Rondwandeling bij Hagen A.T.

Jägerberg - Hüggel - Heidhornberg - Heidberg - Silberberg - Jägerberg - Silbersee

 

 

(Laatste melding route OK: 09-2015 - Bert en Janny, Ter Apel)

Met deze korte en lange versie van een rondwandeling tussen Hagen Am Teutoburgerwald en Hasbergen kan ons lijstje met favorieten weer worden aangevuld, want daar hoort deze zeker tussen. Zo niet bovenaan. Een heerlijke rondwandeling met veel afwisseling van mooie uitzichtpunten, bijzondere natuurgebieden en zelfs een echte Kammweg! De paden variëren van rustige asfaltwegen tot leuke klimmetjes over smalle bergpaadjes en alles wat daar tussenin zit. En dat alles is dicht bij Nederland te vinden onder de rook van Osnabrück.

(De geplande route van 17Km hebben we eind december niet kunnen volbrengen vanwege de kou en te korte dagen, daar is de 13Km versie uit voortgekomen. In maart hebben we alsnog de volledige route gelopen. Beide varianten waren zo mooi dat ze ook beide hieronder zijn beschreven. Ook de GPS file bevat beide tracks).

In dit wandelgebied zijn zeer veel wegen en paden en dus veel kruisingen en splitsingen. De tekst in dit verslag bestaat dan ook veel uit 'hier links/daar rechts', niet leuk leesbaar als verslag, maar ik wil zo wel duidelijk zijn voor de wandelaars die de route nalopen. Ook de paden die we niet gaan lopen zijn vaak vermeld om tijdens de tocht een nog betere oriëntatie te bieden. .

route en hoogtekaart rondwandeling Hasbergen

De wandeling begint bij Gasthaus Jägerberg aan de Zum Jägerberg bij Hasbergen, maar met het intoetsen van dit adres in de TomTom onder Hasbergen werden we naar de verkeerde kant van deze bergrug gebracht. Officieel valt dit gedeelte van de Jägerberg onder Hagen Am Teutoburgerwald en na het intoetsen van 'Hagen AT' kwamen we wel op de juiste plaats terecht. (Het officiële adres luid: Zum Jägerberg 40, Hagen A.T.)

Via de A30 Oldenzaal-Osnabrück is dit dorp te bereiken via de afslag 12 Leggenbeck ( Tecklenburg), daarna binnendoor naar Natrup-Hagen. Vanuit dit gehucht dan over de Lengericherstrasse L89 richting Hasbergen, dan wordt net voor Hasbergen rechtsaf de Zum Jägerberg en het Gasthaus met dezelfde naam aangegeven.

Verder doorrijden op de A30 en via afslag 16 of 17 naar Hasbergen is de andere mogelijkheid. Dan moet je daarna niet de Zum Jägerberg volgen maar vanuit het noorden de Lengericherstrasse L89 naar Natrup-Hagen rijden en pas na het verlaten van Hasbergen linksaf de Zum Jägerberg inslaan.

Eenmaal de Zum Jägerberg gevonden, dan dit smalle asfaltweggetje maar steeds dieper het prachtige dal in blijven volgen waar het Gasthaus af en toe wordt aangegeven. In het laatste deel gaat het tamelijk bergop, daarna volgt nog een afslag linksaf een doodlopend straatje in tot aan het Gasthaus.

uitzicht vanaf de parkeerplaats

Daar begint de dag gelijk al goed, want vanaf de grote op 170m liggende parkeerplaats voor het restaurant hebben we gelijk al een schitterend uitzicht over het berglandschap. Na de tocht kunnen we in de Stube bij een lekker drankje ook nagenieten met dit zelfde uitzicht. Wij rijden nog even verder tot achter het gebouw waar we nog een parkeerplaats zien en waar ook een groot informatiebord over de omgeving staat.

het eerste modderige pad We hebben er nu al helemaal zin in, maar eerst moeten we ons kleden voor een lange koude tocht. Wij lopen dit een dag voor oudejaar, nadat het een week lang heeft geregend. Nu zien we eindelijk weer eens de zon, maar we verwachten dat het nog erg modderig zal zijn en dat we met een koude wind te maken zullen krijgen.

