Kaunertaler Gletscherstrasse

Feichten - Gepatschstausee - Rifflbach Wasserfall - Rundweg Weißsee - Weißseeferner

 

 

Het Kaunertal en de Kaunertaler Gletscherstraße bieden veel mogelijkheden om er een mooie vakantiedag door te brengen. Er is voor iedereen wel iets interessants te vinden en alle punten die de moeite lonen zijn keurig genummerd met borden langs de weg, die weer corresponderen met een goede beschrijving in de folder die bezoekers bij de Mautstelle mee krijgen. Zo wordt een dagje Kaunertal plannen wel heel eenvoudig gemaakt.

kaart Kaunertal

De 29 benoemde markante punten variëren van een parkeerplaats bij een bijzonder uitzichtpunt, een vertrekpunt voor een korte of langere wandeltocht naar een prachtige waterval, een Kletterwand, tot zelfs een pad door een gletsjerspleet.

de Kaunertaler Gletscherstraße Er is dus voor iedereen wel iets passends te vinden en te veel om alles in een dag te bezoeken. We geven de uitgebreide folder door naar de achterbank en laten het aan de dochters over om te bepalen waar we gaan stoppen.

Wel zijn we het er allemaal over eens dat we helemaal door willen naar de Gletscher, en dat we dus niet overal kunnen stilhouden als we tot daar aan toe willen komen.

Wij hebben het Kaunertal bezocht op een regenachtige dag en toen was het al indrukwekkend. Op warme droge dagen zijn andere punten misschien aantrekkelijker. Wat wij onderweg hebben gezien wordt hieronder beschreven om jullie een indruk te geven van enkele van de vele mogelijkheden vanaf de Gletscherstraße, maar er is nog veel meer te beleven.

Het Kaunertal is te bereiken vanuit het Oberinntal via Prutz en Feichten, of, en dat was onze route, vanuit het Pitztal via Wenns over de Piller Höhe.

Kehre 26 bij de Steinbockhang In het dal zelf is er maar een hoofdweg en deze brengt ons voorbij Feichten vanzelf tot bij de Mautstelle. We betalen onze bijdrage en ontvangen een hand vol foldermateriaal.

Dat is heel wat leesvoer, en pas bij het bord met het nummer '5' is ons duidelijk hoe deze genummerde attracties werken en wordt me gevraagd bij bord '6' even te stoppen.

Dat moet dan in de berm na Kehre 26, waar we voor de eerste keer uitstappen. Volgens de beschrijving staan we hier bij de 'Steinbockhang', een rotsige berghelling waar overdag vaak 'Steinbocke und Gämsen' te zien zijn.

Nadat we goed hebben rondgekeken en zelfs de verrekijker uit de rugzakken hebben opgediept, stappen we weer in de wagen om verder te rijden. We hebben niets gezien.

Bij punt '8' mag ik nog eens op de rem trappen. Dit is de parkeerplaats bij de fraaie Gepatschstausee waar we zeker even over de dijk moeten lopen. Op deze regenachtige dag met laag hangende wolken ziet de Stausee er sfeervol uit. Vanaf de parkeerplaats bij de dam starten ook verschillende korte en langere wandelroutes, maar daar komen we vandaag niet aan toe.

stopplaats Gepatschstausee stopplaats Gepatschstausee stopplaats Gepatschstausee stopplaats Gepatschstausee stopplaats Gepatschstausee stopplaats Gepatschstausee stopplaats Gepatschstausee

klik op een kleine foto voor een vergroting

Als we weer verder rijden langs de Stausee, wordt de weg smaller en gaat deze dicht langs het water met slechts hier en daar een parkeerhaven. Stoppen kan wel weer na het passeren van punt '9', en ik word ook gevraagd dat te doen.

sfeervol plaatje van de Gepatschstausee

de Faggenbach door de Urfelschlucht Daar is de weg iets breder en kunnen we even aan de kant gaan staan en terug lopen naar een prachtige waterval die we daarvoor voorbij zijn gereden. Dit is de Wurmetalbach, de waterval heeft een verval van 140 meter!

