Teufelsschlucht en Felsenweiher

Ernzen - Teufelsschlucht - Ferschweiler - Schloss Weilerbach - Felsenweiher - Ernzen

 

 

(Laatste melding route OK: 05-2015 - Stephan S.)

Bijna 20 jaar geleden hebben wij voor het eerst in de Eifel de Teufelsschlucht ontdekt. Dat maakte zoveel indruk op ons en de kinderen dat we vanaf dat moment elke Eifel vakantie meerdere keren deze Schlucht hebben gelopen. Ook de Felsenweiher stond altijd vast op het programma.

Nu, na jaren weer eens terug in de Eifel, mochten deze bijzondere bestemmingen natuurlijk niet ontbreken. Destijds liepen we met de nog kleine dochtertjes de kloof door en dan bovenlangs weer terug, maar deze keer kunnen we er een lange wandeldag van maken door de hele lengte van de kloof te doen en via Ferschweiler en Weilerbach langs de altijd mooie Felsenweiher terug te keren.

routekaart rondwandeling Teufelsschlucht en Felsenweiher

Deze rondwandeling is niet bijzonder lang, maar we hebben er wel lang over gedaan. Vooral in de eerste helft en in het laatste deel is zo veel te bekijken dat we bijna niet aan wandelen toekwamen. De thuis geplande route was oorspronkelijk ook langer gedacht, maar eenmaal in het veld bleek dat toch te veel tijd te kosten en hebben we het moeten inkorten. Langer doorlopen was voor ons deze dag niet mogelijk vanwege andere afspraken 's avonds. De extra mogelijkheden heb ik echter wel in de tekst opgenomen voor wie op de route meer mooie plekjes aan wil doen.

hoogteprofiel rondwandeling Teufelsschlucht en Felsenweiher

De paden door de Teufelsschlucht zijn goed en veilig toegankelijk, maar natuurlijk moet er soms wel flink worden geklommen of afgedaald. De route wordt zeer goed onderhouden en waar nodig zijn stevige hekken gebouwd om wandelaars tegen een val te beschermen, het pad is geschikt gemaakt voor jong en oud.

het terras bij het bezoekerscentrum Teufelsschlucht Na Ferschweiler gaat de wandeling vooral over brede boslanen naar Weilerbach en dan via een breed bospad terug naar Ernzen.

We beginnen aan de rondwandeling in Ernzen, een dorpje boven op het plateau tussen Weilerbach en Echternach. In Ernzen staat overal de Teufelsschlucht aangegeven en daarmee de route naar de parkeerplaats bij deze kloof en het Naturparkzentrum.

(Navigatie Ferschweilerstrasse Ernzen K20)

De parkeerplaats is groot, maar dan is er soms nog een tekort aan plaatsten zodat er langs de weg geparkeerd moet worden. Verreweg het grootste deel van de bezoekers komt voor het bezoekerscentrum en Naturerkundungsstation, ook is de korte geologische rondwandeling een trekker.

bij de ingang van de TeufelsschluchtVan de bezoekers die daadwerkelijk de Teufelsschlucht in gaan gaat het merendeel niet verder dan het eerste kruispunt met terugkeermogelijkheid bovenlangs naar het bezoekerscentrum. Op de rest van de route is het ondanks de volle parkeerplaats doorgaans zeer rustig.

Op de parkeerplaats worden de wandelschoenen aangetrokken en komen de wandelstokken tevoorschijn. Daarna beginnen we met het volgen van de bordjes naar het bezoekerscentrum.

Bij het bezoekerscentrum met een groot terras en een speeltuin, staat voor het gebouw weer een richtingaanwijzer naar de ingang van de Teufelsschlucht. 500 meter lopen via een brede weg door het bos.

Wanneer we deze afstand hebben afgelegd staat er weer een wegwijzer links van de weg, hier moeten we linksaf omlaag en zien dan rechts al de toegang van de Teufelsschlucht. Een stenen trap verdwijnt daar links in de grond.

bij de ingang van de Teufelsschlucht

Vol verwachting beginnen we aan de eerste traptreden omlaag in de naar beneden toe smaller wordende kloof. Gelijk vooraan op de rotswand is route 'A' aangegeven, tot vlak voor Ferschweiler is dat onze route. Het vinden van de juiste weg door de kloof en de vervolgroute linksaf tussen de rotswanden door is geen probleem, er zijn gewoon geen andere paden dan deze ene.

