De Meller Berge

Weberhaus - Bakum - Eickener Egge - Zwickenbachtal - Steig - Thomaskreuz - Stuckenbergturm - Ottohöhe (Ottoshöhe) - Zwickenbach - Weberhaus

 

 

(Laatste melding route OK: 10-2014 Ayold B.)

Een rondwandeling rond de Meller Berge stond vanwege de vele mogelijkheden al lang in de planning. Nu is het er eindelijk van gekomen en is het een schitterende tocht geworden met veel bezienswaardigheden. Een route over mooi aangelegde wandelpaden tot smalle paadjes langs en over de Zwickenbach onder in een smal dal. Onderweg zijn er steeds weer indrukwekkende uitzichten, en niet alleen vanaf de mooie uitkijktorens die we aan gaan doen.

De route loopt in een achtvorm en is eenvoudig in te korten tot een kortere wandeling. Het is ook mogelijk de wandeling te combineren met een bezoek aan Melle, een verrassend leuk stadje, of een bezoek aan het Wildpark Diedrichsburg. Een prachtig park rond een mooie burcht waar je tussen de wilde zwijnen rond kunt lopen. In het Wildschweinpark is een Themenpfad uitgezet.

routekaart rondwandeling Meller Berge

Komende vanuit de richting Oldenzaal over de A30 via Osnabrück, blijven we op deze autoweg tot we afslag 23 Melle/Drantum bereiken.

Daar rijden we Melle in en houden richting Oldendorf aan. Verderop bij een tweetal rotondes wordt het wandelgebied Meller Berge aangegeven en richten we ons op de Wanderparkplatz bij de Gaststätte Weberhaus. Na wat kronkelwerk via het buurtschap Bakum komen we dan bij een ruime parkeerplaats naast het Weberhaus aan. (Navigatie instellen op Melle, Weberhaus 46.)

hoogteprofiel rondwandeling Meller Berge

Op het grote informatiebord checken we nog even of de route die we thuis hebben zitten plannen overeenkomt met de kaart die daar is aangeplakt, en of de door ons uitgezochte paden toegankelijk zijn. Dat is het geval, we hoeven niets aan te passen en kunnen de wandelschoenen aan gaan trekken.

op weg vanaf het Weberhaus Rond de Meller Berge zijn veel wandelpaden aangelegd, dit betekent dat er ook veel splitsingen en kruispunten zijn. Dat maakt een beschrijving van alle afslagen lastig, maar we worden geholpen door de vele goed gemarkeerde wandelpaden. In deze beschrijving zal ik dan ook regelmatig teruggrijpen op deze lokale routeaanduidingen om te gaan volgen zodat veel zijpaden en wegen niet nader beschreven hoeven te worden. Tot een volgend markant punt of wijziging van de ene lokale route op een andere die we daarna gaan volgen. Suggesties voor verbeteringen zijn natuurlijk welkom.

We beginnen met zijn drieën aan de wandeling, moeders was niet helemaal fit en zou een dag alleen thuis blijven. Eerst gaan we over het asfalt terug in de richting waar we vandaan zijn komen rijden; Terug naar Bakum.

We houden de Gaststätte rechts en lopen de weg af tot de volgende T-splitsing. Daar gaan we linksaf en zijn dan op de Planetenweg route, maar lopen deze tegen de bewegwijzering in.

Na enkele meters is er weer een T-splitsing, nu gaan we rechtsaf. Nog steeds in de richting waar we met de wagen langs zijn gekomen. Voorbij de enkele mooie boerderijen waar we tussendoor al een indruk opdoen van het glooiende landschap, is er een kruising waar we dan linksaf slaan.

het uitzicht bij Bakum Daar lopen we al snel naar het plaatsnaambord Bakum. Rechts stroomt er dan een smal beekje, dit is de Zwickenbach. Voorbij het Bakum bord gaat een onverhard pad naar rechts en volgt daar de beek. Dit pad nemen wij ook naar rechts.

Het beekje kronkelt er door het landschap achter de huizen langs, en we komen zelfs langs een klein watervalletje. Het pad komt uit bij een woonwijk waar we weer op asfalt overstappen bij een monument van de Planetenweg. Saturnus wordt er afgebeeld en beschreven.

Deze rechte weg tussen de huizen door volgen we tot net voor een spoortunnel. Hier gaan we dan linksaf de Alruneweg in.

