Sonntag - Glattmar top

Sonntag - Stein - Unterpartnomalpe - Glattmar - Oberpartnomalpe - Stein - Sonntag

 

 

routekaart Sonntag - Glattmar Deze wandeling boven Sonntag in het Grosswalsertal is een topper als het gaat om prachtige vergezichten. Gedurende de hele route is het uitzicht gewoon geweldig. Kies dus een mooie heldere dag hiervoor uit.

De route gaat vooral via mooie bergpaadjes over groene alpenweiden, alleen terug zit er een stuk sintelweg in. Wie het aandurft kan ook de top van de Glattmar nog beklimmen. Dat is wel een heel erg steil paadje en eigenlijk niet te doen bij natte ondergrond zoals wij het hebben aangetroffen.

Starten doen we de wandeling vanuit Sonntag. Midden in dit dorp achterin het Grosses Walsertal, is het kabelbaan station niet te missen. De hoofdweg gaat er pal aan langs.

Met de Seilbahn gaan we eerst omhoog naar de Seilbahn Stübli bij Stein, 1306m hoog gelegen.

Helaas kunnen wij pas laat aan de tocht beginnen. Er stond een andere wandeling voor vandaag op het programma, maar de toegangsweg er naartoe bleek afgesloten te zijn. Snel moest er een alternatief worden gezocht om de prachtige wandeldag niet verloren te laten gaan. Dus zijn we hier naartoe gereden. Deze route wilden we zeker ook nog eens doen, maar nu we pas zo laat van start konden, hebben we alleen het in blauw aangegeven deel kabinebaan gondel Sonntag - Stein kunnen doen. De oorspronkelijke planning was om via de groen ingetekende weg terug te gaan.

(Het kabelbaanstation bij Stein herbergt tevens een uitstekend restaurant en prachtig terras. Op sommige avonden is een arrangement verkrijgbaar voor transport met de kabelbaan naar dit station, een uitstekend driegangen menu bij zonsondergang boven op de berg, en terug naar Sonntag).

De kabelbaan brengt ons in korte tijd over het Grosswalsertal naar de tegenoverliggende berghelling. Al onderweg kunnen we genieten van geweldig mooie uitzichten. Achter de Stübli boven staan een paar bankjes die het ons gemakkelijk maken de wandeluitrusting in orde te maken.

Dan gaan we van start door achter het station rechtsaf omhoog te lopen, daarna links aanhoudend om een boerderij heen.

Even warmlopen is er niet bij, want achter de boerderij gaat rechtsaf gelijk al een tamelijk steil paadje een Alm omhoog. Het pad is diep uitgesleten en na de regen van de afgelopen dagen heel erg modderig, soms haast een beekje. Maar het uitzicht maakt het ongemak meer dan goed, vooral als we ons omdraaien en daar tot diep achter in het Grosses Walsertal kunnen kijken. Daar in de verte is zelfs de Faschina Joch nog duidelijk zichtbaar.

dit wordt een wandeltocht van de vergezichten

het stoeltjeslift station boven zullen we nog aan langs komenNet voor het paadje het bos in verdwijnt, staat rechts een leuk uitzichtbankje en is er ook aan die zijde een mooi tafereeltje te zien. We kijken er tegen de indrukwekkend steile hellingen van de Wangspitze.

Dan gaan we het bos in en over het boomwortelpad. Ook deze wortels zijn spiegelglad zodat we even heel voorzichtig aan verder gaan. Tot aan een T-splitsing bij een hek. Linksaf wordt de Unterpartnomalpe aangegeven, ons eerste doel voor vandaag.

Met een boog naar rechts komen we even later weer op een prachtige Alm aan, en slingeren deze omhoog. Weer langs een bankje op een geweldig goed gekozen plaats, tot vlak onder een stoeltjeslift.

Het blijft maar stevig klimmen en bij elke hoogtemeter wordt het uitzicht alsmaar mooier. Wat een prachtige vergezichten, je zou elke tien meter willen blijven staan om er van te genieten.

uitzicht tot diep in het Grosswalsertal

we lopen onderlangs de Unterpartnomalpe Het paadje blijft maar stijgen, soms in een zware hellinghoek, maar nu af en toe ook even wat vlakker.

Hoger op de berghelling gaat het dan meer naar links en laten we de stoeltjeslift waar we tot nu toe onderdoor liepen achter ons.

