Wandeling Moderstock Alm bij Kelchsau

Moderstock Alm - Erlahütte - Grossdost Alm - Siedel Joch - Wasserfall - Moderstock

 

 

Bij de vorige route om Kelchsau gaf ik al aan dat dit een schitterend dal is om in te wandelen. Dat geldt ook voor deze wandeling. Het grootste deel gaat over een Forstweg onder door het dal en later de berg op. Halverwege de helling is het zoeken naar paadjes door een wonderschoon Wandelkaart Kelchsau Moderstock landschap van struiken, mini-naaldbomen en zelfs een stukje moeras.

Het einddoel was een waterval hoog in de bergen die we wel gehoord maar niet gevonden hebben. Dat mocht de pret niet drukken, de wandeling was bijzonder mooi. Trek er wel een groot deel van de dag voor uit.

Vanaf Hopfgarten loopt een dal pal zuid dat zich later splitst in de doodlopende dalen Langergrund en Kurzergrund. Voorbij Kelchsau volgen we de weg rechts tot aan de Mautstelle.

Zoals wel vaker in Tirol moet er voor een bezoek aan een dergelijk dal betaald worden. Slechts 2 of 3 euro en daarom des te hinderlijker. Weer de rugzak uit de kofferbak trekken, portemonnee zoeken.... (waarom nou niet gewoon een beetje extra toeristenbelasting en de wandelaars verder met rust laten).

De halfverharde weg het dal in is goed berijdbaar en voldoende breed om tegenliggers langs te laten. We rijden door tot aan de Moderstock Alm Gasthof.

Daar vinden we voldoende ruimte voor de wagen en maken ons op voor een lange dag in de bergen. De route is te bekorten door 4 km verder te rijden tot aan de Erlahütte en daar te parkeren.

beneden ons ligt de Erlahütte We beginnen de wandeling door de weg verder het dal in te volgen. Heel langzaam stijgen we 200 meter over een afstand van 4 km tot vlak voor de Erlahütte. De weg loopt gemakkelijk zodat er tempo gemaakt kan worden. Naast de weg zoekt de Lange Grund Ache klaterend zijn weg omlaag.

Voor het merendeel lopen we door het bos en is er rijkelijk schaduw. Vlak voor de Erlahütte zien we een houten vlonderbrug over de Ache.

Deze brede brug zonder leuningen gaan we over waarna de klim echt begint. Aan de overkant van de beek gaan we verder het dal in en zien de Erlahütte al snel links onder ons liggen. (foto)

Het uitzicht wordt na enkele haarspeldbochten steeds mooier. In de natte zomer van 2005 hadden we de dag ervoor veel regen gehad en was er 's nachts in de bergen sneeuw gevallen. De sneeuwgrens lag op slechts 1600 meter. Wij werden nu getrakteerd op prachtig besneeuwde toppen bij een warme zomerse dag.

geleidelijk gaat het omhoog het bos in af en toe een korte pauze in de schaduw ...we naderen de bomengrens het wordt alsmaar mooier om ons heen het wordt alsmaar mooier om ons heen na de regen van vannacht ligt de sneeuwgrens op 1600m onverwacht komen we bij een Hütte

geleidelijk gaat het omhoog het bos in

Op verschillende punten passeren we wild stromende beken. We komen vandaag in elk geval niet zonder koud drinkwater te zitten. Dan lopend door het bos, daarna weer open ruimtes met het beschreven uitzicht, komen we aan op 1350 meter. Hier hebben we de keuze de brede weg verder te volgen of linksaf een smal bergpad te nemen.

bij de waterbak kunnen we de veldflessen vullen met heerlijk koel water Voor de heenweg kiezen we het bergpaadjes, de kortere maar steilere route. Op de kaart aangeduid als A36. Nog een stukje bos en dan komen we boven de boomgrens. Het lage struikgewas biedt een mooie aanblik en de vergezichten rondom worden weer beter.

