Van Innsbruck naar Bruneck en Würzjoch

Innsbruck - Brenner - Bruneck - Antermoia - Würzjoch - Brixen - Innsbruck

 

 

routekaart Deze rondrit is een dagtocht van ongeveer 250 kilometer vanuit Oostenrijk, via de Brenner Autobahn, naar de prachtige Italiaanse stad Bruneck. Terug gaan we via de toeristische route over de Würzjoch naar Brixen, om dan via de oude Brenner naar Innsbruck terug te keren.

Zaterdag 18 juli 2009 worden we vroeg wakker na een ijskoude nacht op een camping in het Stubaital. Regen en mist is alles wat we zien buiten de voortent en de radio voorspelt geen enkele verbetering.

Het is zo koud dat we voor het eerst deze vakantie in de caravan ontbijten. In de voortent is het niet te harden. Met de broodjes nog tussen de kiezen zijn we er al snel uit. We gaan vandaag Oostenrijk ontvluchten richting het zuiden in de hoop op iets betere weersomstandigheden.

Om half tien rijden we weg uit het Stubaital richting Innsbruck terwijl ik korte tijd later opschrik van een waarschuwingslampje op het dashboard dat fel begint te branden.

Het duurt even voor we ons realiseren dat dit slechts het vorstwaarschuwinglampje is. De temperatuurmeter bevestigt dat het midden juli om tien uur 's morgens slechts 2 graden is!

Met nauwelijks zicht door de voorruit verlaten we verderop het Stubaital en gaan rechtsaf de Brenner Autobahn op.

hartje zomer op de Brenner We kiezen deze tolweg om vlot zuidelijker te komen, maar dat blijkt al heel snel een grote inschattingsfout.

Zaterdag, hartje zomer... dat is welhaast een garantie voor files. Zeker onder deze omstandigheden. Even later staan we dan ook stil.

Als we langzaamaan steeds hoger op de pas komen, trekt de mist af en toe een beetje op en zien we soms bergtoppen voorzien van een laagje poedersneeuw. (foto) Niet verwonderlijk bij 2 graden Celcius.

In de wagen begint de fantasie bij mijn dochters te werken en komen er allerlei 'grappige' opmerkingen richting de bestuurder. 'Papa, heb je de sneeuwkettingen meegenomen?' 'Paps, jammer dat je de winterbanden niet mee hebt meegebracht hé...' of, 'heb je gedacht aan een schep om ons straks te kunnen uitgraven?'

tijd voor een lunchpauze in de kofferbak Zo rijden we langzaam maar gezellig verder, de Italiaanse grens over, om dan bij Bressanone de Brenner te verlaten richting Bruneck over wegnummer 49.

Ook hier gaat het niet erg snel en ook het uitzicht laat nog veel te wensen over. De regen wordt echter wat lichter zodat we hoop hebben in Bruneck toch wel even uit de auto te kunnen. De temperatuur loopt ook al wat op. 7 graden!

Rond de middag komen we langs een klein dorpje. Vandoies in de gemeente Vintl. In het centrum bij de kerk ligt een grote lege parkeerplaats. We stoppen er om onze broodjes te eten. De meiden op de achterbank, mijn vrouw en ik schuilend in de kofferbak.

Wanneer het wat lichter wordt loop ik onder de paraplu nog een klein stukje het dorp in en rond de kerk waar we dichtbij staan, voor een eerste foto.

Kerkje in Vandoies

Dan is het tijd om de nog resterende kilometers af te leggen tot aan Bruneck. En... het wordt zelfs droog!

wandelpad langs het water naar Bruneck centrum Rond Bruneck zijn verschillende grote parkeerplaatsen. Wij kiezen de eerste die we tegenkomen, 'Parkplatz 2', vanwaar we naar het centrum kunnen lopen.

De route naar het stadscentrum is goed aangegeven, maar het is nog wel een flinke tippel om er te komen. Voor mensen die minder goed kunnen lopen, is het beter de stad zelf in te rijden om daar een plaatsje te zoeken.

Het wandelpad loopt helemaal langs de rivier die de stad doorsnijd, langzaam naar rechts afbuigend, tot in het hartje van de stad.

Daar gaan we dan rechtsaf om het oude karakteristieke centrum op te zoeken.

Onze aankomsttijd is niet de meest gunstige. De middagrust in Italië heeft voor ons vooral gesloten winkels in petto. Het blijft echter de moeite waard om door dit stadje te slenteren en te genieten van de architectuur, de bont gekleurde gevels en het gebrek aan hemelwater.

de binnenstad van Bruneck de binnenstad van Bruneck de binnenstad van Bruneck de binnenstad van Bruneck de binnenstad van Bruneck de binnenstad van Bruneck de binnenstad van Bruneck de binnenstad van Bruneck de binnenstad van Bruneck
de binnenstad van Bruneck de binnenstad van Bruneck de binnenstad van Bruneck de binnenstad van Bruneck de binnenstad van Bruneck de binnenstad van Bruneck de binnenstad van Bruneck de binnenstad van Bruneck de binnenstad van Bruneck

de binnenstad van Bruneck

Als we op al het moois uitgekeken raken, zoeken we een andere route terug naar de parkeerplaats. Daarbij komen we over een industrieterrein met een enorm grote Spar. Daar het zaterdag is en we wellicht niet op tijd in Oostenrijk terug zullen zijn om nog boodschappen te kunnen doen, besluiten we de auto te halen en hier al vast maar wat in te slaan. Dan staan we de rest van de dag niet onder tijdsdruk. Mooi zo'n grote Italiaanse Spar, maar probeer daar maar eens de juiste pasta te vinden.

regelmatig stoppen we om van het uitzicht te genieten We rijden Bruneck uit in dezelfde richting als waar we vandaan kwamen, maar slaan aan de rand van de stad linksaf de 224 op richting Zwischenwasser.

