Avonturenwandeling bij Achouffe

Achouffe - Dal der Feeën - Ruisseau de Chevral - Eau de Martin Moulin - Achouffe

 

 

(Laatste melding route OK: 08-2015 - Rob V. St. Odiliënberg)

Wandelkaart Achouffe

 

Een korte maar zeer avontuurlijke wandeling. Deels over brede bosbaden, maar ook veel steile rotspaadjes, primitieve bruggetjes, klauteren en omlaagglijden via de vele gladde boomwortels.

Het doet hier en daar denken aan de smalle rotspaadjes die we veel in Oostenrijk tegenkomen. En dat alles door het meest schitterende natuurgebied van de Ardennen. Een aanrader dus!

4 Km noordwest van Houffalize ligt Achouffe Een klein dorpje in een heel groot natuurgebied. In het dorpje zijn al snel de kapel en de brouwerij te vinden, aan de rand van het gehucht. Daar is ook een grote parkeerplaats rechts van deze brouwerij.

Deze prachtige route blijft in ons geheugen als de natste die we ooit hebben gelopen, maar de pret was er niet minder om. Het begon met een lichte motregen vanaf de start van de wandeling, maar in plaats van het beloofde 'droger' werden de omstandigheden hoe langer hoe slechter. Op tweederde van de afstand kregen we zelfs een heuse wolkbreuk en hagelstenen over ons heen.

Maar we hebben toch enorm van de wandeling genoten. De weersomstandigheden hadden helaas wel een negatieve invloed op het maken van foto's.

Met de parkeerplaats rechts houdend lopen we het bos in langs de brouwerij en volgen de plaatselijke route 27 (rood cijfer op witte achtergrond). Voorbij de gebouwen over de beek, gaan we op de eerste splitsing linksaf.

 

parkeerplaats bij de brouwerij

Een korte maar sterke stijging langs een oude steengroeve en we zijn bij de volgende splitsing waar we ook weer de linker zijde nemen. Het is nu een daling geworden en even later lopen we over een breed bospad door een schitterend dal: De Vallei der Feeën.

we lopen het dal der Feeën in we ontwijken enkele grote plassen

Als het pad nog breder wordt is er opnieuw een splitsing. Nu gaan we voor de afwisseling rechtsaf, nog steeds route 27 volgend en weer stijgend. Rechts is nu een steile helling, en links stroomt het beekje de Ruisseau de Chevral door dit mooie natuurgebied.

brug over de Ruisseau de Chevral We vervolgen dit brede bospad tot we aan de linkerzijde een houten bruggetje zien liggen. Het regent nog licht en we moeten regelmatig grote modderpoelen op het hoofdpad ontwijken.

We nemen dan het sluippaadje over de helling rechts naast het pad tussen de bomen door om droge voeten te blijven houden.

Bij een kruispunt van brede bospaden vinden we links het gezochte bruggetje. Lijkt dit al een primitief bruggetje?... wacht dan maar af tot de volgende.

We steken de beek over en gaan aan de overzijde het smalle pad in, wat aan de overkant van de beek rechtsaf verder gaat. Kronkelend over boomwortels en tussen rotsblokken gaat het op en neer tot we weer de beek over moeten steken.

de bruggen worden nog primitiever We blijven nog even schuilen onder de dichte bomen want het begint weer steviger te regenen. Als het er niet op lijkt dat het droger wordt gaan we toch maar verder, nu met de capuchons diep over de ogen getrokken.

We steken de twee armen van de beek over via deze keer echt primitieve bruggetjes. Bestaande uit niet meer dan enkele los neergelegde boomstammen. Uitglijden tussen twee van die stammetjes betekent hier onherroepelijk natte voeten, en dat maakt het lekker avontuurlijk.

Aan de overzijde gaat de 27 langs een mooie rotspartij tot aan een zijdalletje verder waar we nogmaals de beek oversteken.

Dan gaan we links aanhoudend verder. Dit leuke bospad bestaat voor bijna 100% uit boomwortels die erg glad zijn van de nattigheid van vandaag.

 

In het bos ligt het hoogste punt van de route

In het dichte dennenbos tot waar het pad weer breder wordt, hebben we nog enige beschutting tegen de regen onder de bomen. We stoppen daar om ons broodje te eten. Staande want om te zitten is het er te nat. Verderop op mooie stijle afdaling door het bos het hoogste punt komen we in een meer open gedeelte van het bos. (foto boven) Een prachtig stukje natuur met brem en naaldbomen. Jammer dat de brem nog niet bloeit!

We blijven rechtdoor lopen en negeren alle zijwegen tot we opnieuw in het bos zijn. Ook daar blijven we rechtdoor gaan waar het pad daarna langzaam weer begint te dalen.

In het laatste deel van afdaling gaat het bospad steeds meer kronkelen en wordt het wat steiler tot de laatste meters zelfs zeer steil.

We glibberen door de modder omlaag en komen nu in het dal van de Eau de Martin Moulin aan, een hele mooie wilde beek stroomt er door dit dal.

Hier is een brug over de rivier te vinden met aan de overkant een gebouw; Een oude watermolen. We laten de brug letterlijk links liggen en gaan het smalle pad rechts van de beek nu in.

Afdaling naar de Eau de Martin Moulin Er is geen sprake meer van regen; alleen nog van wolkbreuken

Al na een kort stukje volgt weer een korte maar zeer steile afdaling naar de oever van de beek. Met behulp van onze wandelstokken laten we ons omlaagglijden en gaan verder langs de oever stroomafwaarts. (foto linksboven)

Reni heeft ook last van het hondeweer Soms is het een begaanbaar pad door een stukje bos langs de beek, dan weer een stukje rotsblokken afgewisseld met modderpoelen waarin stukken steen als stapstenen dienen.

Elders zijn planken en boomstammetjes neergegooid die op een soort pad duiden. Voorzichtig zoeken we er onze weg. Het regent stevig, we zijn al aardig nat en de stemming is optimaal!

Als de hevige regen overgaat in wolkbreuken en ook nog gaat hagelen, (het mag de pret niet drukken, nat waren we toch al), komen we bij enkele grote rotsblokken die de weg versperren.

 

het vervolg van de route is ondergelopen

betonbrug tussen forellenvijvers Waarschijnlijk loopt het pad er onderlangs, maar bij een hoge waterstand als vandaag is deze niet waar te nemen.

We zullen dus over de rotsen door het bos moeten kruipen om deze hindernis te nemen. Daarna wordt het pad weer beter begaanbaar en zijn er zelfs af en toe droge stukken bospad.

De oever verder volgend komen we bij een serie viskwekerijen. Nu is het nog een kort stukje tussen de vijvers door, tot we weer bij de parkeerplaats uitkomen na een heerlijke dag in de natuur.

Het was hier en daar afzien door zowel het weer als het zware parcours, maar we zijn helemaal in een overwinningsroes!

Daarna spoeden we ons terug naar de camping en leggen de nat geworden kleding en uitrusting dampend voor de kachel te drogen. Morgen moet het immers weer droog zijn voor een volgende wandeltocht!

dam net achter de brouwerij