Wandelen door het Brandnertal

Bürserberg - Schattenlaganthütte - Kesselfall - Brand - Tschapina - Bürserberg

 

 

routekaart Brandnertal wandeling Bij een rondwandeling in Oostenrijk gaat het doorgaans om bergtochten, maar dat een wandeling onderin het dal ook prachtig kan zijn dat laat deze route zien. Ook als het weer te slecht is voor een bergtocht, is een dagje stappen in het dal vaak nog wel mogelijk en kan zelfs verrassend uitpakken.

Wij plannen tijdens elke vakantie als het mogelijk is een dalwandeling, het is dé manier om het dal waarin we verblijven snel te leren kennen en daarbij ideeën op te doen voor bergwandelingen of slecht weer bestemmingen. We weten dan ook gelijk als we door de dorpjes komen waar de restaurants zitten, de bakker, slager...

Vooral in smalle dalen zoals het Brandnertal moet je dan vaak de heen en terugweg over ongeveer het zelfde traject, daarom maken we in die dalen geen 'rondwandelingen' maar gaan we van 'A' naar 'B'.

In Oostenrijk is het openbaar vervoer heel goed, en kunnen we in het Brandnertal dus simpelweg de bus naar het startpunt nemen om daarna terug te wandelen. Andersom kan ook, maar wij gaan liever eerst met het openbaar vervoer omdat we dan onder het wandelen niet aan tijd zijn gebonden en lekker onze gang kunnen gaan.

Beginnen doen we vooraan in het dal bij Bürserberg, waar we de bus nemen tot achter in het dal en dan terug lopen. Dan gaat het vooral geleidelijk bergaf, een gemakkelijke tocht, hoofdzakelijk over brede wandelpaden en soms wat asfalt en een enkel stukje smal pad.

Daar wij onze vakantie in een appartement van Landal Brandnertal doorbrengen boven Bürserberg, hoeven we alleen maar met de wagen af te dalen en komen dan vanzelf bij de hoofdweg in Bürserberg. Daar aan de overzijde staat het mooi vormgegeven houten informatiecentrum waar we gemakkelijk kunnen parkeren. Dit is tevens de bushalte, we moeten echter aan de overkant van de straat instappen.

Toeristen die van elders uit het dal komen of vanuit de richting Bludenz, kunnen de weg door het Brandnertal blijven volgen tot in Bürserberg. Het informatiehokje is niet te missen. De vertrektijden van de bus kun je krijgen bij je gastgever, dit foldertje hebben we overal wel kunnen vinden.

Bürserberg informatiecentrum en bushalte Neem deze bustijden niet te serieus, wij waren mooi op tijd maar de bus niet. Die kwam een kwartiertje later en al snel bleek waarom. De bus zat bomvol zodat we staanplaatsen hadden, enkele haltes verder konden we echter alsnog zitten.

Wat hier in het openbaar vervoer ook anders is dan bij ons is de gedienstige chauffeur. Als je op de stopknop drukt dan stopt hij. Of er nu een bushalte is of niet.

Dit overkwam ons ook. Omdat we niet helemaal tot de laatste halte bij de Lünerseebahn mee willen rijden en dan een lang stuk over de parkeerplaats daar terug zouden moeten lopen, gaan we voor één halte eerder. Bij de Schattenlaganthütte, de op een na laatste halte.

Na de laatste halte voor de onze drukken we de stopknop en de bus stopt meteen. Maar niet waar wij willen zijn. Hadden we vooraf aangegeven waar we er uit wilden dan was het goed gekomen, maar nu moesten we even uitleggen dat we nog een kilometer mee zouden rijden.

het busje komt zo

Even later staan we bij de juiste Hütte, maar eerst een kop koffie op het terras zit er niet in. Het is maandag, en maandag is hier Ruhetag. We doen dan ook de rugzakken om, stellen de wandelstokken af, en beginnen in een heerlijk najaarszonnetje aan de wandeling terug.

uitstappen bij de bushalte Schattenlaganthütte

Tussen het terras van de Schattenlaganthütte en de asfaltweg staat een routebord, daar gaan we het wit/rood/wit gemarkeerde pad omlaag. Het blijkt een afkorting van een lus in de hoofdweg te zijn, want we staan al heel snel weer op de asfaltweg.

Hier steken we schuin over om daar het vervolg van het wandelpad te nemen, weer verder afdalend door het bos en deze keer een langer stuk. Verderop dalen we andermaal af tot op de asfaltweg en moeten deze nu ook even naar rechts volgen. In de bocht verderop steken we de brug over en gaan dan links lopen waar een ruime parkeerplaats ligt.

de Mottakopf komt in zicht

een mooi uitzicht waarschijnlijkVanaf de parkeerplaats hebben we een geweldig uitzicht op de Mottakopf, 2176m hoog. Het mooiste aan deze berg is de steile rotswand waarin hier en daar opvallend rood gesteente te zien is.

