Seidlwinkltal Litzlhofalm

Wörth - Weixen - Palfneralm - Rauriser Tauernhaus - Litzlhofalm - Palfneralm - Gollehenalm - Wörth

 

 

Het Seidlwinkltal, een doodlopend zijdal van het Raurisertal, is de perfecte bestemming voor een eenvoudige langere of korte wandeling. Heen en terug gaan via de zelfde weg, dus omkeren kan op elk moment.

routekaart wandeling Seidlwinkltal Op de zondagen is het ook erg geschikt voor een altijd gezellige huttentocht, een goede zondagse gewoonte in Oostenrijk, waarbij de eigenlijke wandeling gemakkelijk kan worden ingekort door je (deels) te laten vervoeren met een wandelbusje.

Het wandelpad door het dal is een brede sintelweg, het laatste gedeelte een smaller maar eenvoudig paadje.

Wij beschrijven de route zoals we die hebben gelopen met 15Km, 450 hoogtemeters en 750 meter dalen. Daar hebben we inclusief pauzes op de Almen 5:30 uur over gedaan.

De wandeldag begint voor ons in Wörth in het Raurisertal waar we op de camping staan. Het wordt een hete zondag met 37 tot 39 graden, maar de hele dag op een hete camping rondhangen is voor ons geen optie. We kiezen voor een lichte wandeling langs veel Almen die we naar gelang de temperatuur en onze energie op elk moment bij een van de Almen, tevens busstations, kunnen afbreken.

Het Seidlwinkltal is lekker dichtbij en past precies in onze plannen, mede omdat daar op regelmatige afstand veel Almhütten zijn waar het zondags altijd gezellig druk is op de terrasjes.

Op vertoon van onze Raurisertal gastenpas of met de Hohe Tauerncard kunnen we in dit dal gratis gebruik maken van de Wanderbus. Deze rijdt vanaf Wörth het Seidlwinkltal in tot aan de Palfneralm.

de parkeerplaats, tevens busstation

Daar we van plan zijn om vanaf de Palfneralm tot achter in het dal te gaan lopen en terug zo lang we er zin in hebben, maar wel inzien dat helemaal terug lopen naar Wörth niet haalbaar is, besluiten we het eerste deel met de wagen af te leggen.

klaar om aan de wandeling te beginnen We rijden het dal in tot aan de laatste parkeerplaats op 1108m, om van daar de bus te pakken naar de Palfneralm.

Vanaf deze Alm gaan we lopend verder en zien op de terugweg wel hoe ver we komen voor we de bus terug nemen of mogelijk helemaal terug te gaan wandelen tot aan deze parkeerplaats.

Als we het dal inrijden is het eerst een smal asfaltweggetje met hier en daar mogelijkheden om elkaar te passeren in het geval we tegenliggers krijgen.

Vanaf de Weixen Alm, een grote Alm met speeltuin en waterspektakel voor de kinderen, wordt het een sintelweg. Deze is echter breed, slechts licht stijgend, en goed berijdbaar, waarbij we onderweg een mooi voorproefje krijgen van dit schitterende dal.

Het eindpunt voor wagens is een grote parkeerplaats links van de weg waar we voor 2 Euro een kaartje moeten kopen om er de hele dag te mogen staan. Deze parkeerplaats is tevens bushalte voor de Wanderbus.

We hoeven maar even te wachten voor het busje aan komt rijden. Een 8-persoons Mercedes busje rijdt er door het dal, maar de chauffeur is wel zo flexibel dat als er meer mensen staan te wachten, zoals deze morgen, dat de passagiers maar een beetje bij elkaar op schoot moeten gaan zitten en dan blijken er plots zelfs 14 passagiers en een chauffeur ‘in te passen'.

de Palfneralm op 1334m

Als iedereen een plekje heeft gevonden rijden we dieper het dal in tot we op de Palferalm op 1334m aankomen. Het dal is hier prachtig met de brede Seidlwinklache en de vele kleine beekjes die er op uit komen. Er zijn ook overal mooie watervallen, daar zullen we straks lopend meer van zien. Opgepropt in het busje krijgen we daar nog niet veel van mee.

een gemakkelijke wandelroute door het dal

Bij de Alm aangekomen maken we de wandeluitrusting op orde, vullen de waterflessen met koud water, en gaan van start door de sintelweg dieper het dal in te volgen. De weg gaat steeds licht omhoog in het hier nog steeds brede dal. We kunnen dan ook goed om ons heen kijken en volop van de natuurschoon genieten op weg naar het Rauriser Tauernhaus.

de mooiste van de vele watervallen

Het wordt ondertussen ook al snel warmer, zodat we rustig aan doorstappen en zoveel mogelijk van schaduwplekje naar schaduwplekje blijven lopen.

we krijgen gezelschap onder het lopen Dicht bij het Rauriser Tauernhaus aangekomen moeten we een houten brug oversteken, daar komen we langs een enorme waterval links. De grootste die we tot dan hebben gezien.

Rond de waterval grazen enkele koeien, maar ze geven het grazen op als wij langskomen en beginnen met ons op te lopen. Daarbij laten ze zich weinig aan ons gelegen liggen door soms de hele breedte van de weg in beslag te nemen.

Na de brug wordt het eerst een beetje vlakker en lopen we steeds dichter langs de prachtige Seidlwinklache. Het mooist zijn echter de kleine stroompjes die in soms geweldig mooie watervallen van de steile rotswanden om ons heen omlaag komen.