Deze lift gaat rechtstreeks door tot net onder het steile topje van de Glattmar. Het station daarboven zullen we later nog pal aan langs komen.

Dan komen ook de eerste huizen van Unterpartnomalpe in beeld, waar we dan even later eerst onderlangs lopen.

Dit laatste deel is een gemakkelijker traject zodat de klimspieren wat rust kunnen krijgen.

Vlak onder de Alpe steken we nog een beekje over, dan rechts aanhoudend is het nog een korte klim voor we tussen de huizen en boerderijen van de Unterpartnomalpe lopen.

Nog steeds hebben we achter ons dat prachtige uitzicht en daar komt het uitzicht op de bergketen achter de Alpe nu bij.

de prachtige Alpe met uitzicht op indrukwekkende bergketens

Tussen de schuren en verspreid staande huizen door volgen we het paadje tot aan de brede Forstweg dwars door Unterpartnomalpe. Rechts is daar een kleine Almhütte met terras, en links een veel groter en nieuwer exemplaar. Volgens de kaart zou dit gasthof Partnomhüsli heten, maar welke van de twee die naam draagt wordt ons niet duidelijk.

vanaf de Alpe wijken we af van de uitgezette route naar de Glattmar

over de Alm klimmen we omhoog en zoeken onze eigen weg Als we de brede weg schuin oversteken, zouden we volgens de wegwijzer die er staat daar verder omhoog naar de Glattmar kunnen.

Dat is in het eerste gedeelte een brede boerenweg omhoog langs de helling, doorgaans niet de mooiste paden om te lopen.

Wij besluiten het net even anders te doen en gaan eerst linksaf over de brede sintelweg. We komen dan langs het nieuw gebouwde Gasthof, buigen met de weg mee naar rechts, en dan bij de volgende scherpere bocht naar links klimmen we de Alpenwei omhoog.

Daar stroomt een klein beekje omlaag en het is dus gemakkelijk te vinden. Aan deze zijde van het beekje blijvend lopen we dwars door de prachtige Alm omhoog.

Al snel zien we dan van rechts en iets boven ons, het bredere pad naar de Glattmar. Daar lopen we op af, naar het punt waar deze versmald en overgaat naar ' bergpaadje'.

na een lange haal naar rechts ronden we een kleine Grat Wat lastiger om op deze manier te lopen, maar wel veel leuker om tussen de bloeiende Alpenbloemen omhoog te klimmen.

Eenmaal op dit paadje is het weer eenvoudig, want er is maar een richting; Omhoog!

Dit gaat eerst met een boog naar links, maar dan draait het naar rechts en wordt het nog zwaarder klimmen.

Helemaal langs de berghelling boven de Unterpartnomalpe langs, waarbij weer heel wat hoogtemeters worden overwonnen en de vergezichten nog indrukwekkender worden.

Links is de Glattmar top dan zo dicht bij gekomen, dat we vanaf deze afstand het topkruis al kunnen zien staan. (Foto onder)

Hier vandaan lijkt het dichtbij en een haalbare hellingshoek naar deze top, maar daar komen we straks nog wel achter....

het topkruis van de Glattmar is vanaf hier al zichtbaar

Na de lange haal naar rechts, ronden we een smalle Grat en lopen dan recht op het stoeltjeslift station af. Het is ondertussen lunchtijd, en we klimmen de enkele meters omhoog tot boven op de Grat om daar de broodjes tevoorschijn te halen. Een mooiere picknickplek zullen we niet snel meer vinden.

Wat een uitzicht, en dat naar alle zijden! De Glattmar rechts van ons, en in alle andere richtingen vrij zicht over het Grosswalsertal en de wijde omgeving. Zo smaakt een broodje nog veel lekkerder.

lunch op de smalle Grat

Dan trekken we verder naar het liftstation, nog slechts enkele minuten lopen voor we daar aankomen. Achter het station komen we bij een afrastering.

Let op... links gaat een duidelijk pad onderlangs de Glattmar. Een ander Nederlands stel nam die route in de veronderstelling aan de achterzijde omhoog naar de top te kunnen. We kwamen ze later weer tegen in de afdaling, en ze liepen nog met knikkende knieën. Daar hebben ze een steeds steiler wordende Alm op moeten klimmen onder levensgevaar. Een pad was er niet. Terug kon niet meer, verder eigenlijk ook niet...

