Embach en Kitzlochklamm

Raurisertal - Maria Elend - Kalvarienberg - Embach - Uitzichtpunt - Embachrein - Salzach - Kitzlochklamm - Raurisertal

 

 

De Kitzlochklamm is een imposante kloof en door de toegankelijke goudgravers grotten nog aantrekkelijker om te bezoeken. De Klamm is niet zo groot dat je er een hele middag door kunt brengen, dus zijn we op zoek gegaan naar een rondwandeling waar de Kitzlochklamm in kan worden opgenomen.

routekaart Kitzlochklamm Het is een eenvoudige wandeling geworden van 8,5Km die je in vier uur ruim af kunt leggen, maar door langer in de grotten of op de terrasjes door te brengen gemakkelijk ook meer tijd in beslag kan nemen.

De route gaat over goed begaanbare wegen en paden, in de kloof zijn er echter veel goed beveiligde trappen te beklimmen.

Beginnen aan de wandeling doen we in het Raurisertal door vanuit Taxenbach de L112 dit dal in te rijden richting Rauris.

De eerste afslag linksaf is de L266, deze gaat omhoog naar Embach waarvoor we de Rauriser Ache over moeten steken. Gelijk over de brug links is parkeerruimte, maar dan moet er wel een stuk asfalt omhoog worden gelopen.

hoogteprofiel Kitzlochklamm rondwandeling

de eerste klim Verder doorrijden omhoog kan ook, in een bocht naar rechts ligt dan links een ruime parkeerplaats.

Op deze parkeerplaats staat een geel routebord dat links omlaag verwijst naar de Kitzlochklamm, daar zullen we aan het einde van de wandeling weer omhoog komen.

Als de wandelschoenen zijn aangetrokken beginnen we aan de tocht door de asfaltweg een 100m verder omhoog te volgen, daar staat bij een beekje weer een wegwijzer. We gaan rechtsaf het bos in en dan gelijk links aanhouden om het stroompje over te steken en te beginnen aan een smal kronkelpaadje omhoog richting Maria Elend.

Het boomwortelpaadje, gemarkeerd met rood/wit/rood, is even een steil gedeelte. Al snel klimmen we tot aan een bredere bosweg die we via een hekje kunnen bereiken. Op deze bredere weg slaan we linksaf.

uitzicht onderweg naar Maria Elend Nu gaat het nog slechts ligt omhoog. Even later verlaten we het bos waar we op asfalt overgaan en dan rechts aanhouden.

Ondanks dat het hier maar 1100m hoog is, is het uitzicht toch fantastisch. Prachtige Alpenweiden laten zich zien met hier en daar een bossage en op de achtergrond indrukwekkende bergketens.

We blijven de asfaltweg volgen en komen langs nog meer mooie uitzichtpunten. Onder een paar hoge bomen zijn bankjes geplaatst om in de schaduw zittend van de omgeving te kunnen genieten.

In de verte zien we dan ook al het Gasthaus Maria Elend met er rechts boven heel opvallend een tweetal kapelletjes. Daar willen we gaan kijken, dus klimmen we voor het terras van het Gasthaus langs omhoog langs de twee mooie bouwwerkjes. De bovenste is de grootste en staat open zodat we ook binnen kunnen kijken.

Maria Elend

een watertrog is welkom bij deze hitte Voor het vervolg van de wandeling dalen we weer af tot voor het terras van Gasthaus Maria Elend. Het is nog vroeg en het terras leeg. Hier steken we de asfaltweg over en kiezen voor het sintelpad dat daar rechts omlaag loopt. Ook hier staat Embach weer aangegeven.

Ook hier steeds dat schitterende uitzicht waar we in alle stilte van kunnen genieten. Geen andere wandelaars, geen hoorbaar verkeer, alleen de schreeuw van een Buizerd in de verte is hoorbaar.

Na een stukje dalen komt er van links een weg bij en blijven we rechtdoor gaan. Het gaat nu dwars door de bloeiende Alpenweiden verder op zoek naar de Kalvarienberg.