Gelijk na de parkeerplaats staat links in de berm weer een richtingaanwijzer, daar gaan we omlaag richting Brand.

Regelmatig zijn er mooie doorkijkjes, en ook het watertje links van het pad met een stukje moeras is prachtig.

De route is overal duidelijk met het wit/rood/wit aangegeven, dit goed onderhouden pad maakt deel uit van de 'Rätikon Höhenweg Nord'.

Verderop wordt het pad breder, een graspad, en komt dan weer uit op het asfalt. Nu moeten we enkele meters naar links langs de weg en gelijk weer oversteken naar het vervolg van het wandelpad. De markeringen staan hier op een grote steen aangegeven.

in de Mottakopf rotswand een mooie laag rood gesteente

wel een hekje, geen afrastering Nu loopt het eerst een stukje parallel aan de hoofdweg, daarna komen we in een dichter bos en gaat het heel geleidelijk verder omlaag.

In het laatste deel is het wat modderig net voor we een bankje links bereiken, daarna komt het pad uit op een bredere bosweg.

Links gaat deze weg naar de asfaltweg vlak voor een brug, wij gaan nu echter rechtsaf het bos in.

Het blijft nu een breed pad zodat we niet meer in ganzenmars hoeven lopen. Nu kunnen we alsmaar doorstappen tot het pad verderop met een haarspeldbocht naar rechts gaat. Vlak voor deze bocht kunnen we door rechtsaf te slaan de lange lus weer afkorten, door er de wit/rood/wit tekens op te volgen.

Dertig meter verder staan we weer op het oorspronkelijke pad en steken er recht over om daar richting het kruis met de bankjes erbij te lopen. We hadden geen vroege bus vanmorgen, dus is het ondertussen al middag geworden. Een bankje in de zon is precies wat we nu nodig hebben, we besluiten hier te gaan lunchen.

middagpauze op de Alm

In de rotswand achter de bankjes is ook weer dat opvallende rode gesteente te zichtbaar, nu wat dichterbij dan bij de Mottakopf. Ook horen we hier in het diepe dal voor ons het geluid van wild stromend water, daar gaan we na de lunch meer van zien.

Alm wandeling met zicht op Brand

weer die rode kleur in het gesteenteAls we even later weer verder trekken lopen we ter hoogte van de Untere Sonnenlagantalpe.

De weg kronkelt tussen mooie alpenweiden door met een aantal houten hooischuurtjes zoals je ze veel ziet in Oostenrijk.

Nog mooier is het dat we in de verte ook Brand al voor ons uit zien liggen. Vanmiddag is er nog tijd genoeg om het toeristische dorp te bekijken en gelijk maar een bezoek aan de Tourist Information te brengen. Dit zit in het gemeentehuis, daarvoor gaan we dan even van onze route afwijken.

Het pad blijft licht afdalen en we komen steeds dichter bij de Alvierbach. Ook al zien we die nog niet. Er volgt een langer recht gedeelte tussen de grashellingen door, daarna komen ons pad en de brede beek echt bij elkaar.

keuvelend op weg naar Brand

Alleen een stenen dijk scheidt ons dan van het snelstromende water dat vanuit de Lünersee omlaag komt. Nu, aan het einde van het seizoen in september, voert de beek niet heel veel water meer. In de vroege zomer zal er ongetwijfeld veel meer water zijn.

bij de Alvierbach aangekomen

We blijven de beek een tijdje stroomafwaarts volgen, en net voor we een hek door moeten en de beek even gaan verlaten, is er nog een leuke stroomversnelling te zien.

links omlaag gaat naar de Kesselfall Een hek over het pad is altijd een teken dat we weer een Alm opgaan of juist verlaten, deze keer komen we weer tussen de groene grashellingen waarin de koeien hun sporen hebben achtergelaten.

Onze wandelkaart geeft aan dat we nu heel dicht bij de Kesselfall moeten zijn, en inderdaad zien we bij een bosje een smaller paadje naar links en omlaag gaan. Daar staat ook weer een rustbankje onder een dikke naaldboom.

Straks gaan we op het brede pad verder, maar nu eerst linksaf afdalen om die waterval te bekijken.

Tot aan de Kesselfall is het maar een kort stukje door het bos. We komen bij een smalle brug over een kloof waar het water onderdoor stroomt. Een smalle en diepe kloof, dat is van verre al te horen aan het geluid van hard stromend water.