Het enige pad naar de top, en deze route is al zwaar genoeg, ligt een beetje verscholen aan de andere zijde van de afrastering. Zodra we het gaas oversteken zien we links dit pad wel en is deze ook duidelijk gemarkeerd met rood/wit.

met zulke vergezichten smaakt de boterham nog lekkerder Aan de voet van de vanaf daar steile helling, wachten we even op een paar groepjes die omlaag komen om ze naar de omstandigheden te vragen.

Een groepje hadden we tijdens onze lunch al omhoog zien klimmen en het was duidelijk dat die nooit helemaal boven konden zijn geweest.

Ze dachten dat ze halverwege waren gekomen en zijn toen omgekeerd. Ze beschikten niet over wandelstokken en gaven aan op de modderige helling niet verder te durven. Deels hadden ze op handen en voeten omhoog moeten kruipen met nauwelijks houvast.

Een Duits echtpaar kwam daarna omlaag. Zij waren boven geweest maar hadden wel wandelstokken. Zonder zou niet te doen zijn zo vertelden ze, en ook zij hadden zich soms, op hun achterste, omlaag laten glijden. Daarbij afremmend met de stokken.

Wij besluiten het te proberen, maar met een duidelijke afspraak; Als een van ons niet meer kan of durft, eerlijk vertellen, en dan zonder discussie iedereen onmiddellijk omkeren. En ook als blijkt dat het voor ons hondje Reni niet te doen is. Maar dat laatste zouden we beter moeten weten. Over haar hadden we ons geen zorgen hoeven maken... Terriërs zijn taaie beestjes.

Het paadje omhoog goed in beeld brengen is me niet gelukt, want er waren inderdaad handen en voeten tegelijk nodig om omhoog te komen. En dan heeft veiligheid toch even voorrang op de foto's. Bij droog weer zal de beklimming best goed te doen zijn, bij natte omstandigheden is het een zware opgave.

200m klimmen naar het kleine topje van de Glattmar 200m klimmen naar het kleine topje van de Glattmar 200m klimmen naar het kleine topje van de Glattmar 200m klimmen naar het kleine topje van de Glattmar 200m klimmen naar het kleine topje van de Glattmar 200m klimmen naar het kleine topje van de Glattmar 200m klimmen naar het kleine topje van de Glattmar

200m klimmen naar het kleine topje van de Glattmar

Als er al eens een plekje was waar ik even kon stilstaan voor een foto, dan stond ik de anderen in de weg. Zij moesten dan op de spekgladde helling naar steun zoeken waar dat eigenlijk niet was, tot ik de foto had gemaakt. In het gedeelte door het bos is het eenvoudiger, daar zijn voldoende boomwortels om op te stappen en je aan omhoog te trekken. In het deel na het bos is dat er niet meer, alleen nog graspollen voor enig houvast. Zonder onze wandelstokken waren we zeker omgekeerd.

Mooie uitzichten zijn er onderweg ook, maar overbodig te vermelden dat we er nauwelijks notitie van hebben kunnen nemen, tot we dan na 200 hoogtemeters klauteren en kruipen op de top aankomen.

Topje moet ik zeggen. Een topkruis op een klein topje met duizelingwekkende afgronden er rond omheen. Snel laten we ons op de grond zakken om even bij te komen. Het uitzicht vanaf daarboven is natuurlijk onvoorstelbaar mooi, maar lang blijven we niet zitten. Allemaal zien we enorm op tegen de terugweg over hetzelfde pad, daar afdalen vaak moeilijker is dan klimmen. We willen dit toch het liefst maar weer zo snel mogelijk volbrengen, als het moet op de achterste omlaag.

op de top van de Glattmar

terug bij het station zoeken we onze weg over de Alm naar de Oberepartnomalpe Als we weer heelhuids bij het stoeltjeslift station staan, zijn we toch wel een beetje opgelucht.

Deze afdaling viel achteraf mee, vooral omdat de punten van de wandelstokken goed hielden. Diep in de modder van het pad gestoken of omdat ze achter de vele graspollen naast het diep uitgesleten pad voldoende steun vonden. Het profiel van de wandelschoenen, eenmaal vol met leem, daar hadden we helemaal niets aan.