Hier is het een tamelijk vlak pad met af en toe een boom of een bosje om het landschap te accentueren. De uitstraling van rust en stilte wordt benadrukt door een eenzame watertrog en verschillende bankjes of picknicktafels onder sommige bomen. Je zou op elk bankje even willen plaatsnemen.

gemoedelijk wandelen door de Alpenweiden We blijven alsmaar het pad verder aflopen tot de Kalvarienberg in zicht komt.

Dit is een bergtopje rechts van het pad met daarop levensgrote kruisbeelden. Op het gebouwtje er voor zijn de woorden 'Ecce Homo' te lezen. Latijn voor 'Zie de mens'.

Dan gaat het weer verder richting Embach, een dorpje dat even later onder in het dal in zicht komt.

Voor we aan de afdaling beginnen maken we nog een foto van het geweldige uitzicht, daarna zijn we snel beneden en stappen er over op asfalt. Rechtdoor op Embach af.

De asfaltweg buigt haaks naar links, daarna kunnen we bij de brug rechts een kijkje nemen bij een watermolen.

Nu moeten we een keuze maken. Rechtsaf Embach in om daar nog een kijkje bij de kerk te nemen die we al een tijdje in vizier hebben, of links van de beek blijven en de routeborden 'Kitzlochklamm über Salater-Hof' volgen. Wij kiezen voor de laatste.

Wie toch ook Embach wil bezoeken moet vanuit het centrum van het dorp links aanhouden tot de hoofdweg, en die weg dan een stukje naar links volgen tot de Salater-Hof om deze beschrijving weer op te kunnen pakken.

overal prachtige vergezichten onderweg

We volgen het asfalt tot aan de hoofdweg met meer mooie vergezichten. Links over de velden, maar meer opvallend een verhoging in het landschap rechts, waar de kerktoren heel leuk bovenuit piekt.

Links aan de overzijde is de Salater-Hof al te zien. Om daar te komen moeten we de hoofdweg enkele meter naar links volgen en daarna de grote parkeerplaats van deze pension/boerderij op lopen.

het dorpje Embach

Hier moeten we de parkeerplaats oversteken en rechts van de gebouwen langs het veld in. Na het eerste weiland komen we op een splitsing waarop we linksaf slaan, weer een halfverhard pad.

achter de Salater Hof

Eerst loopt het nog vlak en kijken we uit over de velden, maar al snel begint het pad af te dalen richting het bos.

de afdaling gaat door het bos Zoals elke dag in deze vakantie is het ook nu weer ruim boven de 30 graden, dus lopen we stevig door om de eerste schaduw van het bosje op te zoeken en daar even bij te komen met een flinke slok water. De route tot nu toe ging vooral door het open veld met mooie uitzichten maar wel steeds in de brandende zon.

Na de drinkpauze dalen we verder af op zoek naar een pad rechtsaf waar we aan de verdere afdaling moeten beginnen.

Deze afslag staat weer goed aangegeven met een routebord richting de Kitzlochklamm. We gaan dan ook rechts en al snel begint het sterker te dalen. Het pad wordt soms ook wat smaller maar blijft goed begaanbaar.

Terwijl we nu heerlijk in de schaduw lopen gaan we op zoek naar een geschikte lunchplek. Deze vinden we in de vorm van een bankje in de schaduw bij een open plek in het bos. Vanaf het bankje krijgen we een schitterend uitzicht over Taxenbach dat nu onder in het dal voor ons ligt.

lunch bij een mooi uitzichtpunt

Na de lunch stappen we op het zelfde pad verder, steeds meer dalend en nog heerlijk in de schaduw van het bos.

Bij een vage splitsing moeten we rechtdoor via het hekje, daarna sluit het wandelpad aan op een asfaltweg bij een watertrog. Het asfalt gaan we bergaf volgen. Bij het kapelletje kunnen we nog binnendoor steken over het gras omlaag om daar het asfalt weer op te pakken.

asfalt tot beneden bij de Salzach Dan gaat het met een hele grote boog om een Alpenwei heen en komen we helemaal beneden in het dal uit. Daar horen we de Salzach al stromen maar kunnen deze brede rivier dan nog niet zien.

