukje tot een groot kruispunt met links aan de overzijde een schuilhut. Nu gaan we linksaf, voor de schuilhut langs, Forstgebied Rödinghausen" inlopen.

schuilhut langs de route

Het brede pad voert al snel langs een bijzonder mooie rotswand waarmee we het hoogste punt van vandaag, 274m, bijna hebben bereikt. Qua hoogtemeters hebben we het dan ook wel meest gehad voor vandaag.

prachtige rotswand langs het wandelpad

Verderop komen we langs een open stuk en kunnen we tussen wat bomen door tot ver in de omgeving kijken. De bomen belemmeren het uitzicht enigszins, maar het is desondanks de moeite waard.

We blijven dit pad nu aflopen, de zijwegen negerend, tot aan het verste punt van de wandelroute van vandaag; 'de Nonnenstein'.

op weg naar de Nonnenstein

De Nonnenstein is een uitzichttoren. Via een stenen wenteltrap kan deze worden beklommen tot boven de boomkruinen en daar wordt het uitzicht pas echt de moeite waard.

De vele picknickbankjes, de mooie toren en het verderop gelegen 'Bismarckdenkmal', maken dit een heel geschikte plek voor een pauze. De wind hier boven is echter koud, dus lang blijven we er niet hangen.

de Nonnenstein en Bismarckdenkmal de Nonnenstein en Bismarckdenkmal de Nonnenstein en Bismarckdenkmal de Nonnenstein en Bismarckdenkmal de Nonnenstein en Bismarckdenkmal de Nonnenstein en Bismarckdenkmal de Nonnenstein en Bismarckdenkmal

klik op een kleine foto voor een vergroting

De rondwandeling gaat verder door vanaf de Nonnenstein door te lopen naar het monument Bismarckdenkmal en bij dit monument het pad rechts omlaag te nemen. Bij de iets verderop gelegen kruising moeten we rechtdoor omlaag. Daar staan echter vreemde bouwwerken in het bos die er bij ons vorig bezoek nog niet waren. Dat willen we natuurlijk wel even bekijken.

Het blijken groot uitgevallen muziekinstrumenten te zijn. Onder de noemer 'Holz Klingt' kunnen we zelf testen hoe mooi hout kan klinken. Als rechtgeaarde toetsenist laat ik die kans natuurlijk niet lopen en galmen mijn noten even later door het bos!

muziek maken in het bos op houten instrumenten

We gaan verder omlaag, steken nog een kruising over, en komen uit bij een T-splitsing met een brede weg. Op deze brede en vlakke weg slaan we rechtsaf.

Deze weg gaan we langere tijd volgen waarbij we het pad naar links omhoog (De A2 staat er vaag aangegeven) negeren. We verlaten de weg pas bij de splitsing waar de A2 links omlaag het bos in loopt. Bij deze splitsing staan we weer vlak onder de schuilhut waar we eerder aan langs zijn gekomen, deze schuilhut is nog net tussen de bomen door rechts boven op de berg zichtbaar.

een holle weg omlaag

asfaltweg omhoog de berg opDe A2 gaat even een donker bosje in, daarna wordt het een prachtig hol pad de berghelling omlaag. Het paadje brengt ons tot een splitsing met een asfaltweg, tussen de bomen door zien we daar de dakpannen van een tegen de bosrand gebouwde woning.

Op de asfaltweg gaan we rechtsaf omhoog. Verderop gaat deze weg haaks naar rechts en is er na enkele meters weer een kruising met routeborden en een bankje.

Nu steken we recht over en kiezen het bospaadje de berghelling op. Ook dit is nog steeds de lokale A2 route.

Opnieuw gaan we nu langere tijd over de bergrug lopen waarbij we ons richten op de A2 en het wit/rood van de Wittekindsweg dat er weer bij komt. Er zijn een aantal kruisingen en splitsingen waar we alsmaar de A2 en wit/rood aanhouden, zo blijven we over de bergrug kronkelen tot we aan de afdaling naar het dal beginnen via een holle weg.

weer omlaag naar de bosrand

Bijna beneden is er nog een leuk smal stukje pad, maar dan gaat het via een bredere weg ook het laatste deel omlaag en komen we bij een parkeerplaats aan de bosrand uit.