Bij het bord met nummer '11' staan we al weer stil, we zijn dan aan de andere zijde van de Gepatschstausee aangekomen waar deze wordt gevoed door de wild stromende Faggenbach. Aan de ene zijde hebben we een prachtig uitzicht over de Stausee, aan de andere zijde van de weg stroomt de Bach door de diepe Urfelschlucht met aan beide zijden loodrechte rotswanden.

Het wordt nu steeds mooier, want na het verlaten van de Stausee gaat het behoorlijk omhoog en volgen er weer een hele reeks haarspeldbochten.

Vanaf de achterbank wordt geopperd om door te rijden naar punt '14'. Maar voor we daar aankomen zijn er nog een aantal plekjes waar het uitzicht zo bijzonder is, dat ik het niet na kan laten om kort te stoppen en er een foto van te maken alvorens verder te rijden.

het ene mooie uitzichtpunt na het andere

De Fernergarten en Klettergarten is punt '14'. Daar ligt een grote parkeerplaats links van de weg net voor we een brug over de Faggenbach over gaan steken om ons weer in een reeks haarspeldbochten te storten.

Dit is ook zo'n punt waar je niet zo maar aan voorbij kunt rijden. We stappen weer uit en lopen achter de parkeerplaats naar een klein vennetje omringt door Alpendennen. Van daaraf hebben we een prachtig uitzicht op de Weißseeferner ('Ferner'=gletsjer) en rechts een schitterende rotswand waar overal klimmers bezig zijn omhoog te klauteren. Deze rotsformatie valt ook op door de fraaie wit/rode kleur van het gesteente.

bij punt 14 staan we weer stil om naar de indrukwekkende gletsjers te kijken

Na deze tussenstop steken we de Faggenbach over en beginnen aan 'Der Kurvenreichste Teil der Gletscherstraße' zo laat de achterbank aan de chauffeur weten. Daar wordt niets te veel mee gezegd, vanaf hier kronkelen we alsmaar hoger door het rotslandschap met haarspeldbocht na haarspeldbocht. Met het winnen aan hoogte passeren we nu ook de boomgrens en verandert het landschap.

Al rijdend wordt punt '20' gekozen als volgende stopplaats, dit bord staat bij haarspeldbocht '8' (Kehre '8') met links een kleine parkeerhaven in de scherpe bocht. Het weer is een klein beetje opgeknapt en de dames geven aan dat we vanaf hier in een kwartiertje naar een prachtige waterval kunnen wandelen.

uitstapje naar de Rifflbach Wasserfälle uitstapje naar de Rifflbach Wasserfälle uitstapje naar de Rifflbach Wasserfälle uitstapje naar de Rifflbach Wasserfälle uitstapje naar de Rifflbach Wasserfälle uitstapje naar de Rifflbach Wasserfälle uitstapje naar de Rifflbach Wasserfälle

klik op een kleine foto voor een vergroting

De ijskoude Rifflbach Wasserfälle maken indruk op ons, maar zeker ook het geweldig mooie uitzicht op de verhoging met het picknickbankje voor deze waterval. Om stil van te worden, ondanks dat ons uitzicht op de gletsjers daar boven vandaag beperkt wordt door de wolken.

en nog eens een blik op de gletsjers

Wanneer we allemaal weer in de auto zitten, moeten we constateren dat de tijd onze vijand gaat worden als we de gletsjers nog willen bezoeken. Het is al lunchtijd en vanmiddag willen we toch graag boven doorbrengen en mogelijk op de terugweg nog enkele punten aandoen.

De dochters stellen voor om nog een stukje door te rijden naar punt '24' bij de Weißsee en daar een lunchplekje te zoeken waarna we dan door kunnen tot helemaal boven. 'De Weißsee wordt gevoed door Gletschereis, en heeft daardoor bijzonder helder blauw maar ijs en ijskoud water' volgens de foldertekst en vrij vertaald door de dames achterin.