De laatste meters tot aan het Rauriser Tauernhaus zijn weer wat steiler, maar dan komen de gebouwen van de Alm in zicht en hebben we het einde van de brede sintelweg bereikt. Op het terras bij de Alm is het al druk met wandelaars en fietsers.

een stroompje bij het Rauriser Tauernhaus

De onvriendelijkheid van de gastheer hier is zo on-Oostenrijks, dat we besluiten hier noch op de heenweg noch op de terugweg ook maar een Euro uit te geven. Janny wil hier graag gebruik maken van het toilet, maar die is alleen beschikbaar voor gasten krijgt ze op een barse manier te horen.

Voorbij het Tauernhaus lopen we rechtdoor en volgen de rood/wit/rood markeringen over een veel smaller pad via de Alm naar het verderop gelegen bos.

het Rauriser Tauernhaus

In het bos passeren we een hek en zijn dan in het Nationalpark Hohe Tauern. Daarna begint het meer te klimmen. Het is een heerlijk paadje, zeker op deze dag nu we daar volop schaduw vinden.

Het kronkelt prachtig door het steeds smaller wordende dal en pal langs de mooie beek met veel open plekjes waar we van de zonnige omgeving kunnen genieten maar zelf in de schaduw blijven.

de Seidlwinklache in het smalste deel van het dal

een vlakke wandeling achter in het dal Waar het dal op het smalst is komen we langs een mooie waterval met daarbij een paar grote rotsblokken. Het is een geschikt plekje om even te pauzeren en van het koele water te genieten voor we straks weer in de zon gaan komen.

Voorbij deze waterval gaat het dal weer verbreden tot een prachtige 'kom' omringt door enorme bergtoppen.

In de verte rechts is nog net te zien dat daar boven een weg met nogal wat verkeer loopt, dat is de Grossglockner Hochalpenstraße.

Vanaf de Litzlhofalm achter in deze kom loopt een wandelpad omhoog naar deze Hochalpenstraße, maar dat is met de temperaturen van vandaag geen haalbare kaart. Mogelijk een idee voor later in deze vakantie, maar voorlopig blijven deze temperaturen nog een tijdje aanhouden.

de Seidlwinklache is hier breed

De natuur is hier achter in het dal overweldigend mooi. De beek is er heel breed en is beeldbepalend voor de omgeving, maar ook zijn er overal sporen te zien van vroegere bewoning. Van oude overwoekerde schuurtjes tot ruïnes en oude met sedum begroeide gestapelde muren waar het pad door het dal aan langs kronkelt.

we worden achterop gelopen door kennisen van de camping

Hoogtemeters zijn er dan niet meer, het is dan ook een genoeglijk stukje wandelen tot aan de gebouwen van de Litzlhofalm. (1727m) Bij de Alm vinden we weer een gezellig ingericht terras met creatieve meubelen van het model eigenbouw. Een heerlijk plekje aan de voet van de Hohe Tauern om een drankje te nuttige of te smullen van een gevulde soep of Jausenplatte.

bij de Litzlhofalm bij de Litzlhofalm bij de Litzlhofalm bij de Litzlhofalm bij de Litzlhofalm bij de Litzlhofalm bij de Litzlhofalm

klik op een kleine foto voor een vergroting

terug bij de Palfneralm Wij willen graag nog zo ver mogelijk terug gaan wandelen om daarna bij de Palfneralm of Gollehenalm te gaan zitten, dus laten we het uitnodigende terras voor wat het is en keren op de schreden terug.

Nu is het natuurlijk vooral licht dalend. Eerst weer door het smalle gedeelte langs de waterval, dan het bos door, om daarna weer af te dalen naar het Rauriser Tauernhaus.

We lopen er aan voorbij en gaan verder over de brede sintelweg omlaag tot aan de Palfneralm.

Hier wordt even overleg gevoerd over de conditie bij dit weer, maar we zijn er al snel uit en stappen verder langs de Alm om de sintelweg omlaag te volgen. Maar niet voordat we de waterflessen weer hebben gevuld voor de volgende etappe.

In het busje omhoog hebben we van dit gedeelte van het dal nog niet veel gezien. Dat gaan we nu inhalen, en het is zeer de moeite waard.

meelopers in de richting van het verkoelende water

Vanaf de Palfneralm is het een lang stuk vlak lopen door de prachtige omgeving, steeds langs de Seidlwinklache zodat verkoeling nabij is. Ook de varkens zoeken de verkoeling op.

Lopend door het dal vallen de vele kleine zijbeken nog meer op, evenals de tientallen grotere en kleinere watervallen om ons heen. We doen het dan ook langzaam aan zodat we goed rond kunnen kijken waarbij we regelmatig even aan de waterkant stoppen om ons op te frissen.

tussen de Palfneralm en Gollehenalm is het vlak lopen

Dan komt de Gollehenalm in zicht waar we op het terras willen gaan bijkomen van de warme wandeling, vanaf deze Alm is het straks nog maar een klein stukje terug tot aan de parkeerplaats.

Zondag, dus ook hier is het lekker druk op het terras en worden we bediend door de gastvrouw in klederdracht. We zitten nog maar net als de drie kinderen van het gezin op het terras plaatsnemen met elk een knopaccordeon en daarop beginnen te spelen. De oudsten, een jongen en een meisje, spelen om beurten en krijgen de handen van het terraspubliek goed op elkaar. Tussendoor speelt de jongste een kort deuntje op zijn veel kleinere instrument.

zondagmiddag op de Gollehenalm zondagmiddag op de Gollehenalm zondagmiddag op de Gollehenalm zondagmiddag op de Gollehenalm zondagmiddag op de Gollehenalm zondagmiddag op de Gollehenalm zondagmiddag op de Gollehenalm

klik op een kleine foto voor een vergroting

Heerlijk zo’n zondagmiddag op de Alm, maar uiteindelijk moeten we toch aan de laatste 20 minuten terug beginnen. De lucht begint dan al wat dicht te trekken, voor vanavond is er onweer voorspeld. Hopelijk brengt dat wat verkoeling voor morgen.