Na een korte pauze maken we ons op voor een volgend avontuurlijk stukje lopen naar de Oberepartnomalpe. Een echt pad tussen het station en de Alpe is er niet, dus hebben we besloten onze weg over de Alpenwei omlaag te zoeken.

Vanaf het 'Glattmar paadje' aan de voet van de bergtop gaan we linksaf via de Alm het heuveltje daar omhoog lopen. Op het hoogte punt, slechts enkele meters lopen, is de Oberepartnomalpe in het dal erachter al zichtbaar.

dan lopen we recht op de Oberepartnomalpe af

een mooi kerkje, een paar boerderijen.... We dalen recht naar de Alpe af, tot het te steil wordt en we zigzag over de Alm verder moeten.

Ergens daar op de helling stuiten, we op een karrenspoor en volgen deze een stukje naar links, maar dat loopt slechter dan gewoon door het hoge gras. Dat geven we dan ook al snel weer op.

Voor we het dorpje bereiken zien we dan rechts onder ons een Fortweg richting de Alpe lopen. We dalen verder af tot aan deze weg en slaan dan linksaf. Zo lopen we al snel Oberepartnomalpe in op het hoogste deel van deze Alpe.

Naast een prachtig kerkje en enkele boerderijen, is daar ook de Breithornhütte te vinden, een Jausenstation. Ons pad gaat er recht op af.

Op het terras van de Hütte, ook weer met ruim uitzicht over de bergwereld, laten we ons even lekker verwennen. Het gesprek aan tafel gaat natuurlijk vooral over de beklimming van de Glattmar, die ervaring zal ons nog wel even bijblijven.

op het terras genieten van een Apfelstrüdel Als de bestelling is gearriveerd en we in de Apfelstrüdel beginnen te prikken, horen we op de achtergrond een leuk stukje Tiroler muziek.

Pas als het lekkers is verorbert en ik nog even rond de Breithornhütte loopt om wat foto's te schieten, zie ik dat er om de hoek nog een tweede terras is aangelegd.

En... daar komt ook de gezellige muziek vandaan! Een damesgroepje zit er om de hoek te borrelen, en zingen daarbij A-capella en meerstemmig, die prachtige Tiroler liedjes die we steeds al hoorden vanaf het andere terras.

Snel stel ik mijn camera in op filmen, en weet nog net een laatste stukje op te nemen van de laatste klanken.

Filmen met mijn nieuwe camera had ik nog niet eerder gedaan, en ik heb dan ook wat met de knopjes zitten spelen waardoor het beeld slecht is. Desondanks voor de liefhebber toch te beluisteren via deze link.

op het tweede terras zingt een damesgroepje meerstemmig Tiroler muziek

Voor de terugweg moeten we toch onze eerder geplande route loslaten. Wie meer tijd over heeft kan vanaf hier de wegwijzers volgen naar de Sterisalpe, onderlangs de Wangspitze. Van daaruit gaat een mooie wandelroute terug naar Stein en de kabinebaan. Veel hoogtemeters zitten er niet in dit traject, wel moet er bij de wandeling 1,5 uur worden opgeteld. (Dit traject is in het 'groen' op de kaart ingetekend'.

tussen de boerderijen door en voor de kerk langs, gaan we terug naar Unterpartnomalpe

de brede weg brengt ons in een paar minuten terug naar de Unterpartnomalpe Wij kiezen voor de rechtstreekse route terug naar Stein, om toch vooral de laatste kabelbaan omlaag maar niet te missen. De berghelling helemaal omlaag lopen en daarna de klim omhoog naar Sonntag nog doen, dat willen we niet riskeren.

Vanaf de Hütte kunnen we omlaag tussen de boerderijen door en voor de kerk langs. Deze weg brengt ons in een paar minuten terug naar de Unterpartnomalpe.

Daarna kunnen we via het prachtige paadje over de Alm terug naar Stein, over dezelfde route als waarlangs we naar boven zijn gekomen.

We zijn inderdaad nog op tijd voor de kabinebaan, maar daar is het aan het eind van de middag erg druk. We moeten ons in twee groepjes splitsen om zo nog beurtelings mee omlaag te kunnen.

Eenmaal beneden en weer verenigd, rijden we het korte stukje van Sonntag terug naar onze camping in Plazera. Het was weer eens een prachtige wandeldag.