Rattendorfer Alm wandelroute

Rattendorfer Alm - Rattendorfer Schneid - Kärnische Höhenweg - Rattendorfer Alm

 

 

De Rattendorfer Alm wordt omringd door vele hoge bergen zoals de Trogkofel, Zottachkopf, Zweikofel en Hochwipfel en ligt daardoor in een soort kom. Omgeven door kale rotspunten heeft deze Alm een bijzondere ligging en is heel geschikt als uitgangspunt voor een wandeling. De route is niet zwaar maar voert wel over een bijzonder rotspaadje dat niet geschikt is voor mensen die niet over, zoals dat in het Duits zo mooi heet, Trittsicherheid beschikken. Hier en daar moet flink over rotsen geklommen worden. Het uitzicht op de kale rotspieken boven op de Sattel doet spookachtig aan en dat maakt deze route bijzonder mooi.

In veel van onze 'rondwandelingen' heb ik een deel van de Kärnischer Höhenweg 403 als uitgangpunt genomen en daar een route bij gezocht. Deze 403 is overal geweldig mooi en op deze manier hebben we over de jaren nagenoeg de hele 403 stukje voor stukje gelopen. Alleen boven de Rattendorfer Alm hebben we een deel gemist, daar er geen 'rondje' te maken valt. Er zijn daar gewoon niet veel paden. Deze route gaat dan ook alleen omhoog tot aan de 403 waarna er een stuk linksaf of rechtsaf van deze Höhenweg gelopen kan worden. Wij doen dit op een dag met heel slechte weersvoorspellingen voor de middag. We hopen toch een stukje te kunnen lopen, maar ook snel weer onderuit te kunnen als het onweer losbarst. De foto's laten dan ook vooral wolken zien.
Voor echte klimgeiten is er wel een Klettersteig als alternatieve route, maar gezien het weer durfden wij dit niet aan. (Groene stippellijn op de kaart)

parkeerplaats Rattendorfer Alm Ten westen van Hermagor, op ongeveer 8 kilometer, ligt het dorp Jenig. In dit dorpje slaan we linksaf naar Rattendorf. In het kleine dorpje gaan we net voor de kerk linksaf. Hier staat ook een bordje waarop een Heldenfriedhof wordt aangegeven. We rijden langs een klein vijvertje en net voor we het bos inrijden gaan we rechtsaf en zien we in de verte het Heldenfriedhof liggen.

De weg is hier een sintelpad geworden. Er wordt gewaarschuwd niet in het midden van de weg te rijden met 'gewone' personenauto's. De kans is niet denkbeeldig dat de bodem de grond kan raken. Door een beetje rechts te houden, gaat het verder prima en is de weg goed te berijden. Ook voor mijn relatief lage wagen.

Het laatste deel van de weg loopt langs de Doberbach en op sommige plekken moeten we de beek oversteken. Waar we het water doorrijden, is het nergens diep en is de bedding keurig voorzien van een betonnen bodem.

Vlak bij de Alm passeren we nog een hek en dan is de Alm ook al te zien. Het was drie kwartier rijden de berg op. We rijden niet helemaal tot aan de Alm zelf. Ongeveer 30 meter lager ligt een prima parkeerplaats, omgeven door een hek om koeien bij de auto's vandaan te houden. Het is verstandiger de parkeerplaats vanaf de linkerzijde op te rijden. De rechtertoegang zit vol grote gaten waar je alleen met een 4X4 doorheen kunt rijden.

routekaart

Vanaf de parkeerplaats lopen we het brede pad omhoog naar de Rattendorfer Alm die we al boven ons zagen liggen. De Alm heeft een leuk terras en behoort tot de boerderijen van de Käserundweg die er boven door de bergen loopt. De Alm ligt in een prachtige kom op 1531 meter en wordt omringd door steile pieken van onder andere de Trogkofel, Zottachkopf, en Zweikofel. Ook hebben we uitzicht op de achterkant van de Ringmauer en in de verte zien we de Hochwipfel die we enkele dagen eerder al beklommen hadden. De ligging van de Alm is werkelijk fantastisch.

Rattendorfer Alm

lage bossen en struiken Achter de Alm loopt onze weg, de 417, langzaam omhoog richting een informatiebord van de Geo-Trail. Het pad is hier nog breed, maar bij het informatiebord gaan we rechtdoor een smal pad op dat nu ook steiler wordt. We lopen nu route 416.

Na een paar honderd meter wordt het pad even weer breder, maar al gauw komen we weer op een smal bergpad dat ons steeds hoger brengt. We blijven steeds de rood-witte tekens volgen.

Het gebied rond de Alm is kaal weidegebied, maar het pad leidt ons verder van de Alm naar de lage begroeiing van net rond de bomengrens.