Op het bordje bij de brug is te lezen dat de Alvierbach de harde rots hier in maar 10.000 jaar tot 30 meter diep heeft uitgesleten.

Kesselfall, de Alvierbach door een smalle diepe kloof

De herrie van het water is heerlijk, maar wanneer we later terug zijn op het brede pad dan is de stilte toch ook wel fijn.

Tijd om verder af te dalen, het blijft een gemakkelijk te volgen route tot aan Brand. We steken een brug over, weer een hek door naar een volgende Alm, en op regelmatige afstand bankjes nu we weer dichter bij de bewoonde wereld komen.

het brede en stenige oeverpad

Pas als we links aan de overzijde van de beek de witte Herz-Jesu-Kapelle zien staan naderen we weer een splitsing.

Herz-Jesu-Kapelle Brand Het is een T-splitsing met een asfaltweggetje aan de rand van Brand. Hier moeten we rechtsaf, de Schattenlagantsweg in, maar het is ook mogelijk om eerst even links een uitstapje naar de Kapelle te maken en dan hier terug te keren.

Het asfalt loopt op enige afstand parallel aan de Alvierbach, het is een rustig straatje. Tussen mooie boerderijen door houden we deze weg aan tot bij de volgende brug links.

Het routebord bij deze splitsing wijst links naar het Innertal, en in 10 minuten lopen is de Kirchplatz in Brand te bereiken. Deze brug steken we over en gaan dan gelijk weer rechts over het onverharde oeverpad.

Even later zien we recht vooruit de kerktoren in het centrum van Brand, en bij de eerstvolgende brug kunnen we gemakkelijk van de wandelroute afwijken door daar linksaf te gaan en even het centrum op te zoeken. Wij willen in elk geval even langs de Tourist Information, en kort kijken wat daar verder aan winkels en horeca te vinden is. Daarna keren we terug naar deze brug om de route te vervolgen.

wandelend door Brand wandelend door Brand wandelend door Brand wandelend door Brand wandelend door Brand wandelend door Brand wandelend door Brand

klik op een kleine foto voor een vergroting

Bij deze eerste brug blijven we rechtdoor gaan op het oeverpad, nog steeds de Alvierbach rechts houdend. Het pad blijft de beek volgen, ver van de drukke hoofdweg en onderlangs de vele hotels, appartementen en Gasthäuser waarvan Brand het hoofdzakelijk moet hebben.

aan de overzijde omhoog naar de asfaltweg Gelijk bij het oversteken van de volgende brug, (daar komt een stroompje van links in de Alvierbach), staan we weer bij een splitsing met aan de overzijde een opvallend modern woon-blokkendoos.

Hier gaan we rechtsaf, dalen af naar de Alvierbach, en steken de bach over.

Aan de overzijde moeten we rechtdoor omhoog, en op de asfaltweg daarna linksaf. Richting de Schedlerhof.

Liefhebbers van boerderijdieren zouden hier nog een mooi ommetje kunnen maken via het Tiererlebnispfad. Ga daarvoor na de brug linksaf langs het water, en blijf dit pad volgen tot aan het Golfhaus.

Bij het Golfhaus de brug naar rechts oversteken en het pad tussen de verschillende dierenhokken en verblijven door omhoog blijven volgen tot aan de asfaltweg. Daar dan linksaf en je hebt de route weer opgepakt.

We gaan rechtdoor over het asfaltweggetje, daarna buigt de weg iets naar links naar een splitsing. Hier gaan we rechts aanhouden, langs de Schedlerhof de geel/wit markeringen volgend.

Tussen de boerderijen en soms mooie huizen gaat het licht omhoog. Net voor we weer bos bereiken gaat de asfaltweg op een Y-splitsing rechts omhoog naar een boerenschuur. Rechtdoor wordt het een sintelpad langs een woning, deze laatste moeten we nu hebben.

wandelend door Brand wandelend door Brand wandelend door Brand wandelend door Brand wandelend door Brand wandelend door Brand wandelend door Brand

klik op een kleine foto voor een vergroting

Voorbij het huis ligt weldra links onder ons een tennisbaan, en eenmaal in het bos, het Grüner Wald, komen we bij een houten gebouwtje aan de linkerzijde.

bij het Kletterpark Brand Bij de blokhut is klimuitrusting te huren voor gebruik in het Kletterpark er tegenover in het bos. Een tamelijk groot Kletterpark, maar op deze maandag in september lijkt alles gesloten.