de Teufelsschlucht, kloven, trappen en prachtige rotspartijen de Teufelsschlucht, kloven, trappen en prachtige rotspartijen de Teufelsschlucht, kloven, trappen en prachtige rotspartijen de Teufelsschlucht, kloven, trappen en prachtige rotspartijen de Teufelsschlucht, kloven, trappen en prachtige rotspartijen de Teufelsschlucht, kloven, trappen en prachtige rotspartijen de Teufelsschlucht, kloven, trappen en prachtige rotspartijen de Teufelsschlucht, kloven, trappen en prachtige rotspartijen de Teufelsschlucht, kloven, trappen en prachtige rotspartijen

klik op een kleine foto voor een vergroting

In onze herinneringen was dit een geweldig mooie kloof en al snel blijken dit geen geromantiseerde herinneringen. We zijn opnieuw onder de indruk van de ruige natuur, de enorme steenbrokken en de prachtige kruip-door-sluip-door route. We worden na 15 jaren afwezigheid allemaal opnieuw enthousiast.

een van de vele mooie uitzichtpunten

Een tijdlang gaat het daarna hoog langs de rotswand en passeren we een paar schitterende uitzichtpunten. Daarna gaat het meer naar links door een nauwe kloof met aan weerzijden prachtig verweerde rotswanden, om er dan uit te klimmen via een stenen trap door een 'tunneltje' onder grote rotsblokken door.

Boven aangekomen zijn we bij de eerste splitsing, een driesprong. Naturparkzentrum naar links, en rechtsaf is het naar Ferschweiler nog 5 km. Hier kiezen we voor rechts en gaat het verder met prachtige rotspartijen en kloven waar we maar geen genoeg van kunnen krijgen.

in deel 2 nog veel meer Teufelsschlucht in deel 2 nog veel meer Teufelsschlucht in deel 2 nog veel meer Teufelsschlucht in deel 2 nog veel meer Teufelsschlucht in deel 2 nog veel meer Teufelsschlucht in deel 2 nog veel meer Teufelsschlucht in deel 2 nog veel meer Teufelsschlucht

klik op een kleine foto voor een vergroting

Bij de volgende kruising komen we uit op een breed pad, rechts gaat het daar omlaag naar de Irrel watervallen. Niet al te ver heen en terug, maar tot hier hebben we al zo veel tijd verbruikt dat we dit laten liggen en onze geplande route aan blijven houden.

Dat doen we door linksaf te slaan, maar daarna gelijk rechts weer omhoog de berg op, tussen twee rotswanden door, waar na de bocht de 'A' weer staat aangegeven. Even lopen we boven over het plateau, maar al snel daalt het weer af en volgen andermaal trappen op en neer de verschillende kloven in. En dan krijgen we nog een andere verrassing. Een enorme grot waar we doorheen moeten, een uniek stukje die we helemaal kwijt waren in onze herinneringen. Nu wordt deze met 'oh ja, die grot', via een steile helling weer eens beklommen.

Uiteindelijk lopen we weer langs de rotswand met rechts tussen de bomen door uitzicht richting Irrel, waarna het pad scherp naar links gaat een lang en diep zijdal in. Daar beneden stroomt een beekje en ligt verderop een brug over deze beek.

Vroeger konden we deze brug oversteken en dan rechtsaf lopen, maar het pad naar rechts is aan de overzijde nu geblokkeerd door een enorm rotsblok. Nu moeten we niet naar de brug maar al eerder rechts aanhouden om rechts van het rotsblok de beek over te steken via stapstenen en houten palen.

Aan de overzijde lopen we daarna naar rechts om na 10 meter op de splitsing weer linksaf omhoog te kiezen. Nog steeds is het route 'A', maar dit is hier niet erg goed aangegeven en het pad wordt ook duidelijk minder belopen dan het voorgaande deel. Dat was jaren geleden ook al zo, maar de route is verder wel goed begaanbaar dus zetten we door.

de brug over en naar rechts kan niet meer...

Er volgt nog eens een prachtig gedeelte met af en toe verrassende stukjes, maar het is ook veel bosrijker dan deel een. Uiteindelijk gaat het naar links behoorlijk steil omhoog en staan we even later weer hoog op het plateau.

omhoog naar de vervallen Schutzhütte is even zeer steil

Op onze kaart staat net als vroeger een Schutzhütte aangegeven gelijk bij bovenkomst. Deze vinden we ook door boven rechtsaf te slaan het bos in. Van de Hütte is echter niet veel meer over, het dak rust op een grote steen en daar kunnen we dus niet meer in om te lunchen.

picknick op een paar stenen langs het bospad We besluiten verderop te kijken wat we nog tegen komen, en blijven rechts aanhouden parallel van de afgrond, waar het pad onder een grote berg bladeren niet heel goed te zien is.

