Chiny bossen en rivieren

Chiny - Moulin Cambier - Semois - Ruisseau Burnéchamps - Notre Dame - La Vierre - Stuwdam - Chiny

 

 

(Laatste melding route OK: 02-2015 - Harm S.)

De Belgische Ardennen en Gaume staan vooral bekend om hun uitgestrekte bosgebieden en de vele beken en rivieren. Dat is ook precies wat deze rondwandeling laat zien; Bossen, beken en rivieren. Een wandeling om lekker door te stappen in de schitterende natuur rond Chiny, met als hoogtepunten de wonderschone Semois en de stuwdam in de Vierre

Deze route gaat deels over asfalt en bestaat verder uit goed begaanbare boswegen en paden. Alleen een stukje over een bergkam omlaag naar de Vierre kan minder goed onderhouden zijn. Daar is ook de bewegwijzering iets minder, wat bij de rest van de route wel duidelijk en voor iedereen eenvoudig navolgbaar is.

routekaart rondwandeling Chiny

hoogteprofiel wandelroute

De wandeldag begint bij Chiny, een stadje aan de N894 tussen Suxy in het noorden en Florenville zuidelijk er van. Chiny ligt op de zuidoever van de Semois, vanuit Suxy te bereiken via de Saint Nicolas brug. We hoeven de brug echter niet over, maar gaan voor de brug links naar de camping en kanoverhuur. (Vanuit Chiny over de brug rechts). Voorbij de camping ingang ligt een parkeerplaats mooi in het bos.

De Saint Nicolas brug over de Semois

Omdat wij de nacht op deze camping hebben doorgebracht, hoeven we de wandeluitrusting niet op de parkeerplaats in orde te maken. We komen compleet met wandelschoenen en rugzakken vanuit de gehuurde stacaravan aan de start.

Moulin Cambier, de oude watermolen met prachtig terras Eerst lopen we even via het aangelegde zandstrandje richting de fraaie boogbrug, zo vroeg in de morgen een schitterend plaatje.

Dan moeten we omhoog en de weg oversteken, we blijven namelijk aan deze zijde van de Semois en gaan voorbij de brug links aanhouden over de oeverweg.

Deze weg loopt rechtstreeks naar de verderop gelegen Moulin Cambier. De oude watermolen is nu in gebruik als horeca gelegenheid met een prachtig terras aan de achterzijde boven de rivier. Ook zit de lokale VVV in het gebouw.

We lopen rechts langs de molen en houden dan weer links aan om ook daar verder de oever van de Semois te kunnen blijven volgen.

Een boom langs de rand van het water zit vol met routemarkeringen, waaruit wij de conclusie trekken dat dit wel een prachtig stukje natuurschoon moet zijn als alle wandelingen hier langs gaan.

zo veel routes, hier moet het wel mooi zijn

En dat is ook zo blijkt al snel. Niet alleen schitterend maar ook heerlijk stil. Erg groen is het nog niet zo vroeg in het jaar, we hadden vannacht zelfs nachtvorst, maar met het doorpiepende zonnetje hangt nu de lente in de lucht. Ook later in het jaar zal het hier zeker erg mooi zijn.

kijkje over de Semois Vanaf nu kunnen we ons richten op het wit/rood gemarkeerde Grote Routepad als baken. We blijven alsmaar de oeverweg rechtdoor volgen waarbij we soms aan de overzijde enkele huizen van Chiny zien staan.

Chiny is net niet het kleinste stadje van België, dat is Durbuy, maar klein is het wel met zijn 700 inwoners. Het ligt op de grens van de Ardennen en de Gaume, bijna geheel omsloten door de Semois.

Anders dan in Durbuy is er nauwelijks toerisme, geen winkels, geen terrasjes, maar heeft het wel een rijke geschiedenis. De liefhebber kan ik aanraden daar eens verder in te duiken.

We blijven op de weg, soms licht stijgend, tot deze een scherpe bocht naar rechts maakt. In deze bocht staat een bankje en op een boom wijzen alle routemarkeringen met de bocht mee naar rechts.