Het pad gaat verder het bos in en we lopen dan boven de golfbaan langs. Daarna moet er een beek worden overgestoken bij een doorwaadbare plaats, maar als het water te hoog staat kunnen we er gebruik maken van een loopbrug.

Omdat we wel toe zijn aan een korte pauze zoeken we ons een grote steen in de beekbedding uit om even op te zitten. In de zomer is dit een mooi plekje om de voeten even in het water te steken, maar daarvoor is het nu te fris geworden.

Het pad verder aflopend komen we langs de afsplitsing rechts naar Kellenegg, daar zou een hele mooie waterval moeten zijn. Dit is echter een wit/blauwe route en alleen geschikt voor geoefende volgens het bordje.

van Brand naar Bürserberg

Weer in dichter bos gaat het pad op een rotswand af en daarna naar links bij een kloof aan de rechterkant. Even later verlaten we het bos en gaan dan een stukje weer pal boven de golfbaan langs, daarna gaat het naar links verder en dalen we af naar de eigenlijke golfbaan.

Daar volgen we het pad omlaag tussen de 'Green's' door waarbij we op moeten passen voor de vele golfkarretjes met niet altijd even behendige bestuurders.

de Alvierbach is hier breder Bijna beneden bij de Alvierbach staat weer een richtingaanwijzer, en deze keer staat ook onze eindbestemming Bürserberg aangegeven. Naar rechts.

Nu lopen we tussen de beek en de golfbaan door, tot aan het einde van de golfbaan. Het pad gaat iets naar rechts en enkele meters verderop verlaten we het pad door er linksaf te slaan. Een breed stuk waar veel materiaal is opgeslagen maar daarna weer smaller wordt.

We lopen dan weer dicht langs de waterkant met voor ons duidelijk zichtbaar het smalste stukje van het Brandnertal. Even later zien we links boven ons ook de hoofdweg hoog langs de berghelling door het nauwe gedeelte lopen, vlak voor de tunnel.

Dan wordt het pad plots veel smaller, en komen we in een drassig stukje. De geel/wit markeringen zijn goed te volgen, en wijzen ons daarna rechtsaf waar we even later een kort stukje stevig omhoog gaan.

vanuit het bos komend een mooi uitzicht

Lang hoeven we niet te klimmen, het bos wijkt al weer snel en we staan dan voor een breder pad met voor ons een prachtig dal. Voor het prikkeldraad slaan we linksaf en lopen door dit mooie stukje natuur het pad helemaal af tot we weer op een asfaltweg stuiten.

Om het hoekje bij deze weg geeft de richtingaanwijzer aan dat we linksaf moeten om in drie kwartier Bürserberg te bereiken. In de volgende bocht steken we de Sarotlabach over die daar van rechts uit het Sarotlatal komt, en blijven dan de asfaltweg volgen.

Kloster Maiensäß...

Na het oversteken van de beek gaat het weer licht bergop, maar na de volgende bocht naar rechts daalt het weer en volgen een paar haarspeldbochten over een mooie Alm.

bij de stuwdam steken we de Alvierbach over Onze wandelkaart geeft hier 'Kloster Maiensäß' aan, maar van de boerderij, schuur en bokhut op de Alm kunnen wij geen klooster maken.

Bij het verlaten van dit mooie stukje gaan we het bos in en lopen daarna weer parallel van de Alvierbach. Niet ver meer, want verderop gaan we bij een slagboom linksaf omlaag naar de beek over een sintelweg.

Beneden ligt een houten brug over de Alvierbach en rechts daarvan een stuwdam. We steken over en klimmen aan de overzijde via de sintelweg weer het beekdal uit. Een pittig stukje klimmen.

Daarna komen we het bos uit bij Tschapina, waar we weer op asfalt komen en dit asfaltweggetje links aanhouden naar de boerderij.

Via het erf van de boerderij gaat het dan verder omhoog tot aan de hoofdweg door het Brandnertal, waar we net voor de Tschapina tunnel op uit komen.

op weg naar de Tschapina tunnel

Hier moeten we rechtsaf terug naar Bürserberg, maar hoeven daarbij niet door de tunnel. Voor de ingang daarvan kunnen we rechts aanhouden via het weggetje langs een paar boerderijen om de tunnel heen. Na de tunnel moeten we nog een kort stukje de hoofdweg volgen tot in het centrum van Bürserberg, dat kan het beste links van de weg. Daar ligt een voetpad.

Bij de bushalte vinden we de wagen terug en hebben dan nog slechts een kort ritje voor de boeg. De schitterende route omhoog vanuit Bürserberg naar ons Landal appartement bij Tschengla.