Op de paal met het straatnaambord staan markeringen van een lange afstand wandelroute, aangeduid met twee witte cirkels. Een helemaal witte en een open witte cirkel op een zwarte achtergrond. Deze markeringen gaan we nu langere tijd volgen.

het centrum van Melle met de twee kerken

Eerst volgt nog de asfaltweg door het dorp tot aan een kruising met een bredere weg. Die steken we recht over en dan beginnen we aan een klim het dorp uit.

witte cirkels geven de route aan We volgen de cirkels de berg omhoog pal achter een rij woningen langs. Tussen deze huizen door hebben we soms een fraai uitzicht op het stadje Melle waarbij vooral de twee kerken in het centrum van Melle opvallen.

Wanneer het asfaltweggetje naar links buigt gaat er rechts een smal paadje verder boven de huizen langs.

Op deze Y-splitsing houden we rechts aan en lopen het bospad in tot aan een kruising in het bos.

Daar wijzen de keurig geschilderde cirkels ons haaks linksaf omhoog. Nu komen we echt in golvend terrein, een bosje met leuke hellingen om ons heen waar het pad doorheen loopt. We volgen de markeringen tot deze linksaf gaan en we weer op een asfaltweg uitkomen.

Op het asfalt gaan we links en moeten dan na enkele meters weer rechts een smal wandelpad op. Voor we hier echter naar rechts gaan lopen we nog even rechtdoor over de asfaltweg, want iets verderop aan de linker zijde moet een Freilichtbühne zijn die we willen bekijken.

Die vinden we ook weldra, mooi gelegen in een diepe kom waar we van bovenaf in kunnen kijken, maar de begroeiing er omheen is zo dicht dat we zelfs nu in december, zonder bladeren aan de bomen, er maar weinig van kunnen zien. We lopen er dan ook omheen om te onderzoeken of we van de andere kant er wel in zouden kunnen, maar dat is helaas niet het geval. Wel hebben we achter de Freilichtbühne nog een mooi uitzichtpunt.

uitzichtpunt Freilichtbühne

We keren dan ook weer terug naar het smalle pad waar we de markeringen weer oppakken. Het paadje loopt mooi vlak over de bergrug, kronkelt dan een beetje, en komt uit bij een splitsing met een asfaltweggetje. We gaan er links en lopen met een enorm vergezicht in de richting van het bos waar vooraan een bankje staat. De weg heeft hier de toepasselijke naam Sonnenweg.

over de Sonnenweg naar het bos Het pad gaat langs de bosrand verder. Al snel is er weer een kruising waar we rechtsaf moeten volgens de witte cirkels.

Nu gaat het het bos in waar we op de volgende splitsing linksaf gaan, daarna klimt het licht verder en moeten we dadelijk al weer rechtsaf op een splitsing waar met een keurig bord de Ottohöhe naar rechts wordt aangegeven.

(Op de informatieborden rond Melle en op mijn eigen wandelkaarten is sprake van de Ottohöhe. Op routebordjes onderweg en bij de uitkijktoren wordt het echter Ottoshöhe genoemd. Ik hou me in deze beschrijving maar bij de eerste.)

Eerst komen we door een gebied met vooral jonge aanplant zodat we steeds weer die mooie vergezichten hebben, daarna wordt het bos even dichter.

We volgen nog steeds de witte cirkels op de bomen en moeten dan in het bos bij een splitsing linksaf een halfverhard wandelpad gaan volgen. Nog steeds gaat het licht omhoog naar de Ottohöhe, en eenmaal op hoogte kunnen we voor het eerst uitkijken over de andere zijde van de berg. Daar zien we nu ook af en toe iets van de Diedrichsburg, maar alleen de imposante toren is er tussen de bomen door zichtbaar.

Boven gekomen houden we rechts aan, daarna volgt een schitterende wandeling over de bergrug met links en rechts mooie stukjes natuur en uitzichtpunten. Tot we de uitzichttoren Ottohöhe op de Eickener Egge in beeld krijgen. Het is nu verleidelijk om naar de toren door te lopen en deze te beklimmen, dat gaan we echter nog niet doen.

Als geschreven loopt deze route in een achtvorm, en op het kruispunt boven voor de toren gaan we linksaf omlaag. Daar zullen we later vandaag van rechts naar boven komen en dan de toren wel bezoeken. Om dit aan het einde van de dag te doen wordt ons mede ingegeven door het weer. Het is nog tamelijk bewolkt zodat het uitzicht wel eens tegen kan vallen. Voor later op de dag zijn er meer opklaringen voorspeld, we houden de beklimming dus te goed.

uitzichttoren Ottohöhe op de Eickener Egge in beeld

Door op het grote kruispunt boven op de bergrug op zichtafstand van de Aussichtsturm linksaf te slaan, verlaten we ook de routemarkeringen van witte cirkels. We stappen over op de lokale wandelroute '8'. We gaan dan afdalen in het Zwickenbachtal.