Daar gaan wij dan juist links, een smal paadje kiezend dat er afdaalt naar de waterkant. (De brede weg blijven volgen kan ook, we komen er verderop weer op terug).

langs de Semois oever langs de Semois oever langs de Semois oever langs de Semois oever langs de Semois oever langs de Semois oever langs de Semois oever

klik de kleine foto4s voor een vergroting

Daar blijven we de waterkant volgen en kijken even rond bij het strandje met aan de overzijde een imposante steile rotswand, daarna brengt het paadje ons over enkele kleine waterloopjes stappend terug bij de brede oeverweg.

wandelen in het voorjaarszonnetje

Sabina voorziet zich van informatieLinksaf volgen we weer de wit/rood tekens langs de keurige weg door het rivierdal. Hier is het pas echt genieten van de idyllische omgeving, waar het eerste voorjaarsgroen zich op de in de zon gelegen hellingen al laat zien.

Er volgt een lang recht stuk tot we links weer woningen tot dicht bij het water zien staan. Daarbij een opvallend groot gebouw waarvan we, eenmaal dichterbij gekomen, zien dat het een hotel is.

Tegenover het hotel staat rechts een informatiebord in de berm waarop te lezen valt dat we vanaf hier in het hoogseizoen zelfs een rondvaart over de Semois kunnen maken.

Links ligt er een voetgangersbrug zodat het hotel ook vanaf deze kant bereikbaar is. Natuurlijk lopen we even naar het midden om van daaraf nog een laatste blik op de Semois te werpen, want we gaan zo dadelijk het bos in.

Dat doen we door nog even rechtdoor de weg te vervolgen, daarna gaat het dan omhoog en naar rechts het grote Woud van Chiny in.

Loopbrug Semois bij Chiny

de weg kruist de Ruisseau de Burnéchamps Daarmee verlaten we het Grote Route pad en stappen we over op de groene driehoek markering van wandelroute 30.

Al na enkele meters klimmen komen we bij een splitsing waar we links (rechtdoor) aanhouden.

Dan zijn we echt in het bos en verschijnt er links een leuk beekje. Dit is de Ruisseau de Burnéchamps die we lange tijd zullen gaan volgen.

Op sommige wandelkaarten wordt dit riviertje ook Ruisseau du Prevôt genoemd, een verklaring hiervoor heb ik (nog) niet gevonden.

Links, in het bos verscholen, staat een woning op een schitterend plekje. Daarna is er een splitsing waar we rechtdoor blijven aanhouden en dan verderop de behoorlijk stromende beek oversteken.

De brede bosweg waar we nu op lopen gaan we heel lang blijven volgen, dus alle zijwegen kunnen we gewoon negeren.

alsmaar omhoog door het uitgestrekte bosgebied Chiny

een oude muur midden in het bos Alsmaar blijft het stijgen, maar nergens zwaar zodat we lekker door kunnen stappen.

Het bos is zeer afwisselend. Loofbomen, dennenbos en regelmatig stukken waar onlangs onderhoud is gepleegd en helemaal niets meer staat. Maar steeds is daar dat leuke riviertje rechts van ons, alhoewel er weinig mogelijkheden zijn om echt bij het water te kunnen komen.

Ook bij de volgende splitsing met een bosweg kiezen we voor rechtdoor, daarna kronkelt het nog verder omhoog tot we op een soort plateau aankomen.

Daar pakken we de groene rechthoek iets naar links weer op en blijven opnieuw de weg volgen.

Midden in het bos staat dan een stenen muur met gelijk daarna een kruispunt. Rechts bij de kruising ligt een oude overwoekerde brug over de beek, dat gaat naar een niet meer in gebruik zijnde steengroeve.

steeds weer langs de Ruisseau de Burnéchamps

Ook nu blijven we op de bosweg rechtdoor gaan, weer een lang stuk door het bos met nog steeds rechts de Ruisseau de Burnéchamps. Alleen is hier de beek wel goed benaderbaar om even op te frissen of om er zomers een pauze met de voetjes in het water te houden.

Bij een volgende splitsing is er links een lange kale helling. Daar is alle begroeiing weggehaald en zijn er alleen enkele boompjes langs de rand geplant. We lopen nog even verder op dezelfde weg, de zijwegen negerend, en komen dan in een gehucht. Een verrassing om zo midden in het uitgestrekte bos bebouwing tegen te komen.

een verrassend gehucht midden in de bossen

het asfalt heeft zijn beste tijd gehadWe volgen hier de weg tussen de huizen door, rechts ligt daar een prachtige grote vijver.