We kronkelen verder omhoog tot we deze Gebirgssee bereiken en zetten de wagen op de grote parkeerplaats bij het water. Om de Weißsee heen loopt een panorama wandelweg. Het is geen lange rondwandeling en we zien aan de andere zijde van het meer bankjes staan. De beslissing is snel genomen, we gaan om het water heen en bij de bankjes onze broodjes eten.

panorama rondwandeling om de Weißsee panorama rondwandeling om de Weißsee panorama rondwandeling om de Weißsee panorama rondwandeling om de Weißsee panorama rondwandeling om de Weißsee panorama rondwandeling om de Weißsee panorama rondwandeling om de Weißsee panorama rondwandeling om de Weißsee panorama rondwandeling om de Weißsee

klik op een kleine foto voor een vergroting

Na de maaltijd volgt de laatste haarspeldbocht-etappe tot op de immens grote parkeerplaats bij het Gletscherrestaurant, het eindpunt van de Gletscherstraße. De warme kleding komt uit de kofferbak want hier boven is het nu knap koud, en we maken ons op voor een afdaling naar de gletsjerrand.

Van veraf zien we al dat veel delen van de Weißseeferner zijn afgedekt om overmatig smelten van het ijs tegen te gaan, het lijkt een verloren strijd. Ook zijn er gaten in de afdekking zichtbaar, daar zijn de ingangen van de toegankelijke ijsgrotten en gletsjerspleten.

We zijn nog niet halverwege afgedaald of het dal trekt in enkele minuten potdicht. Het begint stevig te waaien, te regenen en er valt hagel op de snel opgezette capuchons. Een tel later trekt het al zo dicht dat we elkaar nauwelijks meer kunnen zien, laat staan iets of iemand anders in onze omgeving. We kruipen dicht bij elkaar om elkaar niet kwijt te raken.

Nu wordt het veel te link om verder af te dalen, maar niet alleen dat, ook veel te koud in alleen fleece-vest en regenjassen. Er zit niets anders op dan heel voorzichtig terug te keren naar de parkeerplaats, een brede rechte weg omhoog zodat we er vertrouwen in hebben de weg terug te vinden zonder ergens tegenop te lopen of over een rand te kunnen vallen.

de Weißseeferner Gletscher de Weißseeferner Gletscher de Weißseeferner Gletscher de Weißseeferner Gletscher de Weißseeferner Gletscher de Weißseeferner Gletscher de Weißseeferner Gletscher

klik op een kleine foto voor een vergroting

Weer op de parkeerplaats gaat het van auto tot auto verder in de richting waarvan we denken dat daar het restaurant moet staan, en op enkele meters voor we er zijn doemt deze ook op uit de dichte mist. Nu al verkleumd zoeken we snel de ingang en gaan naar binnen waar we ons weer op kunnen warmen. Een grote kom goed gevulde goulashsoep past daar prima bij.

Het is een enorm groot restaurant met zelfbediening. Niet een gelegenheid zoals wij ze het liefst zien, geen kleine Almhütte met enkele gasten per dag waar je nog in de watten wordt gelegd, maar na ons koud avontuurtje van zo-even zijn we al lang blij beschut te zitten met wat warms op tafel.

behaaglijk warm in het Gletscherrestaurant

Wanneer het een uurtje later nog niet is opgeklaard, is het duidelijk dat we het ijs vandaag niet zullen bereiken. We besluiten weer omlaag te rijden en dan beneden te kijken hoe de omstandigheden daar zijn en mogelijk nog ergens uit te stappen.

De terugweg wordt een volgend avontuur. Eerst kunnen we in de dichte mist de afrit omlaag vanaf de parkeerplaats niet vinden, en als we deze eindelijk wel in de koplampen vangen, moeten we de steile haarspeldbochten omlaag met niet meer dan een meter of tien zicht voor de motorkap.

Langs de weg staan echter op redelijk korte afstand van elkaar witte plaatjes met reflectoren, dus rijden we in wandeltempo van paaltje naar paaltje met steeds een onderbreking als het volgende paaltje nog even niet zichtbaar is. De afdaling neemt dan ook flink wat tijd in beslag, tot we bij het Kletterpark van het ene op het andere moment onder de wolk uitzakken en weer volop om ons heen kunnen kijken.

Wel regent het nu en ziet het er naar uit dat het niet beter gaat worden. Jammer, maar voor ons vandaag geen Kaunertal meer. We zetten koers naar Imst om er boodschappen te doen en dan terug te keren naar onze camping in het Pitztal. Maar dat wil niet zeggen dat we niet een prachtige dag hebben beleefd waar nog lang over gesproken zal worden.