Het kan echter niet missen, want al snel zien we weer een 'A' op een boom geschilderd en gelijk achter deze boom het weer goed zichtbare pad omlaag langs de berghelling.

Het afdalen is maar een klein stukje, we komen uit op een T-splitsing met een bosweg. Hier liggen een paar grote stenen die we inzetten als tafel en bankjes om alsnog de boterhammen te kunnen eten.

Na de lunch stappen we af van de 'A' die hier rechts gaat. Wij gaan nu links en volgen daarmee de locale route 4 richting Ferschweiler.

Heel geleidelijk gaat dit wat bredere pad omhoog en klimmen we het dal uit. Tot we bij een splitsing voor een open gebied uitkomen, daar slaan we rechtsaf om daarna aan te sluiten op een asfaltweggetje. Op het asfalt gaan we links en blijven deze rustige weg door het prachtig glooiende landschap volgen tot in het dorpje Ferschweiler.

het verste punt van de route is Ferschweiler het verste punt van de route is Ferschweiler het verste punt van de route is Ferschweiler het verste punt van de route is Ferschweiler het verste punt van de route is Ferschweiler het verste punt van de route is Ferschweiler het verste punt van de route is Ferschweiler

klik op een kleine foto voor een vergroting

Bij de eerste woningen begint een stoep waarover we verder het dorp in lopen tot de splitsing met de hoofdweg door Ferschweiler. Daar gaan we rechtsaf richting Bollendorf en lopen daarmee het centrum in.

Ook in het dorp houden we de '4' aan die overal op lantarenpalen is aangegeven. We houden de hoofdweg aan wanneer deze naar links buigt, daarna moeten we de '4' linksaf volgen. Weer een smaller straatje in richting de kerk van Ferschweiler.

We blijven rechtdoor lopen tot we onder de kerk langs lopen die er rechts boven aan de helling is gebouwd. Tegenover de kerk, links van onze weg, ligt daar een grote Wanderparkplatz met informatie over locale wandelroutes die daar starten.

langs de muur van de eerste grijze woning gaat een trap omhoog

Voorbij de kerk, tegen de zijgevel van het eerste grijs gepleisterde huis, gaat een stenen trap omhoog. Deze klimmen we omhoog en zijn dan op route 8 aanbeland, de 4 zien we later in het bos nog weer terug.

Bovenaan de trap gaat het haaks linksaf en lopen we over een schitterend graspad pal boven de woningen langs die vlak voor de steile rotswand zijn gebouwd. We blijven op dit pad als deze verderop het bos in gaat, daar komen we nog eens langs een rotsformatie met een grot onder de Mühlenberg en gaat het bij deze rotsen weer tamelijk steil omlaag.

een mooi graspad boven de woningen langs

de Kiesgräber, maar we hebben geen idee wat het is Beneden bij het weiland houden we even links aan en na enkele meters staan we op een brede sintelweg.

Op deze weg gaan we rechts en lopen dan het bos in. Vanaf hier zullen we vooral over dit soort brede bospaden wandelen, zodat we nu lekker tempo kunnen maken.

Bij de bosrand verlaten we ook de 8 en gaan er verder op de 6. Deze loopt rechtdoor, op een bordje is daar ook na 1Km de Kiesgräber aangegeven.

Even later komen we dan ook bij een smal paadje naar links, toegang tot de Kiesgräber. Op dat moment is het daar erg druk en wij lopen wat achter op schema, zodat we na enig overleg besluiten om daar niet naar toe te gaan en het brede pad rechtdoor te vervolgen.

Kiesgräber zijn Gallo Romaanse graven uit de periode van 500 voor tot 500 na Chr. waarbij in grote stenen vierkante ruimtes werden gehouwen waarin de as van de overledene werd begraven.

terug over mooie brede paden zodat we flink kunnen doorstappen (Dank je voor deze info Bert B. Bergen op Zoom.)

Voorbij de afslag Kiesgräber volgt een kruispunt van boswegen, waarop we nu linksaf slaan en nog eens van locale route verwisselen. Hier is het route 9 geworden die we nu langere tijd gaan volgen.