We komen onverwacht bij enkele hutjes op 1645 meter hoogte uit. Ze staan wel op de wandelkaart, ik had ze alleen van te voren niet gezien (zwarte cirkel op de kaart). Vanaf volgend jaar neem ik een loep mee! Een waterbak voor de Hütte voorziet ons van vers drinkwater voor de volgende etappe.

De Forstweg eindigt hier bij de hut en we moeten even zoeken waar het verder gaat. Tussen de woning en de meest rechtse schuur klimmen we omhoog tussen de rotsblokken door en zien even later iets wat op een pad lijkt.

Nog een stukje verder is deze duidelijker herkenbaar en zien we ook rood/wit markeringen op verschillende rotsblokken geschilderd. Vooral het eerste gedeelte is het wat zoekwerk, na het ronden van een helling is er weer een smal maar duidelijk pad.

perfecte plek voor een appeltje en een sms-je

We winnen nog langzaam aan hoogte, maar steil wordt het niet meer. Van de Hütte tot ons hoogste punt van vandaag zijn het nog slechts 35 hoogtemeters. 10 Minuten na het passeren van de hut komen we bij een paar grote rotsblokken waar vandaan het uitzicht bijzonder mooi is. We besluiten hier even te gaan zitten en onze meegebrachte appels te eten.

Als we weer verder trekken stuiten we al snel op een klein stroompje. Iemand heeft er voor gezorgd dat er een drinkmok voor dorstige wandelaars klaar staat (foto onder). Wat een service! Het pad verloopt nu vlak langs de berghelling en de begroeiing wordt steeds mooier. Bijna bij de top gaat het enkele meters omlaag en staan we in een moerasgebied.

bij een watertje is een drinkmok gereed gezet. Dat is pas service....

Via enkele planken kan toch droog worden overgestoken. We vinden zelfs een klein meertje, maar we hadden een natte zomer. Het zou een ander jaar ook wel eens droog kunnen staan. Rond om het moerasstukje is het een zee van kleine naaldbomen. We zien ze veel in de bergen, maar nooit eerder hebben we een dergelijk groot gebied gezien. En het pad kronkelt er tussendoor. Schitterend!

een stukje moeras vertraagt het tempo we lopen door een overweldigend mooi gebied we lopen door een overweldigend mooi gebied we lopen door een overweldigend mooi gebied we lopen door een overweldigend mooi gebied we lopen door een overweldigend mooi gebied we lopen door een overweldigend mooi gebied

we lopen door een overweldigend mooi gebied

Op het hoogste punt staat een wegkruis waarop veel bestemmingen staan aangegeven. Wij steken recht over en dalen een stukje af tot we weer aan een brede weg komen.

een prachtig dal waar we een waterval horen, maar niet kunnen vinden

We kijken nu in een geweldig mooi dal maar kennen hier niet de naam van. Onze kaart eindigt hier. Wel nemen we ons voor eens een route in dit dal te plannen. We horen het water van de gezochte waterval kletteren, dus moet deze wel vlakbij zijn. We vinden wel een diepe kloof rechts van de weg, maar de waterval blijft alleen hoorbaar en we krijgen hem niet te zien.

terug bij de hut op 1645m

het is aangenaam vertoeven op het terras van de Moderstock Alm Gezien de tijd besluiten we om terug te keren. We komen wel niet tot aan de waterval, maar de route was ook zonder waterval geweldig. We gaan dan ook hetzelfde pad terug.

De terugweg is dezelfde als de heenweg, behalve bij de hut op 1645 meter. Daar kiezen we voor de afdaling de brede weg terug naar het dal (geel op de kaart). Een iets langere route, maar minder steil tijdens de afdaling.

Als we aan het eind van de middag hongerig van het lopen weer bij de Moderstock Alm terug zijn, genieten we nog even na met een bord heerlijke Keizerschmarren en een halflitertje.

Wat zullen we vannacht weer lekker slapen.