Als snel wordt het een smalle weg langs kleine dorpjes en door het bos. Bij een open plek in het bos wordt er van achter uit de wagen geroepen 'stop!'

De lichting aldaar verrast ons met een uitzicht op een enorm rotsmassief in de verte, voorzien van een dikke witte laag en volop in de zon. Schitterend, maar voor ik de wagen uit ben met de camera is de zon al weer verdwenen.

Vanaf Zwischenwasser gaat het verder richting Antermoia. Nu wordt het nog smaller en gaat het steiler omhoog.

Soms met hele mooie haarspeldbochtjes, winnen we aan hoogte en krijgen daarbij steeds vaker mooie uitzichten. De weersverbetering geeft ons ook steeds vaker kans om er foto's van te maken en even uit de wagen te kunnen stappen.

... en weer een korte stop. Het is er schitterend

We stoppen dan ook regelmatig, want steeds is er dat 'nog mooiere uitzichtspunt dan voorheen'. Vooral als de zon telkens de witte bergtoppen belicht is iedereen in de auto vol enthousiasme. Helaas schijnt de zon alleen maar heel even, en alleen als we net weer rijden.

pitstop 4,5 km voor Antermoia

Dan rijden we Antermoia in en stoppen andermaal. Deze keer op het kruispunt in het centrum bij een groot informatiebord. Op het bord staan allerlei dagwandeltochten weergegeven. Vanuit dit centrum zijn ook de mooiste uitzichten te bewonderen tussen de huizen door. (Foto onder)

Vanuit het centrum van Antermoia zijn de omliggende bergtoppen goed te zien

Vanuit Antermoia vallen we de Würzjoch aan, daar richting Brixen aanhoudend. De hier nog smallere weg kronkelt verder omhoog door dichte dennenbossen met af en toe een doorkijkje op de steile bergen in dit gebied.

Dan volgt weer een kreet van de achterbank; 'Sneeuw... pap! Stop!'

Dus snel de wagen aan de kant op deze smalle weg en even heerlijk in de sneeuw spelen. Het is niet veel, maar een sneeuwbal gooien ligt binnen de mogelijkheden en gebeurt dan ook al snel.

Ook ons hondje Reni geniet en gedraagt zich als een jonge pup.

Wat we ons nog niet realiseren, is dat we daarna nog een kleine kilometer af moeten leggen om boven op de Würzjoch aan te komen. En daar ligt pas sneeuw!

We hadden beter nog even door kunnen rijden, dus na een kilometer staan we opnieuw stil. Deze keer echter op de grote parkeerplaats boven op de Pass.

Wat als een koude grijze dag begon, verandert nu in een prachtig wit berglandschap en zelfs de zon komt nog even meespelen. We klimmen natuurlijk de besneeuwde hellingen op, gooien opnieuw de nodige sneeuwballen in elkanders richting, en laten de hond even lekker door de sneeuw ploegen. Die zal vanavond weer lekker slapen.

Op de Würzjoch ligt een flink pak sneeuw Op de Würzjoch ligt een flink pak sneeuw Op de Würzjoch ligt een flink pak sneeuw Op de Würzjoch ligt een flink pak sneeuw Op de Würzjoch ligt een flink pak sneeuw Op de Würzjoch ligt een flink pak sneeuw Op de Würzjoch ligt een flink pak sneeuw

Op de Würzjoch ligt een flink pak sneeuw

We verlaten de Würzjoch langs de andere zijde over Brixen Met een voldaan gevoel stappen we weer in en vervolgen de weg naar Brixen via Eores.

Ook dit deel van de route is schitterend. De natuur is er prachtig, mooie uitzichten en overal groene Alpenweiden. De sneeuw van vandaag is natuurlijk de slagroom op de taart.

We stoppen nu minder vaak daar we toch nog een flink stuk af moeten leggen terug naar Innsbruck en het Stubaital. We willen vanavond in het campingrestaurant eten, en dan moeten we niet al te laat terug zijn. Zeker daar de dames zich dan eerst nog een beetje 'op willen knappen'.

Vanuit Brixen kiezen we als terugweg de oude Brenner uit voor de afwisseling. Ook een hele mooie route, maar na de besneeuwde Würzjoch eerder deze dag, valt het daar dan wat tegen.

Morgen staat ons weer een hele bijzondere dag te wachten. Een stralend blauwe dag terwijl ook Oostenrijk nu met een dikke laag sneeuw is bedekt en de sneeuwgrens rond de 1800m zal liggen. Morgen dus weer vroeg op voor een heerlijke sneeuwwandeling.... (klik hier)