(Voor wie meer tijd over heeft is er op de kruising de mogelijkheid om rechtdoor te gaan en daarna bij de Artistenplatz route 32 te nemen. Deze gaat weer langs fraaie rotspartijen met als hoogtepunt het uitzichtpunt bij de Teufelsloch. Raadpleeg hiervoor je wandelkaart.)

We lopen alsmaar rechtdoor en negeren alle zijwegen die we regelmatig tegen komen, tot we uiteindelijk met een scherpe bocht naar links draaien en uitkomen bij een driesprong.

prachtige uitgestrekte bossen boven op het plateau

Hier in het driehoekje tussen de paden staat de Mutterbuche, enorme beuken staan er op een rijtje. Recht tegenover van waar we vandaan komen staan enkele informatiebordjes, daar achter ligt namelijk ook de Niederburg.

een stukje het bos in zien we het Altar Op het bordje staat: 'Befestigungsanlage von Aussergewöhnlicher Form und Grösse. Datering onbekend'.

Volgens Wikipedia: Eine Befestigung ist ein Bauwerk, das zum Schutz eines Ortes oder einer Landschaft gegen die Zerstörung durch Menschen, Tiere oder Naturgewalten errichtet ist.

Op de driesprong gaan we nu rechtsaf en hebben daarmee route 'A' weer onder de wandelschoenen. Bij deze splitsing staat ook een bordje in deze richting naar het Altar.

Dit Altar komen we korte tijd later ook tegen, het betreft een bijzondere steen een klein stukje rechts van het pad in het bos. Na het bekijken ervan keren we terug naar onze weg en volgen deze andermaal door de uitgestrekte bossen.

Na nog een stuk rechtdoor te hebben gelopen komen we bij een kruising van meerdere brede bospaden, daar is het even onduidelijk hoe nu verder te gaan. Op de wandelkaart loopt de route rechtdoor, maar de schuine afsplitsingen doen ons twijfelen wat hier nu precies rechtdoor is. Mede daar het pad waarvan we denken dat het rechtdoor gaat er veel minder belopen uit ziet.

naar links, en dan zijn we helemaal onder in het dal bij Weilerbach Dit blijkt dan juist wel de goede keuze te zijn, maar het pad iets naar rechts was achteraf ook goed geweest en had ons ook naar de volgende bestemming Schloss Weilerbach gebracht.

Het pad gaat al snel afdalen en komt uit bij een splitsing met daar achter een diep dal. Daar beneden ligt het Schloss waar we heen willen, en om daar te komen moeten we rechts omlaag aanhouden bij het routebordje met een bloem en nummer 3.

Op deze spitsing hangt ook een groen bord met een wit kruis. Deze borden, tevens voorzien van een uniek nummer, zijn hier overal in de omgeving te vinden. Waar ook in de wijde omgeving, mocht er iets mis gaan, kan een toerist het alarmnummer bellen en het nummer van het bordje opgeven. De Duitse hulpdiensten weten aan de hand van dit nummer gelijk exact de locatie van de oproeper. Een veilig idee.

Het stukje pad omlaag is nogal ruig, even maaien zou hier niet misstaan. Het is maar een kort stukje omlaag tot we op een andere bosweg uitkomen waar we dan linksaf gaan. Na enkele meters zijn we dan beneden in het dal bij een prachtige brede laan in het bos.

Op deze laan gaan we linksaf en gelijk weer rechts het smalle paadje omlaag, waar we ook nog eens de 'A' weer terugzien. Iets verderop komen we langs een hekwerk en een oude stenen muur, daar achter die muur kunnen we nu een eerste blik werpen op het fraaie Schloss Weilerbach met even mooi aangelegde symmetrische tuin.

Schloss Weilerbach Schloss Weilerbach Schloss Weilerbach Schloss Weilerbach Schloss Weilerbach Schloss Weilerbach Schloss Weilerbach

klik op een kleine foto voor een vergroting

Voor ons is er niet meer dan een kijkje over de muur en verderop beneden bij de parkeerplaats een blik op de ruïnes rechts, want een bezoekje aan het terras of de tuinen zit er helaas niet in. Ik heb al geschreven dat we vanavond op tijd terug moeten zijn, dit omdat we, toen we beslisten voor de Eifel, er in koor werd geroepen 'maar dan gaan we ook naar Machtemes-Muhle'. Dit is een Waldhotel bij Sevenig Neuerburg in de Eifel waar we vroeger heel veel kwamen en altijd graag heerlijk gingen eten in het knusse restaurant onder in een diep dal bij dit gehucht aan de rivier de Irsen.

aan het einde van het bospad een rotonde Machtemes-Mühle bleek nog steeds te bestaan, en om teleurstelling te voorkomen hebben we tijdig een tafel gereserveerd. Natuurlijk willen we eerst naar de camping terug om het wandelzweet af te spoelen. ook is het nog een behoorlijk autoritje van onze verblijfplaats in Gentingen. Daarom vandaag maar 16Km, maar in deze prachtige omgeving is zelfs die afstand niet zo maar even weggestapt.

