Uitzichtberg Mondspitze Tschengla

Landal Tschengla - Dunza - Ronaalpe - Furklaalpe - Garsellijoch - Klampera Sättele - Mondspitze - Schillersattel - (Schillerkopf) - Landal Tschengla

 

 

De Mondspitze wordt ook wel 'uitzichtberg' genoemd, en de route over de Almen en de bergrug omhoog naar de top zijn werkelijk schitterend. Eenmaal boven kijk je in vijf dalen en bij helder weer zelfs tot aan de Bodensee! Alle redenen dus om deze berg eens te gaan beklimmen tijdens een vakantie in het Brandnertal of omgeving daarvan.

routekaart rondwandeling Tschengla Mondspitze

De route over de alpenweiden is eenvoudig, het gedeelte over de Grat naar de top is pittiger. Ook ervaren wandelaars zullen daar op een tweetal plekken de handjes er echt even bij nodig hebben. Omlaag is het weer veel eenvoudiger.

Vanaf de Mondspitze kan als optie een extra beklimming van de Schillerkopf aan de rondwandeling worden toegevoegd, maar heb je voor de Mondspitze 'Trittsicherheit' nodig, voor de Schillerkopf komt daar nog 'Schwindelfreiheit' bij. Dit gedeelte wordt aangemerkt als een Steig.

hoogteprofiel rondwandeling Tschengla Mondspitze

We beginnen aan de wandeling vanuit ons Landal Brandnertal appartement. In het centrum van Bürserberg wordt het goed aangegeven, via een asfaltweggetje omhoog naar 1200m. Houdt onderweg de camera bij de hand, de route naar het Landalpark is indrukwekkend mooi.

start bij het Landalpark Brandnertal (Navigatiesysteem: Bürserberg, Tschengla 3)

Achter het park ligt een ruime parkeerplaats en het is dan voor bezoekers van elders tevens mogelijk om na de rondwandeling even na te genieten op het enorme terras bij het restaurant. Vanaf dit terras is er een ongelofelijk mooi uitzicht op de imposante Zimba.

Iets verderop starten bij de 'Wanderparkplatz Dunza' kan ook, daar zijn echter minder plaatsen beschikbaar.

We kunnen op tijd aan de rondwandeling beginnen want reistijd hebben we deze keer niet. Nog een kop koffie, de wandelschoenen aan, en onderweg naar de voordeur de rugzakken meenemend stappen we voor de receptie van Landal naar buiten.

We gaan linksaf langs de grote parkeerplaats en volgen de asfaltweg verder omhoog de berg op.

Tschengla Bürserberg Even is er nog twijfel of we dit vandaag wel moeten doen, want de dag is behoorlijk mistig van start gegaan en we gaan wel voor een 'uitzichtberg'. Er worden voor vanmiddag echter opklaringen voorspelt dus nemen we de gok dat het beter gaat worden. Met een late vakantie in september kun je dit verwachten en het zal hoe dan ook een leuke dag gaan worden. Uitzicht of geen uitzicht.

Achter de parkeerplaats lopen we links van de in de diepte stromende Mühlebach verder, daarna buigt het naar rechts en steken we deze beek over.

Verderop bij de woningen aan de Tschengla houden we links aan en negeren de volgende weg naar rechts. Rechtdoor bij het informatiebord en verder omhoog tussen de hotels en leuke woningen door.

Deze weg houden we aan tot bij de wandelparkeerplaats Dunza. Rechts kan daar worden geparkeerd en achter de parkeerplaats steken we daarna een veerooster over.

veerooster bij de Wanderparkplatz Dunza

Een klein eindje verderop is er een splitsing met een pad naar rechts. De Mondspitze wordt daar rechtdoor aangegeven, maar wij denken een mooiere route te hebben gezien op de wandelkaart en gaan er rechtsaf het karrenspoor op in de richting van de Mottakopf. Na enkele meters gaat het nog eens rechts, een smal paadje door de wei omlaag.

natuurgebied Tschengla

Het loopt dan iets naar links en we komen gelijk al in een prachtige stukje natuur. De ondergrond wordt gras en het pad is hier en daar niet erg duidelijk, maar we kunnen tussen de bomen en hellingen toch maar een kant op en dat is rechtdoor.

richting de omheinde picknickplaats Het leuke paadje komt uit bij een breder pad, daarop gaan we linksaf en houden daarna weer links aan over de Alm, tussen de koeien en één ezel door.

