Koutschitz - Osternig Vorderberg

Koutschitz Alm - Dolinza Alm - Feistritzer Alm - (Osternig top)- Werbutz Alm - Dolinza Alm - Koutschitz Alm

 

 

Dit is een heerlijke dagtrip, afwisselend en met bijzonder mooie uitzichten. De route gaat over wegen en paden, van asfalt tot smalle paadjes met de nodige haarspeldbochten. Water is onderweg op verschillende plaatsen aan te vullen, zeker bij één van de vele Almhütten waar de route aan langs gaat .

routekaart

Aan de weg van Nötsch (Villach) naar Hermagor kom je langs St. Stefan waar je er af gaat. Hier wordt ons doel, het dorp Vorderberg, aangegeven. Vorderberg helemaal doorrijden tot je aan de rechterzijde een hoge brug over de beek tegenkomt. Deze over en gelijk weer linksaf langs de beek blijven rijden. Als je denkt "waar kom ik hier terecht", dan zit je goed. Als het niet verder lijkt te gaan, is er een weg rechtsaf geleidelijk stijgend het bos in. Zomers is de slagboom open en mag je deze weg inrijden.

noodbrug voorbij de Koutschitz Alm

Na ruim 500m klimmen kom je aan op 1093m bij de Koutschitz Alm, een kleine houten Hütte met een gezellig terras midden in het bos. Dit is het beginpunt van deze wandeling (zie foto onderaan de pagina).

brug over de Wildbach Als je deze route te lang vindt, kun je nog verder naar boven doorrijden tot aan de Dolinza Alm. Je moet dan wel een zekere chauffeur zijn. De smalle asfalt- en sintelweg laat op sommige stukken geen passages toe en naast je gaat het loodrecht naar beneden.

In het slechtste geval zul je op de terugweg lange stukken achteruit moeten om plaats te maken. Omhoog moet je wachten tot je tegenligger in de achteruit gaat.

Vanaf Koutschitz lopen we verder het dal in waar we al snel een splitsing tegenkomen bij een houten huisje: de Zollwachhutte. Je hoeft er echter geen douane meer te verwachten.

nu gaat het 3km lang omhoog We gaan hier links omlaag en dalen 100m tot we onder bij de Wildbach, een brede beek, uitkomen. Over de brede brug en dan verder linksaf omhoog.

Er volgt een stijging van 450 meter over 3 km (zie foto rechts), eerst een recht stuk, later met veel haarspeldbochten door het bos. Dit is een lange zware klim vooral doordat de hellinghoek niet veel varieert.

Rond 12.00 uur hebben we de helling gehad en komen met een voldaan gevoel, maar hongerig van de inspanning, aan bij de Dolinza Alm.

Bij de beek wordt dan ook eerst een broodje genuttigd en het drinkwater ververst.

lunchplekje bij de Dolinza Alm

De Dolinza Alm bestaat uit een aantal vakantiehuisjes, een boerderij en het Alpengasthaus Starhand. We lopen het dorp in en houden de boerderij aan onze rechterhand.

Voorbij het Gasthaus gaat de weg iets omhoog en dan sterk naar links. Daar zullen we aan het einde van de dag omlaag komen, terug naar Dolinza. Ook loopt er in de bocht een smal bergpad rechtsaf richting het bos. Die nemen wij.

we verlaten Dolinza Alm richting Italië

Dit deel van ons traject loopt samen met de 403 langeafstand route en deze is duidelijk aangegeven met rood/witte merktekens. Het pad gaat wat linksaf het bos in en gelijk lopen we al in Italië.

een goed onderhouden pad met slechts een hindernis De 403 wordt veel belopen en dat is te merken. Het is afwisselend een stukje vlak en een stukje klimmen, met mooie haarspeldbochtjes. Het pad gaat grotendeels door dicht bos. De enige hindernis die we tegenkomen is een omgewaaide boom.

Als het bos wijkt, komen we langzaam op een ruime alpenweide waar we worden begroet door koeien en paarden. Voor ons, iets hoger, zien we de daken van het dorpje Feistritz Alm verschijnen. Daar aangekomen hebben we weer 260 hoogtemeters overwonnen.

De Feistritz Alm heeft een verrassing voor ons in petto. Aan het eind van het dorp ligt rechts gasthof Osternig, aan de rand van de berg. In die richting lopend krijgen we steeds meer zicht in het Gailtal en in de verte is de Dobratsch, de huisberg van Villach zichtbaar. Het is adembenemend mooi en wordt bij iedere stap naar de rand indrukwekkender!

Het terras van de Gasthof is afgeschermd met een hek tegen de koeien. Tegen de dalzijde vinden we een gemetselde paal met een buitenkraan. Wandelaars kunnen hier hun veldflessen vullen.

we kijken nog even terug naar het bos waar we zojuist uit zijn gekomen tussen de koeien en paarden door richting de Feistritz Alm met een boogje om de paarden heen. Janny is niet zo dol op paarden.... de Feistritz Alm in zicht en dan plots een prachtig uitzicht op de Dobratsch hier kunnen we onze waterflessen even bijtanken we nemen een pauze op de Alm en genieten van het uitzicht

we kijken nog even terug naar het bos waar we zojuist uit zijn gekomen

Vanuit het dorp loopt er een pad naar de Osternigtop, met kruis, op 2035 meter. Dus nog eens 313 meter klimmen. Wij hebben dit niet meer gedaan en maar goed ook. Ook zonder deze klim werd het schemerig voor we terug waren.

De weg omlaag nemend richting de Werbutz Alm komen we na 200 meter links een prachtige alpenweide tegen waar het uitzicht op het dal ook schitterend is. We stoppen hier even voor een korte pauze en genieten van de omgeving.

en weer een mooi uitzicht bij de Werbutz Alm

Naar de Werbutz Alm loopt een brede Forstweg die geleidelijk weer daalt van 1722 naar 1440 meter. Er zijn wat zijwegen, maar ons doel staat duidelijk aangegeven. Ook de Werbutz alm is weer een vakantiedorpje. Wat er vooral opvalt, zijn de huisjes. Sommige staan echt letterlijk aan de rand van de afgrond en die is daar heel steil omlaag.

terug bij de Koutschitz Alm genieten we na met een drankje op het terras Linksaf het dorp inlopend komen we langs diverse van deze zomerwoningen, soms met leuke rotstuintjes. Ons pad gaat langzaam weer omhoog. Na ongeveer 2,5 km eindigt ons brede pad. (misschien nu niet meer, er werd aan de weg gewerkt). Bij een smal pad links de berg op wordt onze bestemming Dolinza aangegeven.

Het is weer een aardige klim naar 1664 meter hoogte tot aan de rand van de boomgrens. Als het pad even later een stukje daalt, gaat het weer over in een brede Forstweg. Deze verder aflopend zien we om een bocht ineens de Dolinza Alm weer onder ons verschijnen.

Via het nu bekende Dolinza hebben we dan nog een lange afdaling naar de Koutschitz Alm voor de boeg. Na een lange dag is deze afdaling een aanslag op de kniegewrichten. Weer een moment waarop we blij zijn met onze wandelstokken.

Uiteindelijk is daar dan onze auto bij het terras van Koutschitz. De gastvrouw van deze kleine Hütte is heel erg vriendelijk en maakt graag een praatje. En natuurlijk smaakt het biertje na zo'n wandeling toch al extra lekker. Wie inmiddels trek heeft, kan hier ook prima eten.