Voorbij de bebouwing ligt dan links een langgerekte vijver met erachter iets wat op parkeerplaats lijkt. Een parkachtige omgeving aan de overzijde tegen de helling.

We houden langs deze vijver aan en aan het einde ervan gaan we op de Y-splitsing naar rechts.

Een in 2012 slecht geasfalteerde weg die we weer lang gaan volgen. Het gaat alsmaar verder omhoog naar 401m.

Ook hier weer de zijwegen en paden negerend komen we langs een schitterend open veld aan de linkerzijde. Een soort heideveld waar ook het beekje vandaan lijkt te komen.

In het veld staat een klein gebouwtje, het lijkt erop dat dit boven de bron van de beek is geplaatst. Maar dit is alleen maar gissen van mijn zijde, een verklaring voor het bouwwerk wordt nergens gegeven.

is dit de bron van de beek...

Prieel Notre Dame bij SuxyVoor ons is het dan tijd om aan de lunch te beginnen waarvoor we een beschut plekje zoeken tegen de ijzige wind. Dat vinden we in een zijweg links, nadat we het open gedeelte voorbij zijn. Helaas is het vandaag te koud om er bij te gaan zitten, dus eten we staande achter de dichte bomen ons broodje met een mok hete instant-soep.

Na de korte onderbreking volgen we het asfalt verder omhoog, alsmaar rechtdoor door gevarieerde bossen.

Uiteindelijk komen we bij een kruising van brede boswegen, daarna is het nog slechts een klein stukje tot aan de hoofdweg Suxy - Chiny.

We kunnen nu doorlopen tot aan deze hoofdweg en dan linksaf slaan, of op dit kruispunt in het bos al linksaf slaan om even later achter het monument Notre Dame uit te komen. Een religieus erfgoed uit 1911. We verlaten daarmee de groene route.

Nadat het prieel op deze vreemde plek is bekeken gaan we de asfaltweg richting Jamoigne - Izel op. Een weg die weldra flink op en neer gaat wat natuurlijk weer een mooi plaatje oplevert.

wat een mooie golvende weg

De asfaltweg moeten we nu over 1250m aanhouden om dan linksaf het bos weer in te gaan en daar de blauwe route 32 op te pakken. Dit is wat lastig, want we lopen de route 32 tegen de richting in en daarmee zijn de blauwe markeringen vanaf deze kant moeilijk te vinden. Daar komt nog eens bij dat er links wel hier en daar duidelijke of soms vage zijwegen zijn, maar allemaal zonder bijzondere aanduidingen of kenmerken. Evenals het pad dat we zoeken.

Er zijn echter wat mogelijkheden om ons te oriënteren. De 1250m is ongeveer 1500 passen, en bij 4-5Km per uur is het 15-20min lopen. Wanneer we in de buurt komen houden we niet de linker, maar juist de rechter zijde in de gaten.

Voor wandelaars die vanuit het bos route 32 lopen is er rechts, voor hen aan de overzijde van de weg, een blauwe bordje gemonteerd om ze bij de asfaltweg naar rechts te wijzen. Waar wij dus vandaan komen. Zodra we dit bordje vinden weten we dat we goed zitten en gaan er tegenover deze markering links het bos in.

zoeken naar een blauwe markering van route 32

Eerst is het een heel vaag pad, dit zal in de zomer wanneer het meer belopen wordt wel duidelijker zijn. Wanneer we een honderd meter het bos zijn ingelopen kijken we achterom en zien dan op regelmatige afstand keurig de bordjes die bevestigen dat we goed zitten. Maar dus wel steeds achterop de boomstam vanuit onze looprichting gezien.

32, daar is er weer een...

omlaag over de bergkam Veel meer dan een vaag karrenspoor is het in het eerste deel niet, later gaat het dalen en wordt het pad beter begaanbaar.

Hier passeren we eerst het hoogste punt van vandaag, ruim 430m boven N.A.P. Daarna, wanneer dan de afdaling inzet, is er nog even een vage kruising. Maar we zitten nu op het goede spoor en weten van de wandelkaart dat we alleen maar rechtdoor moeten blijven gaan.