Gewatteerde wind- en waterdichte broeken met softshell vesten en daarover de regenjacks, daar moeten we de wandeldag comfortabel mee door kunnen komen. Als ook de wandelschoenen zijn aangetrokken en de rugzakken en stokken paraat zijn, beginnen we aan een bijzonder mooie wandeldag.

Vanaf de achterste parkeerplaats gaan we rechtsaf voor het informatiebord langs het bos in en vijftig meter verderop gelijk al weer links de brede zandweg in.

Al na tien meter op de zandweg slaan we rechts een smal paadje in naar het uitzichtpunt 'Silbersee'. De eerste bezienswaardigheid van vandaag.

Het paadje loopt naar een uitzichtpunt hoog boven dit meertje, maar water zien we in de diepte niet. De Silbersee staat helemaal droog en lijkt nu een diepe kloof. Volgens het informatiebord zijn er in deze steengroeve sporen van Dinosauriërs gevonden. (Voor wie het leuk vindt loopt daar ook een paadje helemaal om het meer heen, de lange versie van de wandeling gaat daar op de terugweg ook langs).

Lang blijven we er echter niet bij stilstaan, we zijn nog niet lekker warm gelopen, en dus keren we terug naar de zandweg. Deze buigt na enkele meters weer scherp naar links en er volgt gelijk nog eens een splitsing. Nu gaan we rechtsaf een breed pad in. Dit pad is gemakkelijk herkenbaar want het gaat zo dadelijk tamelijk steil en kaarsrecht omhoog, volgens het bordje op een boom richting de Bödigestein.

boven op de Hüggel? Deze volgen we omhoog, negeren de eerste paden naar rechts, tot we eenmaal op hoogte aangekomen bij een T-splitsing staan. Nu kiezen we het brede pad naar rechts, waar 'Hüggelweg 0,9km' op het bordje staat.

Ook nu weer slechts een kort stukje lopen voor we weer af moeten slaan, deze keer volgen we bij de eerstvolgende kruising het smalle pad schuin naar links en blijven deze volgen tot boven op de bergrug. Veel hoogtemeters hoeven we niet meer te maken, want de parkeerplaats lag al tamelijk hoog.

Eenmaal boven aangekomen steekt Sabina de armen omhoog in een gebaar van 'de top gehaald', maar dit is toch nog net niet de hoogste top.

We slaan daar rechtsaf en gaan de smalle Kammweg lange tijd volgen. Verderop volgt nog een kleine verhoging, dat is de eigenlijke bergtop met 230m hoogte.

Het paadje slingert over de bergrug en het gaat ook een beetje op en neer, en steeds weer zijn er open stukken vanwaar we een prachtig uitzicht naar het noorden krijgen.

de Hüggel Kammweg met fraaie uitzichten de Hüggel Kammweg met fraaie uitzichten de Hüggel Kammweg met fraaie uitzichten de Hüggel Kammweg met fraaie uitzichten de Hüggel Kammweg met fraaie uitzichten de Hüggel Kammweg met fraaie uitzichten de Hüggel Kammweg met fraaie uitzichten

Klik op de kleine foto's voor een vergroting

In het Teutoburgerwald zijn veel van deze bergruggen dicht begroeit en is er niet altijd veel van de omgeving te zien. Op deze Hüggel is dat wel anders. Schitterend, zeker als wij menigmaal in de schaduw lopen terwijl beneden in het dal de zon door een gat in de wolken de dorpjes beschijnt.

We gaan deze Kammweg over de Hüggel helemaal aflopen en negeren de enkele zijwegen. Pas in het allerlaatste stukje gaat het een beetje afdalen om daarna op een brede Forstweg uit te komen. De brede weg gaan we linksaf volgen, en nadat we de bocht naar links in deze weg hebben gehad, gaat het over een lang gedeelte steeds maar rechtdoor omlaag.

afdaling aan de zijde van Hasbergen

Rechts volgt dan weer een prachtig vergezicht over de heuvelachtige omgeving, passeren we nog een pad naar rechts, om daarna, bijna beneden, een paadje naar rechts te zoeken.

bij de boom met markeringen rechtsaf Dit paadje zou je zo maar aan voorbij kunnen lopen, het valt niet erg op. We letten op witte merktekens van een 'wybertje' met daarin een '-' teken, en vinden deze op een dikke boom rechts van de weg.