Dit gedeelte vanaf het kruispunt tot onder bij de beek is een stuk dat we later vandaag nog eens gaan afleggen terug naar het startpunt. Het is maar een kort stukje en ook zeker geen straf om het twee keer te moeten doen. Wie voor alleen de eerste lus is gegaan, doet er goed aan om de toren nu wél te bezoeken en daarna terug te keren.

Schutzhütte in het Zwickenbachtal Bij de eerste splitsing houden we links omlaag aan, daarna komen we bij een kruising van veel brede paden bij een Schutzhütte. Op een grote steen bij deze hut wordt de '8' rechtdoor omlaag aangegeven, pal langs het huisje. We gehoorzamen en gaan het brede bospad verder omlaag.

Dit eindigt op een volgende splitsing onder in het Zwickenbachtal. Nu gaan we voor rechts, maar gelijk daarna links aanhoudend over het smalle paadje omlaag naar het water van de Zwickenbach. Er is weer een duidelijke '8' op een boom geschilderd.

Het is een steil stukje omlaag via een slingerpaadje, dan staan we bij een prachtig kronkelende beek met overal bruggen links en rechts.

Bij de beek linksaf de '8' volgen wordt de terugweg, nu gaan we echter naar rechts en steken de eerste brug over. Het is een schitterend dal, maar niet alle bruggen zijn even goed onderhouden. We sluiten dan ook snel weer aan bij een breder pad hoger boven de beek.

Dit pad versmalt echter ook al weer snel waarna we opnieuw het watertje enkele keren via bruggen over moeten steken. Dit houden we vol tot bij een kruispunt van veel paden, daar ligt links een dam over de beek. (Meest rechtse foto)

over en langs de Zwickenbach over en langs de Zwickenbach over en langs de Zwickenbach over en langs de Zwickenbach over en langs de Zwickenbach over en langs de Zwickenbach over en langs de Zwickenbach

klik op een kleine foto voor een vergroting

Even komen we hier in verwarring hoe verder te gaan, zo veel paden bij elkaar en het ontbreekt er aan goede aanwijzingen. We twijfelen tussen de dam recht oversteken en het brede pad gaan volgen, of oversteken en dan rechts het smalle pad langs de beek te nemen. Terwijl we de wandelkaarten bestuderen komt er een vriendelijke Duitse mevrouw langs, bekend met het gebied.

Ze legt ons uit dat de '8' hier opsplitst in twee alternatieve tracés. De dam recht oversteken en rechtdoor lopen is de eenvoudige route, de '8' via een Steig omhoog is een vaag pad dat we nog niet hadden gezien. Deze loopt tussen de 'rechtdoor' en 'rechtsaf langs de beek' opties in, een onduidelijk pad steil de berg omhoog. Eigenlijk aan de overzijde van de dam schuin rechts omhoog.

de Steig naar het Thomaskreuz

Al na enkele meters klimmen is het pad wel weer duidelijk en gemarkeerd. De eenvoudige variant gaat via een langere omweg om deze berg heen en dan meer geleidelijk omhoog. Pas halverwege de helling omhoog zien we dat voor wandelaars die omlaag komen deze twee opties wel goed zijn aangeduid op een tweetal bomen. Daar staan de woorden 'Steil' en 'Bequem' aangegeven.

pad over de bergrug met uitzicht op de Diedrichsburg Het is een erg leuk paadje over een smalle bergrug, en als geschreven komt de 'bequem variant' er later van links bij.

Vanaf dan gaat de stijging geleidelijker, maar we winnen nog steeds aan hoogte op weg naar het Thomaskreuz. Een groot kruispunt van bospaden met daarbij weer een Schutzhütte.

Boven over de Kamm zien we ook regelmatig de Diedrichsburg terug, en vanaf deze hoogte niet meer alleen de Turm maar ook het hoofdgebouw.

We kunnen de enkele zijwegen negeren, de '8' wijst ons nog steeds de weg over de berg, waarbij het pad steeds breder gaat worden maar ook modderiger.

Er is nog een keer een T-splitsing waar we gedwongen naar rechts mogen. (Links loopt naar een afrastering met een poort om in het Wildpark te komen.)