We lopen dan op een hoge boom af met een houten afrastering er omheen, dit is een picknickplaats bij een beek op de Ronaalpe.

Achter de picknickplaats volgt een kruising waarop we recht oversteken, voor de mooie boerderij langs.

Hier kunnen we ons op de borden richting Furklaalpe richten, deze wijst ons bij de volgende Y-splitsing naar links.

Iets verderop zien we links van het pad weer hekken en een watertje, dit is een Naturkneippstelle waar we in de zomer even de voeten in het water zouden kunnen steken. Op een bord wordt uitgelegd hoe je bij minder warm weer gebruik kunt maken van de Trocken-Kneippweg.

splitsing bij de Ronaalpe

Voorbij de Kneippstelle maakt de weg een scherpe bocht naar links. In deze bocht slaan we rechtsaf om daar het smalle paadje over de alpenwei omhoog te volgen, waarbij we na enkele meters een klein waterloopje over moeten steken.

Daarna volgen we het stroompje omhoog tot we terug zijn op de brede weg en daarmee de lus in die weg hebben afgekort. Deze keer steken we de weg recht over, weer een smal paadje en deze keer over een veel langere afstand alsmaar omhoog.

een schitterende Alm onderweg naar de Mondspitze een schitterende Alm onderweg naar de Mondspitze een schitterende Alm onderweg naar de Mondspitze een schitterende Alm onderweg naar de Mondspitze een schitterende Alm onderweg naar de Mondspitze een schitterende Alm onderweg naar de Mondspitze een schitterende Alm onderweg naar de Mondspitze

klik op een kleine foto voor een vergroting

Het is hier werkelijk prachtig op de Alm, en het uitzicht doet ons echt genieten. Alleen is dat uizicht spaarzaam, want in plaats van optrekkende mist lijkt het alleen maar meer dicht te trekken.

Na een lange klim komen we weer bij een bredere weg en zien verderop rechts in een bocht een bankje staan. Een uitzichtpunt. Maar ondertussen is het zo mistig geworden dat het bankje nog maar nauwelijks te zien is, laat staan dat we uitzicht over de Alm en in het dal hebben.

bankje bij een uitzichtpunt maar vandaag zonder uitzicht

Ook deze keer steken we de weg recht over en gaan nog eens via het smalle paadje verder omhoog. Nu volgen er wat meer steilere gedeelten, maar regelmatig is het ook weer een tijdje vlakker wat het hier een prettige wandeling maakt.

In dit deel komen we wat meer door en langs stukjes bos, daar wordt het pad weer breder en even later is het zelfs een duidelijk karrenspoor. Wanneer we de bomen weer achter ons laten zijn we op de Furklaalpe aangekomen waar we de boerderij en een Kruis op een topje zouden moeten zien.

We blijven het pad dan omhoog volgen tot deze op 1919m aansluit op de Furkla Höhenweg.

de Alm is zelfs met mist mooi om overheen te trekken

Het eerste wat we zien is het Kruis, rechts van het pad, maar dan lopen we er ook al pal naast. De Hütte en de grote schuur ontgaan ons helemaal, het opklaren wil tot nu toe nog niet echt lukken. Pas wanneer we op de Furkla Höhenweg staan trekt het iets op en zien we naast ons eerst de Hütte en daarna ook de koeienstal. We staan er zelfs bijna met de neus bovenop. Daarna wordt het plots helderder zodat we in een minuut tijd drie foto's kunnen maken van nagenoeg geen zicht tot een helder plaatje.