De tekens staan zowel links als rechts op de stam, en voorbij deze boom vinden we ook het smalle paadje rechtsaf de berg af. Een leuke korte afdaling volgt, daarna komen we bij een weiland. Aan onze linkerzijde.

We gaan helemaal om dit weiland heen door op de volgende T-splitsing linksaf te slaan en dan onderlangs dit grasland een prachtige laan af te lopen. Dit sluit verderop naar rechts weer aan op een breder bospad, daarna links aanhoudend brengt het ons naar een groepje bomen die het middelpunt vormen van een 'rotonde' in het bos bij een volgend uitzichtpunt.

Naar rechts is het er weer prachtig, maar tevens zien we een weg rechtdoor langs de bosrand en dat maakt ons even onzeker. Dat past niet met wat we vanaf onze wandelkaart verwachten te zien. Op onze 1:50.000 kaart is geen sprake van een weg rechtdoor. Met behulp van het kompas maken we een kruispeiling op de boerderijen in de omgeving en dat zet ons op de kaart precies waar we denken te zijn.

we gaan een modderpaadje omhoog Linksaf weer het bos in wordt het vervolg, richting Hüggelweg/Silbersee, en op de eerstvolgende splitsing rechtsaf waar de lange afstand route 'X15' wordt aangegeven.

Deze 'X15', op sommige bomen kort met alleen 'X' aangemerkt, gaan we nu een tijdlang volgen. Eerst nog licht stijgend door het bos, daarna in een bocht naar rechts linksaf het smalle pad de berg omhoog. (Foto)

De paden tot nu toe waren behoorlijk modderig zoals we al hadden verwacht, hier op dit steile paadje komt daar nog een schepje bij op. Het is vooral omhoog glibberen, maar al snel hebben we de hoogtemeters weer gehad en loopt het veel vlakker door een prachtig bosgebied.

Steeds maar rechtdoor blijven we de 'X' volgen over smalle paadjes en kunnen daarbij de andere zijwegen negeren. Bij een kruispunt met een brede 'Forstweg' steken we nog eens recht over, daarna daalt het een beetje en komen we bij een grote steen.

Je kunt ook iets eerder op de Forstweg uitkomen, dan moet de routebeschrijving zijn zoals ik van Ayold B. uit Hardenberg heb ontvangen: Bij de Forstweg slaan we rechts af, daarna daalt de Forstweg een beetje en na 200 meter slaan we links af het bos weer in. De 'x' staat op de bomen aangegeven en na 100 meter komen we bij een steen.

Een 'KD' volgens de kaart, het Kultur Denkmal Bödigestein en een prima plekje om te stoppen voor een lunchpauze. De broodjes worden vandaag staande gegeten en een beetje extra warmte komt uit de thermosfles met heet water waar we een kopje thee of instantsoep mee maken. Lang duurt de pauze niet, stilstaan is nog wat koud, dus lopen we al snel weer door naar de richtingaanwijzers verderop op de kruising.

lunchpauze bij de Bödigestein

Rechtdoor gaat naar 'Roter Berg Parkeerplaats', dat is de richting die we zoeken. Een pad dat daarna afdaalt en gelijk weer gaat stijgen. Dan lopen we weer over de bergrug steeds maar rechtdoor verder. Ook hier kunnen we de zijwegen negeren tot aan een kruising met een wegwijzer waar linksaf de Silbersee/Jägerberg staat aangegeven. Linksaf in die richting is ook het vervolg van onze wandeling.

Wie het leuk vind kan hier vanaf de kruising nog een klein uitstapje maken tot boven een kloof. Ga daarvoor op deze kruising rechtdoor omhoog. (Let op; Niet het pad schuin naar rechts dus!) Het paadje loopt al na enkele meters pal langs de rand van een mooie kloof. Gewoon 100 m dit pad volgen, genieten van deze omgeving, en daarna terugkeren naar de kruising. Het loont de moeite.

even een stukje boven de kloof lopen

Weer terug bij het kruispunt met de wegwijzer slaan we af richting de Silbersee. Weer even flink dalen gevolgd door een lekker klimmetje. Bovenaan de korte klim houden we rechts aan en lopen dan op een splitsing met een brede zandweg af.

een opvallend kruispunt in het bos Dit brede bospad slaan we hier rechtsaf in, nog steeds de 'X', en dalen nu helemaal via deze brede Forstweg af tot bij een slagboom op de volgende kruising. Een opvallend knooppunt van bospaden, waarvan twee zijden bijna parallel aan elkaar rechtdoor gaan. De rechter iets hoger gelegen dan de linker.