Daarna lopen we vanzelf op het grote kruispunt Thomaskreuz af. Het is een vijfsprong. Op deze kruising gaan we ook de route '8' achter ons laten door er haaks linksaf te slaan, een brede sintelweg het bos in. (Let op, niet het pad scherp links dat weer terug gaat naar het Wildpark.)

voor ons ligt het kruispunt Thomaskreuz

Het is een brede Forstweg waar we nu op lopen, en deze houden we aan tot een volgende vijfsprong. De brede weg gaat er haaks linksaf, rechtdoor splitsen zich twee minder toegankelijke boswegen, en er loopt een smal paadje naar rechts.

wandeling door een schitterend natuurgebied Het rechter pad wordt onze bestemming, dit is de lokale route '4' en tevens de 'Drei-Türme-Weg'. Aangegeven door een zwart bordje met het silhouet van de drie torens.

Wanneer we voor een soort brede greppel staan gaat het pad even rechts, daarna over dit dalletje naar de andere zijde, en dan weer scherp linksaf.

Het gaat dan licht stijgen door een mooi bos. Daarna gaan we in een grote bocht naar rechts om de bergtop heen door een prachtig natuurgebied.

We kunnen weer alle andere paden negeren en ons richten op de routebordjes. Nadat we nog eens haaks linksaf zijn verwezen, komen we even later aan op een volgend groot kruispunt met daarbij andermaal een schuilhut. We staan dan aan de voet van de Stuckenberg.

Schuilhut bij het kruispunt Stuckenberg

Vanaf nu gaan we ons weer richten op een andere wandelroute markering, dat wordt de '7'. Deze gaat op de kruising linksaf de berg omhoog en loopt eerst nog gelijk op met de '4'.

bospad bij de Stuckenbergturm Eenmaal op hoogte is er weer een fantastisch uitzicht tot in de verre omgeving, maar we verwachten dat dit zo nog veel beter gaat worden als we de Stuckenbergturm kunnen beklimmen.

Het pad draait naar rechts en daalt dan een beetje af tot op een kruispunt met links een GSM-mast. Aan de overzijde loopt een pad omhoog naar de Friedenshöhe met daarop de uitzichttoren.

Maar helaas.... De weg naar deze toren is afgesloten met dranghekken. De Turm is niet meer te beklimmen, er is instortingsgevaar.

14/10/14 laat Ayold B. uit Hardenberg weten dat er nu een hele nieuwe toren staat, hij heeft daar onderstaande foto's gemaakt.

Daar dit het verste punt is van deze rondwandeling, hadden we graag bij de toren nog een pauze willen nemen. Wij hebben uit moeten wijken om elders op een bankje nog wat te eten/drinken, nu kan dit dus weer bij deze Stuckenbergturm.

de geheel nieuwe de Stuckenbergturm

Nu de weg naar de toren dicht zit, gaan we op de kruising rechtsaf en pakken daar route '7' weer op. Dit gaat met een bocht naar links om de Turm heen.

Daarna dalen we af en lopen daarbij dicht langs de bosrand met het voordeel dat er weer mooie vergezichten zijn. Bij helder weer kijk je hier zelfs ontzettend ver.

Op de volgende T-splitsing gaan we links en verlaten even later het bos bij een asfaltweg waarop we rechtsaf verder gaan. Weer licht omhoog langs een woning met links nog veel meer mooie uitzichten. Ook hier volgen we route '7', alleen zijn de markeringen hiervan op enkele weidepalen niet altijd even duidelijk.

prachtige vergezichten langs de bosrand prachtige vergezichten langs de bosrand prachtige vergezichten langs de bosrand prachtige vergezichten langs de bosrand prachtige vergezichten langs de bosrand prachtige vergezichten langs de bosrand prachtige vergezichten langs de bosrand

klik op een kleine foto voor een vergroting

Later gaat het pad weer het bos in, het asfalt wordt dan een klinkerweg met daarop een dikke laag modder. Een supergladde combinatie.

afdaling naar een vijver in het bos In het bos draait de weg naar rechts omlaag een kloof in waar een klein stroompje loopt. Daar bij de kruising steken we het watertje over en gaan gelijk weer links de loop van het beekje volgend.

Nu gaat het alsmaar licht omlaag en we blijven afdalen tot we bij een forellenvijver in het bos aankomen. Hier houden we het water links en lopen naar een T-splitsing achter de vijver.