Verderop komt het water dan wel in zicht, en wie geluk heeft kan er naar de vele kano's en rafting vlotten kijken die de Salzach afvaren.

Zo dadelijk komen we bij ingang van de Kitzlochklamm als we de asfaltweg blijven volgen. We maken echter nog even een afstekertje door vlak voor de parkeerplaats van de Klamm rechts de brug over te steken bij een kano verhuur. Voorbij dit gebouw ligt een grote brug over de Salzach van waaraf we deze rivier wat beter kunnen bekijken.

Daarna keren we terug naar de route om richting Klamm te lopen, licht bergop, en over de parkeerplaats. We betalen onze bijdrage om naar binnen te mogen en na enkele tientallen meters staan we dan bij de eerste schitterende waterval.

De route door de Kitzlochklamm is zeer goed aangelegd en gemakkelijk te belopen. Overal degelijke trappen en bruggen, en stevige relingen. Ook voor kinderen is deze Klamm veilig te bezoeken.

Zoals in de meeste kloven is een verdere routebeschrijving tot achter in de Klamm niet nodig, een kwestie van het enige pad blijven volgen en genieten van de geweldig mooie omgeving.

de Kitzlochklamm de Kitzlochklamm de Kitzlochklamm de Kitzlochklamm de Kitzlochklamm de Kitzlochklamm de Kitzlochklamm

klik op een kleine foto voor een vergroting

Na een laatste lange reeks trappen komen we bij een T-splitsing. Hier gaat de rondwandeling rechtsaf verder, maar dat pas later. Eerst moeten we linksaf om daar een paar bijzondere grotten en tunnels te gaan bekijken.

de Kitzlochklamm de Kitzlochklamm de Kitzlochklamm de Kitzlochklamm de Kitzlochklamm de Kitzlochklamm de Kitzlochklamm

klik op een kleine foto voor een vergroting

Deze omgeving staat er om bekend dat er vroeger veel goud is gedolven, en deze grotten maakten deel uit van een complex aan mijnen waar dat goud destijds onder andere is gevonden. De toegankelijke grot was het verblijf van de goudgravers, via tunnels vanaf twee zijden bereikbaar.

de laatste tunnel voor we terugkeren

steeds hoger boven de Rauriser Ache Na ons grottenbezoek gaan we terug naar de splitsing en daar nu rechtdoor. Er volgen dan nog meer tunnels, allemaal goed verlicht, voor we het einde van de Klamm bereiken waar ook een kiosk staat en waar bezoekers die van de bovenzijde komen hun toegangskaartje kunnen kopen.

Achter de kiosk blijven we het leuke smalle paadje door het bos volgen, langs een waterkrachtcentrale, en dan door tot een laatste tunnel over een bospad met hier en daar nog een houten loopbrug.

Na de tunnel wordt het pad veel breder en blijft deze de Rauriser Ache volgen, steeds hoger langs de berghelling.

Eenmaal uit de kloof worden we weer overvallen door de hitte, maar daar kunnen we iets aan doen. We komen vlak achter elkaar twee mooie watervallen tegen waar we ons kunnen opfrissen met heerlijk koud bergwater. Mijn persoonlijke favoriet is de pet met koud water vullen en deze gelijk opzetten. Het houdt me voor langere tijd weer lekker fris, we verliezen immers de meeste lichaamswarmte via het hoofd.

een korte pauze in de schaduw Verderop aan dit pad komen we bij een geel routebord. Wie de wagen net over de brug bij de Rauriser Ache heeft staan moet rechtdoor het pad blijven volgen tot deze parkeerplaats.

Als de auto op de hoger gelegen parkeerhaven staat zoals de onze, dan gaat de route hier links het smalle paadje omhoog. Op het bordje zijn 'Maria Elend en Embach' aangegeven.

Zo op het einde van de wandeltocht is het nog een stevig klimmetje via een aantal haarspeldbochten, maar na even doorstappen staan we snel weer op de parkeerplaats waar we eerst de autodeuren maar eens helemaal open zetten. De buitentemperatuur is 32 graden, naar de binnentemperatuur kunnen we alleen maar gissen.