Ook links van ons gaat een weg scherp linksaf, dat wordt het vervolg van de route. Maar eerst lopen we nog even rechtdoor over de onderste weg, want voorbij het bankje bij de lichting verderop is weer een mooi uitzichtpunt op de kaart aangegeven.

Note: Verderop volgt straks een bij natte omstandigheden soms zeer modderig stuk. Dit is te omzeilen door deze onderste weg voorbij het weiland verder te volgen. Het gaat over in een asfaltweg met daaraan woningen. De straat helemaal uitlopen tot de T-splitsing met een doorgaande weg in een bocht. Daar linksaf, de weg alsmaar volgen, langs een grote pottenbakkerij, en dan rechtdoor tot het van links aansluitend halverharde pad bij huisnummer 29. Daar komen we via de gewone route mét modderpad ook op deze asfaltweg uit en kan de gewone beschrijving weer worden hervat.

Dan keren we terug naar de kruising en houden rechts aan over het onderste pad die dan ook gelijk met een bocht naar rechts verder loopt. Nu zitten we op een gedeelte van de 'X25' en ook deze wordt tussendoor aangegeven met alleen de 'X'.

Voorbij de bocht gaat er weer een weg linksaf, die we negeren, en ook het paadje verderop naar rechts lopen we voorbij. Nog een beetje kronkelen we dan omlaag tot we recht op een huis aflopen.

recht van overpad door de tuin met daarachter een weiland Het lijkt alsof we de oprijlaan naar de woning op gaan en dan tussen het huis en de garage door verder moeten. En, dat is ook zo.

Hier geldt een recht van overpad zoals we wel vaker in Duitsland zien. De 'X' wordt er keurig voor we de tuin bereiken aangegeven waarna we rechtdoor tussen de garage en woning door lopen. Dan voor de bosrand haaks naar rechts vinden we opnieuw een 'X' teken op een boom en een hek.

Verderop gaat het weer wat links en komen we na een stukje bos bij een weiland uit. Voor de omheining dan nog een even rechts, weer tot de bosrand, waar we op de volgende T-splitsing zijn aankomen.

Hier gaan we de 'X25' weer verlaten die er linksaf gaat. Wij kiezen dus rechts het bos in. Dit bospad ligt nogal diep en is door de regen zo drassig geworden, dat we links over de hogere berm moeten lopen om vooruit te komen.

Dat doen er duidelijk meer, want het lijkt daar goed belopen. Verderop steken we de drassige weg over omdat we aan de overkant een smal pad parallel aan het bredere pad door het bos zien lopen met duidelijke voetsporen. En daar gaan we dan ook gelijk de fout mee in.

tussen de gebouwen door naar de asfaltweg

Het brede pad is hier wel slecht, maar dit moeten we toch even aan blijven houden. Het is maar een kort stukje voor deze wat naar links gaat en het bos weer verlaat tussen twee wit gestuukte huizen.

Het smalle pad dat wij de eerste keer hebben gelopen loopt eerst rechts wel een beetje met het brede pad mee, maar buigt dan te ver naar rechts af en brengt ons tot onder in een kloofje waar een stroompje doorheen loopt. We komen daar achter in de tuin van de woningen uit. We hadden dan wel terug kunnen gaan, maar zijn gewoon de tuin maar in gaan lopen en langs het huis naar de voorzijde waar ook het brede pad het bos uit komt.

een fraai plaatje op weg naar Voss

Eindelijk weer op een geplaveide ondergrond, lopen we tussen de woningen door en de lange laan af naar de verderop gelegen asfaltweg. Langs een prachtige vijver, dan op de smalle asfaltweg linksaf naar het gehucht Voss. Het gaat weer omhoog en het uitzicht neemt weer toe. En niet alleen het uitzicht over de glooiende akkers met de beboste hellingen op de achtergrond zijn er mooi, maar we komen ook langs een paar zeer fraaie panden.

nog een leuke Fachwerk woningDe weg brengt ons tot in Voss, waar links een grote ommuurde boerenhoeve ligt en waar de asfaltweg scherp linksaf omheen loopt.