Op de splitsing moeten we rechts maar na enkele meters, in de bocht, weer links afslaan op een smal pad dat daar omhoog het bos in gaat.

Nu is het alsmaar rechtdoor. Eerst nog een stuk bos, maar daarna weer in het open veld. Weer een gebied met een schitterend uitzicht links.

We steken de graslaan recht over en gaan dan rechts langs een woning waar we weer op asfalt zijn aangekomen. (Daar helemaal rechts tegen de bosrand staan veel auto's. Dit is een andere Wanderparkplatz.)

terug in het open veld

We blijven rechtdoor gaan naar de verderop zichtbare kruising en steken er recht over. Nu volgt een asfaltweggetje langs meer fraaie woningen en Fachwerk boerderijen. Nu is het zoeken naar een bospad naar rechts waar de '7' ons weer de berg op gaat brengen.

Het pad vinden we net na een bocht naar rechts en net voor we een opvallend grote Fachwerk boerderij bereiken. Deze Forstweg naar rechts begint gelijk te stijgen en al snel volgt een Y-splitsing waarop we links aanhouden.

de laatste klim naar de Ottohöhe

De '7' brengt ons steeds verder omhoog en op een splitsing in een opener gebied naar rechts. Dan volgt een smaller lemen pad verder bergop en steeds steiler.

uitzicht vanaf de bergrug Het leem is nat en dat betekent bij elke stap voorwaarts een halve stap terugglijden, maar het volgende doel, de uitkijktoren Ottohöhe, is vanaf dit pad rechts al zichtbaar. Dat motiveert om nog even goed door te stappen op deze laatste maar zware klim.

Dan bereiken we het grote kruispunt boven op de bergrug waar we al eerder stonden. Aan de overzijde gingen we toen omlaag en dat zullen we straks ook weer gaan doen, maar nu eerst rechtsaf en op weg naar de 40m hoge Aussichtsturm.

Nu we nog in het ritme zitten gaan we gelijk ook omhoog. Als we nu eerst zouden gaan zitten op een van de vele mooie bankjes, dan zou het wel eens moeilijk kunnen worden om dan alsnog de toren te bedwingen.

Het weer is flink opgeknapt zodat we niets te klagen hebben over het weidse uitzicht, hoewel de zon in het westen al heel laag staat op deze decemberdag. Het doet ons tevens beseffen dat we straks niet te lang meer kunnen dralen voor we terugkeren, de zon is hier nu rond vieren al achter de bergen verdwenen en dan willen we toch graag weer bij de parkeerplaats zijn.

de Aussichtsturm Ottohöhe de Aussichtsturm Ottohöhe de Aussichtsturm Ottohöhe de Aussichtsturm Ottohöhe de Aussichtsturm Ottohöhe de Aussichtsturm Ottohöhe de Aussichtsturm Ottohöhe de Aussichtsturm Ottohöhe de Aussichtsturm Ottohöhe

klik op een kleine foto voor een vergroting

terug bij de Zwickenbach Na de bezichtiging en een korte pauze stappen we dan ook snel weer terug naar de kruising om daar nu rechts omlaag te gaan.

Eerst weer afdalen tot aan de Schutzhütte, daarna verder de '8' omlaag naar de Zwickenbach.

Deze keer gaan we bij het water linksaf en volgen de kronkels van het beekje via de vele bruggen. Dit, tot we weer bij een splitsing komen waar de route rechtsaf van het water vandaan loopt.

Enkele meters verderop komen we bij een markering die ons even in verwarring brengt. De '8' gaat rechtdoor en terug van waar we komen, maar ook linksaf.

Het lijkt er op dat we links de beek nog even kunnen volgen, of hier nog even rechtdoor kunnen gaan naar de brede weg om daar linksaf te slaan.

We moeten nu al heel dicht bij de parkeerplaats zijn en kiezen daarom voor de laatste. Het wordt al wat donker en we willen niet via het smalle paadje langs de beek onder in het dal de parkeerplaats ongemerkt voorbij lopen.

langs de Zwickenbach terug naar de parkeerplaats Weberhaus

Even later lopen we dan ook op een slagboom af en daar achter vinden we onze wagen terug. Tijd om nog even in de Gaststätte Weberhaus iets te drinken is er helaas niet meer, we moeten nog een dik uur terug rijden waar moeders op ons zit te wachten met het eten. Op de terugweg is de conclusie van vandaag snel getrokken, in deze omgeving moeten we zeker vaker een rondwandeling gaan maken. Het was een perfecte dag.