De Furklaalpe komt in zicht

Op de brede weg bij de Furklaalpe gaan we rechtsaf, daarna kunnen we kiezen om door te gaan op deze weg met een lange lus omhoog, of na enkele meters in de bocht naar rechts weer linksaf te slaan en het smalle paadje omhoog te nemen.

de Klampera Sättele, de klim gaat beginnen Wij kiezen voor de laatste, de afkorting via het smalle pad. Dit brengt ons weer in een geweldig mooie omgeving, nu het zicht weer even wat beter is kunnen we daar van profiteren.

Het laatste stuk is het weer even klimmen, daarna komen we terug op de brede weg waarop we nu linksaf slaan en dan links een heerlijk uitzicht hebben. Dit is de Garsellijoch.

We volgen de weg tot we tussen twee bergtoppen aankomen, de Klampera Sättele (1715m) en daar een afslag naar links zien. Er staat weer een richtingaanwijzer bij met daar achter een bankje.

Nu gaat het echte klimwerk beginnen, omhoog naar de top van de Mondspitze. Ondertussen hopen we nog steeds dat het zicht snel beter wordt, anders zal het uitzicht dadelijk letterlijk in mist opgaan.

De route van de 1715m hoge Sattel naar de 1967m hoge top hoeft niet beschreven te worden, er is maar een pad omhoog. Het begint heel leuk langs de berghelling omhoog te lopen, daarna steeds vaker met haarspeldbochten. In het laatste deel zitten een paar pittige klimmetje over rotsen waar de handjes even bij nodig zijn om verder te kunnen.

het bergpaadje naar de top van de Mondspitze het bergpaadje naar de top van de Mondspitze het bergpaadje naar de top van de Mondspitze het bergpaadje naar de top van de Mondspitze het bergpaadje naar de top van de Mondspitze het bergpaadje naar de top van de Mondspitze het bergpaadje naar de top van de Mondspitze het bergpaadje naar de top van de Mondspitze het bergpaadje naar de top van de Mondspitze

klik op een kleine foto voor een vergroting

Uiteindelijk zien we vlak voor ons het topkruis en besluiten op de top een plekje te zoeken en te gaan lunchen. Helaas voor ons omsluit de dichte mist ook de top en van vergezichten in vijf verschillende dalen is geen sprake. Laat staan dat we kans hebben de Bodensee te zien, we moeten soms zelfs oppassen elkaar niet kwijt te raken. Even later komen er nog twee Duitse stellen aan op de top, zo hebben we in elk geval weer eens een foto van ons viertjes kunnen laten maken.

Mooie foto's van het geweldige uitzicht kunnen we dan ook helaas niet laten zien, het zijn vijf grijze plaatjes geworden, van elk dal een. Aan jullie hierbij het verzoek om meer aansprekende foto's van deze dalen, (minimaal 1024px), en natuurlijk is een persoonlijk plaatje op de top ook heel welkom. We zullen ze hier graag plaatsen.

op de uitzichtberg Mondspitze op de uitzichtberg Mondspitze op de uitzichtberg Mondspitze op de uitzichtberg Mondspitze op de uitzichtberg Mondspitze op de uitzichtberg Mondspitze op de uitzichtberg Mondspitze

klik op een kleine foto voor een vergroting

Na de lunch en het gezellige onderonsje met de Duitse stellen maken we ons weer op om verder te trekken, vanaf de top gaat het daarna over en net onder de Grat langs richting de Schillersattel.

tussen de Alpenden bosjes

dichtbegroeid paadje op de bergrug Deze route is veel eenvoudiger dan de klim omhoog, we dalen lange tijd nauwelijks af en er zijn dan ook geen lange steile stukken.

Niet meer dan hier en daar een paar stappen omhoog of omlaag, en steeds met voldoende steunpunten in de rotsen voor de wandelschoenen.