Ergens in het bos valt dan op dat het eerst links en daarna ook rechts behoorlijk steil omlaag loopt. Hier lopen we over een soort bergkam die steeds smaller wordt. Aan beide zijden stroomt ver beneden ons de volgende rivier die we vandaag gaan bezoeken, de Vierre, die met een grote bocht om deze bergkam heen loopt.

Als we uiteindelijk steeds sterker afdalen en het pad steeds meer naar rechts draait, staan we even later op de oeverweg langs de Vierre.

stuwmeer van de Vierre

De Vierre lijkt hier wel heel erg breed voor een 'riviertje'. We zijn pas bij het water gekomen ter hoogte van het stuwmeer van de Vierre, dat verklaart waarom het zo enorm lijkt.

lekker wandelen langs het stuwmeer Op de mooie brede halverharde weg slaan we rechtsaf en volgen vanaf hier weer de wit/rood markeringen van het Grote Routepad.

We gaan de oeverweg nu alsmaar blijven volgen tot aan de stuwdam, een flinke wandeling van 2.2Km voor we daar aankomen.

De route is gemakkelijk te volgen, steeds maar rechtdoor en de zijwegen negerend. Soms gaat er een pad naar links tot onder bij de waterkant, dat zijn mooie plekjes voor een pauze.

Na een vlak gedeelte gaat het weer behoorlijk omhoog tot ver boven de stuwzee, maar helaas is het overal tamelijk dicht bebost zodat er weinig uitzicht over het water is. Pas wanneer het weer gaat dalen zijn er wel mooie doorkijkjes en is een kort uitstapje naar de oever goed mogelijk.

Bij de stuwdam aangekomen valt ons op dat er erg weinig water 'overloopt' en dat er geen zichtbare installaties zijn om energie op te wekken. Een informatiebord verschaft uitleg; Hier wordt geen energie geproduceerd, dat gebeurt verderop. De Vierre ligt veel hoger dan de Semois aan de andere zijde van de berg rechts. Het water uit de stuwdam loopt via buizen onder deze bergkam door naar de Semois en voed daar een energiecentrale. Dat gebouw zullen we later nog te zien krijgen. (Zie ook hoogteprofiel foto boven)

Stuwdam in de Vierre Stuwdam in de Vierre Stuwdam in de Vierre Stuwdam in de Vierre Stuwdam in de Vierre Stuwdam in de Vierre Stuwdam in de Vierre

klik de kleine foto4s voor een vergroting

terug aan de Semois oever Bij de dam gaan we de brede weg naar rechts om het kleine gebouwtje heen volgen. Het gaat dan weer omhoog het bos in.

Een korte klim, want het stuwmeer ligt al hoog, zodat we al snel op het hoogste punt van deze bergkam aankomen. Bij een asfaltweg op 380m.

De weg wordt recht overgestoken, daar gaat het weer het bos in. Nog een stukje vlak, daarna steeds verder omlaag richting de veel dieper stromende Semois.

We negeren de zijwegen en blijven de sporadische markeringen van de GR volgen met daarbij de lokale rode route.

Waar het pad eindigt op een splitsing gaan we rechtsaf en volgt er weer een heel mooi stukje bos.

Als we ook de laatste meters zijn afgedaald zien we het water van de Semois. Eerst in de verte, daarna bij de energie centrale kunnen we tot aan de waterkant komen.

door het rivierdal terug naar de parkeerplaats Hier komt het water van de Vierre van de berghelling rechts en stroomt via de centrale in de hier brede Semois.

Ook nu is het vervolg van de route weer eenvoudig, we blijven op het oeverpad langs de rivier lopen tot we terug zijn bij de startplaats.

Onderweg zijn er nog een aantal mooie plekjes voor een pauze in het gras aan het water, verder is het net als vanmorgen vooral een heerlijk stil dal waar we doorheen trekken.

Vlak voor we de parkeerplaats bij de camping bereiken gaat het nog even weer omhoog. Daar kunnen we of de weg blijven vervolgen, of het smalle paadje naar links kiezen.

Dit wandelpaadje loopt onderlangs het water tot op het zandstrandje bij het startpunt.

Voor ons is het nu nog een korte klim omhoog naar de camping, de mensen die met de wagen hier naar toe zijn gekomen zouden de wandeling af kunnen sluiten met een bezoekje aan het terras van de watermolen aan de andere zijde van de grote brug.

een laatste blik op die mooie Semois