Tot aan deze bocht hoeven we niet, want twintig meter ervoor gaat een andere weg scherp rechts omhoog de berg op achter een slagboom.

Wie nog een korte pauze wil houden kan beter nog wel even door lopen tot aan de haakse bocht. In deze bocht gaat ook een zandweg rechtsaf naar een woning. Om het hoekje rechts aan de bosrand staat daar een bankje voor wie nog een pauze wil houden op een rustig plekje met mooi uitzicht in het dal achter het huis.

Achter de slagboom beginnen we aan de klim en eenmaal boven zien we een zeer lange rechte weg door het bos lopen. Deze lopen we helemaal af tot het topje van deze Heidberg op 165m.

Ook na de top gaat het steeds maar verder rechtdoor weer omlaag, maar verderop veel smaller en vooral steiler. Beneden aangekomen gaan we het asfalt weer op, lopen het bos uit, en volgen de weg tussen de huizen door tot aan het einde ervan bij de volgende T-splitsing. Ook hier weer met een prachtig panorama tijdens de afdaling.

uitzicht bij het verlaten van de Heidberg

Op deze splitsing gaan we nogmaals links en lopen dan door tot in het volgende dorpje terwijl we in de verte links een prachtige rotswand zien. Daar zullen we straks nog aan langs komen. Waar er scherp van rechts een asfaltweg bij aansluit houden we weer links aan en steken weldra de Hagenbach over bij een waterval links en een mooie vijver met watermolen rechts van de weg.

we steken de Hagenbach over tussen watermolen en vijver

linksaf op weg naar Naturschutzgebiet Silberberg Bij de volgende boerderij rechts worden forellen aangeboden wat wel heel aanlokkelijk lijkt, maar het gaat ons toch te ver om dat in de rugzak mee te nemen.

Er volgen nog een paar huizen, daarna verlaten we het dorpje al weer en is er bij een laatste ommuurde hoeve rechts weer een kruising.

Hier gaan we linksaf de asfaltweg in op weg naar een volgens de kaart bijzonder Naturschutzgebiet. Op de paal onder de wegwijzers staat er linksaf nog vaag een lokale wandelroute 'O2' aangegeven, maar die vinden we op onze kaart niet terug en heeft dus geen toegevoegde waarde.

Om de volgende bocht komen we dan bij de steile rotswand aan die we eerder al zagen liggen. Dit is de Quartz Steinbruch. Hier zal ooit wel steen gewonnen zijn, maar nu is het met hekken afgesloten en duidelijk al heel lang niet meer in gebruik. Ondanks de nog duidelijk leesbare waarschuwingen dat hier lawaai- en stofoverlast te verwachten is.

Quartz Steinbruch Silberberg

Nog een klein stukje asfalt, daarna moeten we rechts van een huis langs omhoog en lopen we weer in de modder over een breed bospad. Het Naturschutzgebiet waar we doorheen willen wandelen ligt helemaal bovenop deze berg, de Silberberg. We gaan weer naar 180m hoogte en nagenoeg alle hoogtemeters zitten in dit lange rechte pad omhoog.

boven aangekomen na een lange rechte klim Een golvend pad, soms wat steiler dan weer een stukje vlakker, maar al met al weer een hele klim omhoog tot we dan eindelijk het hoogste punt bereiken en in een diep dal er achter kunnen kijken.

Weer een schitterend uitzicht zoals we al zo veel hebben gehad vandaag. Deze keer dalen we echter niet af maar gaan daar rechtsaf weer het bos in.

Vooral vlak nu en iets verderop nog een paar hoogtemeters voor we bij een kruising komen. Net als we zeggen zo een pauze voor een appeltje te willen beleggen, zien we vanaf het kruispunt naar rechts kijkend een heel bijzonder landschap tussen de bomen door. En, een bankje aan de rand er van.

Dat past ons precies dus lopen we op het bankje af en komen daarbij ook nog langs een informatiebord over de begroeiing van dit prachtige gebied dat we dan zien.