Het pad komt uit op de parkeerplaats bij de ingang van het slot. Daar lopen we linksaf over de parkeerplaats naar de asfaltweg en volgen het asfalt een stukje naar links.

Net na de brug gaan we rechtsaf en gaat het weer omhoog het bos in. Richting Schlösserley. Al snel volgt weer een splitsing met een pad naar links, dit gaat weer omhoog langs prachtige rotsformaties met namen als Schweineställe en Türkenkopf.

de Weilerbach wordt overgestoken Ook nu voorzien we weer tempo vertraging en besluiten gewoon het brede pad waarop we lopen onderlangs te blijven volgen.

De route naar boven is echter heel mooi voor wie meer tijd over heeft, volg daar boven weer de 'A' tot deze weer afdaalt tot op dit brede pad en ga dan links. Daar is deze routebeschrijving weer op te pakken.

Het pad loopt met een hele wijde boog naar links om de berg heen, en eindigt bij een rotonde. Een omkeerplek voor verkeer.

Achter deze 'rotonde' gaat een smaller paadje omlaag langs de daar rechts van het pad stromende Weilerbach. Daarna moeten we de boogbrug oversteken naar het pad aan de overzijde, en nu links omhoog verder.

We blijven nu op dit pad langs de Weilerbach tot helemaal terug in Ernzen. Nog een flinke tippel, maar zeker niet vervelend. De beek is duidelijk aanwezig, en overal zijn sporen van vroegere energiewinning door middel van waterkracht. Een heerlijke rustige omgeving.

sporen uit een ver verleden

Dan wordt het steeds vlakker en zien we links in de beek activiteiten die er op duiden dat we weer in de bewoonde wereld terecht gaan komen. We zijn dan al heel dicht bij het volgende hoogtepunt van onze rondwandeling, en aan deze gaan we niet zomaar voorbij.

We lopen weldra tegen de Felsenweiher aan door bij het sportpark links van de beek zelf ook links aan te houden en dan gelijk rechtsaf tot aan de parkeerplaats te lopen. Rechts is dan de toegang tot de Felsenweiher.

De Felsenweiher is als werkproject gebouwd in de jaren 30 van de vorige eeuw onder leiding van de pastoor van Ernzen. Hij zag in de grillige rotsformaties en kloven bij Ernzen een mogelijkheid om er een bijzondere karpervijver te bouwen met kleine bassins, terrassen, trappen en looppaden. Deze vreemde constructie heeft nooit de verwachte opbrengst gehad, maar heeft wel altijd gediend als ontspanningsruimte.

In de tweede wereldoorlog is het complex kompleet verwaarloosd, maar in 1953 is het met hulp van de locale bevolking teruggebracht in de huidige staat en trekt nog elke dag veel bezoekers.

de bijzondere Felsenweiher de bijzondere Felsenweiher de bijzondere Felsenweiher de bijzondere Felsenweiher de bijzondere Felsenweiher de bijzondere Felsenweiher de bijzondere Felsenweiher de bijzondere Felsenweiher de bijzondere Felsenweiher

klik op een kleine foto voor een vergroting

De dames stellen voor dat zij daar nog een tijdje bij de Felsenweiher blijven, en dat ik maar het resterende stuk terug moet lopen om de wagen van de parkeerplaats te halen en hun dan op te pikken.

Ik begin aan de laatste etappe door de parkeerplaats verder af te lopen langs de speeltuin, en daarna de asfaltweg tot in Ernzen te volgen. Op de T-splitsing gaat het linksaf richting de kerk van Ernzen, en bij de kerk kan ik via de hoofdweg linksaf (eigenlijk rechtdoor) in een paar minuten terug lopen tot aan de afslag bij de parkeerplaats.

Met de wagen terug bij de Felsenweiher stappen de dames in en spoeden we ons terug naar de camping in Gentingen om ons klaar te maken voor ons lievelingsrestaurant. Daar zien we die avond oude bekende gezichten terug en krijgen we net als vroeger een heerlijke maaltijd voorgezet. Een mooiere afsluiting van een lang weekend Eifel is niet denkbaar.