Op de parkeerplaats gaan we rechtsaf weer het bos in, maar niet voordat we eerst even naar links naar de bosrand zijn gelopen om het fraaie uitzicht daar te bekijken.

uitzicht bij een parkeerplaats

Het pad naar rechts is nog steeds de A2, maar al snel is er weer een splitsing waar de A2 rechtdoor omhoog loopt en wij de A2 verlaten door hier linksaf te slaan. We gaan omlaag en blijven rechtdoor lopen tot het pad eindigt bij een asfaltweg.

een zeer afwisselend bosgebied Op het asfalt gaan we rechtsaf en zien dan gelijk de parkeerplaats boven de Grüner see weer terug waar we al eerder waren.

Deze keer lopen we de parkeerplaats over maar gaan niet rechts omlaag, nu gaan we links het karrenspoor omhoog het bos in. Dit pad is gemarkeerd als wandelroute '8'.

Het pad buigt naar rechts langs de berghelling en het is weer even klimmen geblazen. Dit is echter van korte duur. Bij de volgende splitsing gaat het rechts en daarna volgt een grote kruising en steken we recht over. We houden ook daar de '8' weer aan.

Nog even een stukje bos, dan wordt het opener en zien we de mooie bergkammen weer boven de bomen uitsteken. We lopen dan op een halfverharde weg tot deze eindigt bij een T-splitsing. Hier gaan we linksaf en komen op een pad dat daarna overgaat in een betonweg.

alsmaar rechtdoor over een betonpad

Deze betonweg gaan we lange tijd volgen. Verderop gaat de '8' linksaf, wij blijven echter rechtdoor gaan door dit prachtige bos tot we uiteindelijk rechts een open veld krijgen. Hier hebben we naar rechts weer een heerlijk uitzicht over de golvende hellingen.

Na het open stuk draait het pad naar rechts en dalen we af naar het bos, waarna het pad weer linksaf verder loopt.

en weer een heerlijk uitzichtpunt

Dan is er gelijk weer een kruising, hier komt van links route '2' erbij die we nu rechtdoor aan gaan houden. Vanaf hier gaan we de weg nog ongeveer een kilometer volgen door dichte bossen met af en toe rechts open gedeelten. Rechts van de weg kronkelt er een prachtig beekje met kristal helder water.

beekje langs de wandelweg

afdaling in een klein dalletje Na een lang recht gedeelte gaat de betonweg met een lange bocht linksaf. Waren er in het laatste rechte deel nog af en toe open plekken en mooie groene weiden, nu gaan we een donker bos in en dalen even later af in een prachtig dalletje met onderin weer een watertje.

Op het laagste punt ligt een kruising van paden die we negeren, maar als we dan weer stijgen is er al snel een breed bospad rechts die we moeten hebben.

Dit is route A1, tevens is het eerste deel weer onderdeel van een 'Waldlehrpfad'.

Door een zeer afwisselend natuurgebied gaat het nu licht op en neer, steeds maar rechtdoor de weg vervolgend. Ook waar het 'Waldlehrpfad' linksaf gaat blijven we op hetzelfde pad rechtdoor gaan, deze weg komt weer uit op de parkeerplaats waar we vanmorgen zijn gestart.

het wandelpad terug naar de parkeerplaats

We sluiten een heerlijke wandeldag af en nemen ons gelijk voor meer wandelingen in dit prachtige gebied te gaan maken. Vanuit oost-Groningen hebben we op de heenweg de route A31 en ter hoogte van Oldenzaal links via de A30 naar Osnabrück genomen, terug rijden we via Bad Essen en Bramsche naar Haselüne om bij Meppen weer op de A31 te komen. Een veel mooiere en kortere route, in tijd maakte het geen verschil.