Een heideachtige omgeving op de top van de Silberberg, en vanaf het bankje dat we ons uitzoeken krijgen we door de openheid van de omgeving een spectaculair uitzicht. Prachtig, alleen begint de bewolking weer toe te nemen waardoor het uitzicht ietwat wordt belemmert. We weten gelijk dat we hier met mooi weer zeker weer eens terecht zullen komen, dit is een wel heel speciaal plekje. Een goede reden om nog eens een nieuwe wandeling in deze omgeving te plannen.

Het Naturschutzgebiet Silberberg Het Naturschutzgebiet Silberberg Het Naturschutzgebiet Silberberg Het Naturschutzgebiet Silberberg Het Naturschutzgebiet Silberberg Het Naturschutzgebiet Silberberg Het Naturschutzgebiet Silberberg

Klik op de kleine foto's voor een vergroting

Ook nu weer houden we de pauze kort, hier boven op de kale top is de wind niet erg aangenaam. Vanaf de laatste kruising gezien moeten we rechtdoor, maar door vanaf het bankje recht de helling omlaag te lopen komen we ook op het juiste pad en slaan deze rechtsaf in. Weer omlaag om de mooie Silberberg al weer achter ons te laten.

en weer een prachtig uitzicht

Eerst weer aan een informatiebord voorbij, identiek aan het bord dat er boven stond, daarna nog een stukje dalen tot we weer langs een huis rechts zijn gelopen.

een stukje modderig karrenspoor Dan houdt links het bos op en loopt er een karrenspoor linksaf omlaag boven een weiland langs. Deze gaan we in en genieten van het zoveelste schitterende uitzicht van vandaag.

Het karrenspoor is maar weer een kort stukje, dan is het weer asfalt en slaan we linksaf.

Een beetje afdalend nog en de volgende asfaltweg naar rechts negerend, lopen we langs een mooi glooiend weiland en een woning links in het veld, en houden het bos aan de rechterhand. Verderop gaat het weer het bos in, omhoog, en is het ook met het asfalt weer gedaan.

Ligt stijgend lopen we dan op een splitsing af waarvan het rechter pad zeer scherp naar rechts loopt.

Op deze splitsing moeten we definitief kiezen of we het al dan niet welletjes vinden. We zijn hier weer dicht bij de Jägerberg zodat de 13Km versie van de route er hier nagenoeg op zit.

de laatste klim over de Zum JägerbergVervolg 13Km versie:

Voor de kortste terugweg gaan we hier op de splitsing rechtdoor.

Wanneer we verderop rechts van een bomenkwekerij langs lopen volgt even later een haakse bocht naar links. Dan is het tijd om dit pad te verlaten door rechtsaf de trap het talud omhoog te klimmen.

Dat brengt ons op de asfaltweg Zum Jägerberg bij een picknickplaats en 'Wanderparkplatz'. Hier zijn we vanmorgen met de wagen langs gekomen op weg naar het startpunt.

Nu moeten we rechtsaf de berg weer omhoog, nog even een stukje klimwerk want de wagen staat op ruim 170 hoogte, maar dan eenmaal boven is er nog weer eens dat prachtige uitzicht als beloning.

Verderop is dan al de splitsing zichtbaar met linksaf de doodlopende weg terug naar het Gasthaus.

Even later hebben we dan ook de laatste meters in de benen en leggen we nog het laatste vlakke gedeelte naar het prachtig gelegen Gasthaus Jägerberg af. (www.jaegerberg.de)

Vervolg 17Km versie:

wegkruis op de top van de berg Onder betere omstandigheden in maart lopen we de route nog eens en gaan deze keer op de splitsing scherp rechtsaf de berg verder op om de langere versie te volbrengen.

Er volgt een stevige klim en zodra het vlak wordt moeten we gelijk haaks linksaf. Een pad is er in maart bijna niet te zien, dat zien we pas als we gewoon linksaf het veld in lopen in de richting van de hoogspanningslijnen achter de heuvel. Al na enkele meters is dan het pad wel goed te volgen. In de zomer zal het toch al wel duidelijk zijn als de velden weer zijn ingezaaid.

Mei 2013 hebben we van Linda R. deze aanvulling ontvangen: 'Zodra het vlak wordt zijn er eigenlijk 2 karrensporen, eentje al vrij snel na die scherpe bocht, en eentje een stukje verderop op het bergpad. Ik moest dus het 2e karrenspoor hebben, maar nam dus het 1e al gelijk links en ik liep me toen vast tussen de kerstboompjes. Ik vond het trouwens niet erg om verkeerd te lopen hoor, in die hoek heb ik nog een paar prachtige foto's gemaakt en ik had al snel door dat ik verkeerd zat'.