Het pad is erg leuk om te lopen en nog niet al te steil. Alleen hier en daar wat waterplassen na de regenval van de afgelopen nacht. Als er dan ook nog een kudde koeien langs is geweest, is de modderpoel compleet.

Donkere wolken

klauteren over rotsblokken Even verderop komen we bij een splitsing. Rechtdoor gaat een weg naar de Zottachkopf, een Klettersteig die met groen is aangegeven op de kaart hierboven.

Wij kiezen echter voor het pad rechtsaf dat nu aardig steil begint te worden.

Op onze originele wandelkaart wordt deze weg aangegeven met een stippellijn wat volgens de legenda betekent dat het een Steig is. Het pad is goed te lopen, maar goede schoenen, stokken en Trittsicherheid is een vereiste.

Het pad voert eerst een stuk door lage bossen en struiken. Des te hoger we komen des te meer we tussen de rotsblokken lopen.

De helling is aan deze kant bezaaid met stenen. Ook loopt hier een kleine beek die erg geschikt is om even aan te pauzeren.

de Trogkofel

In de verte zien we de Sattel al liggen, maar steeds als we er denken te zijn, blijken we toch nog een stukje te moeten klimmen. De rotsblokken worden steeds groter en het pad steeds steiler. Hier en daar moeten we onze handen en voeten gebruiken om verder te kunnen. Vooral ons hondje Reni heeft flink hulp nodig. Het uitzicht wordt met elke stap mooier, vooral omdat met het nu slechte weer de pieken van de Zottachkopf en de Trogkofel prachtig in onheilspellende wolken zijn gehuld. Van de bergen zelf zien we wat minder dan we zouden willen, maar dit heeft ook zijn charme.

Ons hoogste punt vandaag ligt op 1770 meter op de Sattel bij de Rattendorfer Schneid (overigens niet de Rattendorfer Sattel, die ligt meer oostelijk). Bovenop het hoogste punt hebben we een schitterend uitzicht op de kale pieken van de Italiaanse Dolomieten. Voor zover de langsvliegende wolken het nu en dan even toelaten.

een kleine wereld richtingaanwijzing op de Sattel de regenjassen zijn al aangetrokken spookachtige omgeving de wolken vliegen voorbij een onderonsje tijd om om te keren

een kleine wereld

Op dit hoogste punt ligt ook ons kruispunt met de 403. We willen een stukje linksaf, maar helaas kunnen wij niet veel verder meer wandelen. Het begint nu toch wel heel erg dicht te trekken. Wie betere omstandigheden treft kan de wandeling eenvoudig verder uitbreiden. Op het kruispunt kun je verder rechtsaf wandelen naar de Rattendorfer Sattel en de verderop gelegen Ringmauer. Ook kun je linksaf slaan om achter de Trogkofel langs te lopen richting de Nassfeldpass en Madritschen. Beide richtingen lopen vanaf hier verder over de schitterende 403, waarvan het pad altijd zeer goed onderhouden is en voor iedereen te belopen. Gewoon de rood/wit markeringen blijven volgen.

omlaag is nog lastiger Wij kiezen noodgedwongen voor de afdaling terug naar de Rattendorfer Alm, dezelfde route als de heenweg. Het rotspaadje is echter gemakkelijker omhoog te lopen dan omlaag. Wederom moeten we hier en daar onze handen gebruiken om naar beneden komen. Stokken zijn nu geen overbodige luxe.

Houd er rekening mee dat je deze lastige afdaling later ook nog moet doen als je kiest om nog een stuk van de 403 te lopen. Vanaf de Sattel omlaag neemt ongeveer een uur in beslag tot aan de Almhütte

We proberen zoveel mogelijk nog van de heerlijke omgeving te genieten, maar moeten wel een beetje doorlopen. De autorit over het sintelpad die we straks omlaag moeten maken, doe ik liever niet in een zware onweersbui.

de Zweikofel is even zichtbaar

We dalen steeds verder af over de alpenwei tot we weer op de brede weg terug zijn. Nu volgt nog het laatste stukje naar de Rattendorfer Alm. Op het terrasje kun je hier nog genieten van een lekker drankje en de lokale kaas, maar ook dit zullen we vandaag moeten missen. Vergeet vooral niet hier een stempel te halen bij de Stempelstelle naast het terras! Ook al waren we er niet lang, we zijn er toch geweest en hebben graag een stempel als souvenir mee.

Stempel van de Rattendorfer Alm

We lopen het laatste stukje weer terug naar de auto en verlaten de parkeerplaats nu ook weer aan de juiste kant. De rit terug naar Jenig duurt net als de heenweg bijna 3 kwartier, ook al leggen we niet meer dan 8 kilometer af. Als we op onze vlakbij gelegen camping arriveren barst het noodweer los en zijn we doorweekt voor we vanuit de auto de droge voortent kunnen bereiken. Vijf minuten te laat terug.