Ook naast ons is het hier veel minder steil, deze helling is vooral dichtbegroeid met Alpendennen, soms zo dicht dat het pad nog maar net zichtbaar is.

Op twee plekken kommen we langs diepe afgronden aan de rechterzijde, mogelijk dat daar bij helder weer ook mooie uitzichten te bewonderen zijn. Vandaag lijken deze afgronden vooral eng omdat we niet zien hoe diep het daar is.

alleen nog korte klauterstukjes

Uiteindelijk komen we bij een splitsing, hier moeten we links omlaag, tenzij we de Schillerkopf nog willen beklimmen. Gezien de weersomstandigheden zien we daar van af en beginnen aan de afdaling.

Vanaf de Schillersattel weer omlaagNaar de Schillerkopf is het vanaf hier nog 35 minuten heen en 20 terug. Deze met blauw gemarkeerde route is een Steig en hiervoor is niet alleen Trittsicherheit nodig maar ook Schwindelfreiheit.

Tijdens de afdaling wordt het weer helderder en zien we een schitterend dal voor ons waar we doorheen gaan lopen. Het begint een beetje steil, daarna wordt het steeds vlakker en komen we onder in het dal weer tussen de bomen.

Het pad komt weer uit op de brede Furkla Höhenweg die we recht oversteken. Het paadje aan de overzijde is op een boom gemarkeerd met wit/rood/wit.

Dit is een heerlijk wandelpad, heel geleidelijk omlaag met veel afwisseling van bossen en open gedeelten. Hier en daar zijn er ook prachtige uitzichten, want ja, de mist trekt nu eindelijk op en we zien zelfs een glimp van Bludenz helemaal onder in het dal.

de afdaling door een prachtige omgeving de afdaling door een prachtige omgeving de afdaling door een prachtige omgeving de afdaling door een prachtige omgeving de afdaling door een prachtige omgeving de afdaling door een prachtige omgeving de afdaling door een prachtige omgeving

klik op een kleine foto voor een vergroting

Net voor we weer een bredere weg bereiken wijkt het bos en zien we Tschengla onder ons liggen en nog verder beneden Bludenz. Vanaf hier zien we ook een ronde cirkel van grote stenen, dit zijn de Steinkreise waar we later deze vakantie nog deze wandeling gaan doen.

beneden zijn de Steinkreise en daarachter Bludenz te zien

Daarna zien we een volgende brede weg onder ons liggen, we gaan er echter net niet aan toe maar houden daar links aan, langs de watertrog, en blijven zo links van de weg verder afdalen met nog meer fraaie vergezichten.

in de verte ligt Bludenz onder in het dal

Daarna komen we alsnog op de brede weg uit. Nu gaan we deze recht oversteken waar het paadje weer verder omlaag loopt, en waar de eerste boerderijen van Tschengla weer in zicht komen met op de achtergrond het Klostertal richting Arlberg.

boven Tschengla aangekomen...

afdalen naar Tschengla Nu de zon een beetje mee doet en het uitzicht toeneemt, besluiten we nog een pauze op de Alm te houden en de omgeving in ons op te nemen. Wat een verschil met vanmorgen, maar ook dat had zijn charme.

Daarna dalen we verder af tot we nog eens op een breed pad uitkomen. Ook hier steken we recht over en vervolgen de weg over de alpenwei.

Bijna beneden houden we een beetje rechts aan, het pad is daar een beetje onduidelijk, en zoeken onze weg naar het brede pad.

Op de brede weg slaan we linksaf en blijven deze volgen tot we weer bij de wandelparkeerplaats Dunza uitkomen. Daarna gaat het terug naar het Landal park, via de zelfde route omlaag als vanmorgen.

Terug in ons appartement kunnen we gaan nagenieten van de heerlijke wandeldag op ons balkon van waaraf het uitzicht niet onderdoet voor het mooie terras bij het restaurant.

nog even het uitzicht bekijken...