Wie het leuk vind kan na de klim eerst nog een paar meter rechtdoor lopen om naar een wegkruis te gaan kijken dat daar zo mooi boven op de berg is geplaatst.

Even gaat het vlak over de bergtop met vooral links een schitterend uitzicht, daarna daalt het weer om dan tussen een weiland links en een bosje rechts verder af te dalen.

een vaag pad haaks linksaf richting de hoogspanningslijnen

In het bos daalt het dan nog verder af tot aan een asfaltweg. Hier gaan we recht oversteken, een klinkerpad in. Links op een paaltje is nog vaag te zien dat ook de lokale wandelroute '4' deze kant op loopt.

vanaf de garage weer de berg omhoog Het lijkt erg op een oprijlaan naar een woning en dat is het ook. Nadat het verderop scherp naar rechts gaat, lopen we inderdaad recht op een woning af.

Janny blijft even achter in de veronderstelling dat dit niet goed kan zijn, zeker als we dan ook nog de parkeerruimte voor de garage op gaan lopen.

Voor ons een vreemde gewaarwording, maar in deze streken kunnen wandelpaden soms gewoon over particuliere grond lopen.

We lopen dan links van de woning langs de berg op. Een graslaan naar een weide waar we dan links van de afrastering verder doorklimmen.

Voorbij het weiland daalt het naar een bosje, lopen we langs een bankje, en staan dan in de achtertuin tussen twee huizen.

Ook hier staat route '4' weer aangegeven, het pad loopt door de tuinen precies tussen de woningen door naar de asfaltweg er voor.

langs de afrastering omhoog met links een mooi uitzicht Op het asfalt slaan we linksaf en volgen de weg tot deze weer afdaalt tot op een T-splitsing met de hoofdweg naar Grosse Heide.

Hier gaan we weer linksaf en kunnen dan aan de overzijde via het fietspad verder lopen.

Een informatiebord laat ons weten dat deze omgeving bekend is om zijn kersenbomen. Een plaatje laat zien hoe mooi het hier is als deze bomen in bloei staan, vandaag is dat helaas nog niet het geval.

Vanuit de verte zagen we al vreemde verhogingen in het landschap, nu komen we daar pal aan langs. Volgens de kaart zijn dit 'Hügelgräber', maar anders dan bij ons in Drenthe zijn deze grafheuvels voorzien van een laag zand en gras.

Dan lopen we het dorpje in en blijven daar rechtdoor de hoofdweg volgen. In het dorpje passeren we enkele fraaie boerderijen, maar al snel laten we de bebouwde kom al weer achter ons. Er is dan alleen nog een elektriciteithuisje met nog een woning waar we voorlangs afdalen tot we op het eerste kruispunt buiten het dorp staan.

na het elektriciteithuisje op de volgende kruising rechtsaf

Zur Hüggelschlucht, de weg naar rechts, is waar we nu naar toe gaan. Weer een asfaltweg die we volgen tot we recht tegen een restaurant aanlopen. De weg gaat er rechts omheen en buigt ter hoogte van de parkeerplaats achter het restaurant scherp naar rechts.

Dat is waar we het asfalt gaan verlaten door links de parkeerplaats op te lopen en dan gelijk weer rechts aan te houden. Een daar bevestigd straatnaambord geeft aan dat dit naar 'Zur Hüggelschucht 24/26' gaat. Die twee woningen zien we nadat we een bosje passeren ook al staan.

De oprijlaan naar de prachtige woning links beneden lopen we voorbij, daarna houden we voor we bij het volgende huis komen links aan. Er gaat een smal paadje onderuit dat daarna om de tuin van het huis links loopt.

een smal paadje loopt om de linker woning heen

Achter de tuin steken we een stroompje over en gaan dan rechtsaf tussen de bomen door. Wanneer het verderop het bos in gaat komen we een aantal paden tegen die links de berghelling op gaan. Het pad rechtdoor is dan gemarkeerd als lokale wandeling O 23.

We kunnen de route hier iets bekorten door een van de paden links omhoog te gaan, ze komen boven allemaal op een brede bosweg uit, of we blijven de O 23 rechtdoor volgen (bij de volgende Y-splitsing het bovenste pad aanhouden) tot deze ons bij de Y-splitsing brengt met die brede halfverharde bosweg.

een bijzonder vormgegeven schuilhut op de Jagerberg Daar gaan we dan scherp linksaf en volgen deze Forstweg geleidelijk omhoog. (Van links komen daar dus de smalle paadjes die als afkorting kunnen dienen weer bij)

Bij de volgende splitsing staat links een bijzonder vormgegeven schuilhut, daar gaan we rechtdoor voorlangs.

Nu zijn we weer op de hoogte van de parkeerplaats en rest ons alleen nog een vlakke wandeling terug.

Met het hoogteverschil is er links dan ook weer een prachtig uitzicht, maar het mooiste moet nog komen.

We komen van de andere zijde bij de Silbersee aan. Rechts in het bos vanachter een laag hekje kunnen we al een beetje in het diepe gat kijken, maar mooier is het om het pad nog een stukje verder te volgen.

Bij een oud bouwwerk boven de Silbersee gaat een smal paadje naar rechts, er staat een wegwijzer 'Silbersee / Lehrpfad' bij. Dat lopen we in , daarna is er aan de linkerzijde een mooier uitzichtpunt en gaat er rechts een smal paadje tamelijk stijl omlaag.

De Silbersee is een oude Kalksteinbruch en voor de winning van kalksteen gebruikt tot 1937. Met een kabelbaan werd de steen over de bergtop van de Hüggel getransporteerd, het bouwwerk dat we daar zien is een overblijfsel van het kabelbaanstation. Nadat de kalksteenvoorraden waren uitgeput kwam de groeve vol grondwater te staan, soms tot 25 meter diep, waarbij het wateroppervlak zilverachtig leek. Daar komt de naam Silbersee vandaan.

Op dat moment komt er een Duitse vrouw met haar hond van het smalle paadje rechts omhoog lopen. We vragen haar of we via die route om de groeve kunnen lopen en zij bevestigd dat. De dame is heel vriendelijk dus vragen we gelijk maar verder. We zijn nieuwsgierig waar het water van de 'See' gebleven is. Ze vertelt dat dit een raadsel is, het waterpeil is altijd in beweging geweest. Soms 25 meter, soms maar kniediep. Zij, van onze leeftijd, heeft als kind wel in het water kunnen pootjebaden, maar toen was er al niet voldoende water om te zwemmen. Haar vader, een 70-tiger, heeft er in zijn jeugd wel altijd gezwommen ook al was dat 'verboten'. Hij vertelt nog graag over die periode van de See geeft ze ons mee.

rond de kalksteengroeve Silbersee

Wie nu een eenvoudige route terug wil nemen kan terugkeren naar de brede bosweg en deze blijven volgen tot voorbij de Silbersee, daar komt dan de parkeerplaats weer in zicht.

Wij willen nog wel het rondje om de See maken zoals de Duitse ons heeft uitgelegd en gaan het smalle paadje rechts omlaag. Smal en stijl, maar overal keurig voorzien van relingen en dus veilig. Daar lopen we dan pal voor de ruïne langs en moeten gelijk weer een beetje klimmen om op de volgende splitsing linksaf te slaan.

Dit paadje loopt helemaal om de groeve heen, langs een uitzichtbankje, en uiteindelijk weer naar het uitzichtpunt aan de andere zijde waar we vanmorgen al hebben gestaan. Er zijn links nog paden omlaag de groeve in, deze zijn afgesloten met een kabel, ook 'verboten'. Aan de vele afdrukken van fietsbanden en schoenen te zien houdt de lokale bevolking zich daar nog steeds niet aan de regels. Wij vandaag wel.

afsluiten met een lekker slokje in het Gasthaus

Even later zijn wij ook weer op het brede pad en lopen de laatste meters terug naar de parkeerplaats bij Gasthaus Jägerberg. De wandelschoenen worden bij de wagen uitgetrokken, daarna begeven we ons naar de Stube met het mooie uitzicht waar we weer hartelijk worden begroet door de eigenaresse. Even later zitten we met een lekker slokje na te genieten van een heerlijke wandeldag. (www.jaegerberg.de)